معاون اول دولتهای یازدهم و دوازدهم، در واکنش به امضای یادداشت تفاهم پایان جنگ میان ایران و آمریکا، این توافق را دستاوردی بزرگ برای پایان دادن به جنگی خسارتبار توصیف کرد و خواستار حمایت یکپارچه همه نهادها، جریانهای سیاسی و مردم از این اقدام شد. وی با تأکید بر نقش همزمان «دفاع و دیپلماسی» در دستیابی به این تفاهم، آن را آغاز فصلی نوین برای حل چالشهای اقتصادی و اجتماعی، بازسازی مناطق آسیبدیده و فراهمسازی زمینه توسعه و سرمایهگذاری در دوره پساجنگ دانست.
معاون رئیسجمهور در دولتهای یازدهم و دوازدهم با بیان اینکه آمریکا و متحدانش تحلیل درستی از توان نظامی، روحیه ایستادگی مردم و ساختار تصمیمگیری ایران نداشت، گفت: به ظاهر میگویند ما ایران را محاصره دریایی کردهایم! کشوری که با ۱۵ کشور همسایه است و با همه آنها مبادلات وسیع تجاری و ریلی، جادهای دارد، چگونه میشود آن را محاصره کرد.
معاون اول دولت تدبیر و امید بیان کرد: حق آتشبس بدون دستیابی متجاوزان به اهدافشان، دستاوردی بزرگ و پیروزمندانه برای جمهوری اسلامی ایران به شمار میآید،مذاکره و پیشبرد صلح پایدار آسانتر از جنگ نیست.
معاون اول دولتهای یازدهم و دوازدهم ضمن اشاره به حملات اخیر به مراکز علمی و زیرساختهای حیاتی کشور تاکید کرد که گستره این تخریبها نشان میدهد دشمنان از یک ایران توانمند و پیشرفته هراس دارند، اما عزم ملی برای بازسازی، پاسخی قاطع به این اقدامات است.
اسحاق جهانگیری، در پیامی شهادت علی لاریجانی را تسلیت گفت.
معاون اول دولت یازدهم و دوازدهم گفت: مدیریت ارشد باید قادر باشد حوزه پیرامونی تیم مدیریت را برای کار کردن هموار بکند. همه نهادهای دیگر، نهادهای قدرت، باید حامی آن تیم باشند که میخواهند بحران را مدیریت بکنند. نمیشود از یک جای دیگری در حکومت، گروهی برای حل بحرانی انتخاب شده باشند و از طرف دیگر چوب لای چرخ آنها بگذارند؛ با منابع عمومی، با بودجه دولت و امکانات کشور.
رئیس دفتر دولت تدبیر و امید گفت: اگر میخواهیم دانشجویان و سیاستگذاران آینده از تجربه ما درس بگیرند، باید کنار آمارها نقاط تغییر و نقاط تصمیم را بنویسیم. بگوییم اینجا عدهای بودند که عاقل بودند، از تجارب دیگران استفاده کردند و این تصمیم گرفته شد و این رشد رخ داد. و اینجا تغییر در ذهنیت و در نحوه تصمیمگیری رخ داد و افول اتفاق افتاد.
یک فعال سیاسی اصلاح طلب گفت: ما با کشور و مسائل کشور مسئولانه برخورد کردیم، اما پروژهای سازمانی نتوانستیم ایجاد کنیم که توسعه پایدار ایران را رقم بزند. اینکه پس از ۱۶ سال مدیریت درخشان آیتالله هاشمی و آقای خاتمی کشور را سپردیم به پدیدهای که میگویند معجزه هزاره سوم، نتیجه این بود که ما سازمان سیاسی نداشتیم؛ نخ تسبیح نداشتیم تا این شخصیتهای مؤثر را همچون دانههای تسبیح به هم وصل کند.
وزیر پیشین نفت گفت: دولت خاتمی نمایشگر اوج توانمندی و هماهنگی مدیریت کشور بر پایه خردورزی جمعی برای توسعه بود و آقای جهانگیری نمادی از فرمانروایی بر بنیاد خردورزی جمعی و برخاسته از خواست مردم هستند. امروز هم ایران بسیار به حاکمیت چنین اندیشهای نیاز دارد.
وزیر خارجه پیشین کشورمان گفت: ایران کشوری بسیار بزرگ، توانمند و قدرتمند است؛ اما قدرت واقعی ایران در مردم آن و در مدیران شایستهای است که این کشور پرورش داده است. آقای دکتر جهانگیری یکی از بهترین نمونههای این مدیران هستند. متأسفانه ما قدر این سرمایه بزرگ، یعنی مردم و مدیران برجسته کشور را به اندازه کافی ندانستیم و از این ظرفیتِ کمنظیر بهرهای درخور نبردیم. با این حال نباید این خطاها چشم ما را بر واقعیت آینده روشن ایران ببندد؛ آیندهای که به پشتوانه همین سرمایه انسانی قابل اتکا خواهد بود.
