قادر باستانی تبریزی معتقد است: اینترنت پرو یا راهکارهای موقت، تنها هزینهها را بالا میبرد، در حالی که راه حل اصلی در حکمرانی هوشمندانه و ترمیم پیوند با جامعه است.
قادر باستانی تبریزی گفت: اینترنت طبقاتی فقط یک مسئله فنی یا اقتصادی نیست، یک مسئله اجتماعی است. وقتی عدهای دسترسی دارند و عدهای ندارند، احساس تبعیض و بیعدالتی شکل میگیرد. این موضوع میتواند خشم اجتماعی تولید کند و شکافها را عمیقتر کند.
در شرایطی که بیش از سه هفته از ناآرامیهای اخیر میگذرد و محدودیتهای ارتباطی همچنان ادامه دارد، توقیف روزنامه «هممیهن» بار دیگر ضرورت بازاندیشی در شیوه مدیریت افکار عمومی در شرایط بحران را به کانون توجه رسانهای آورده است. قادر باستانی تبریزی، استاد ارتباطات و روزنامهنگار و عضو هیأت مدیره انجمن صنفی روزنامهنگاران، ضمن نقد رویکردهای موجود، بر این نکته تأکید میکند که عبور کمهزینه از بحرانهای اجتماعی تنها از مسیر گفتوگو با جامعه، تقویت رسانههای حرفهای میگذرد؛ مسیری که هنوز امکان بازگشت و اصلاح آن وجود دارد.
قادر باستانی با انتقاد از شرایط محدودی که برای رسانههای کشور ایجاد شده تأکید کرد: هر خبرگزاری، روزنامه یا پایگاه خبری و… میتواند منبع اطلاعرسانی به طیفی از مخاطبان باشد تا رسانههای بیگانه متکلم وحده نشوند.
قادر باستانی معتقد است که حمله متجاوزانه اسراییل به صداوسیما نه فقط حمله به یک ساختمان، بلکه حمله به یک اصل جهانی یعنی "حق روایت آزاد" است.
قادر باستانی میگوید: در دنیا رسانه معتبر رسانهای است که مخالفت میکند و انتقاد دارد و من فکر میکنم چنین فضایی قابل شکلگیری است و میتوان برای این هدفگذاری برنامهریزی داشت.
قادر باستانی میگوید: رسانه ملی، اخبار جهتدار و غیرحرفهای تولید میکند که نمیتواند به «نیاز خبری» مخاطب پاسخ دهد. اگر تلویزیون، اخبار درست و حرفهای تولید کند که بتواند نظر مخاطبان را جلب کند، بسیاری از نگرانیهای امنیتی پیام رسان تلگرام، خودبهخود رفع میشود.
شرایط کنونی ایجاب میکند، برخی رسانهها دست از تکروی و تکگویی بردارند. گفتمان مناسبی که جذابیت کافی در عصر مخاطبسالاری داشته باشد، طراحی و ارائه کنند. به دیگر رسانهها اجازه دهند کار حرفهای خود را بکنند و از دخالتهای ناروا بپرهیزند و به نتیجه کار توجه کنند.
این سیاهنماییها و تخریبها، اینک تاثیر خود را گذاشته است. برای افکار عمومی، خواسته و ناخواسته، بهجای ناکارآمدی دولت، ناکارآمدی نظام تبلیغ شده است و امروز نتیجه آن در برخی شعارها تجلی یافته که آه از نهاد انسان برمیآورد.
در کجای دنیا، تلویزیونی که بودجه آن از محل مالیاتهای مردم تأمین میشود، چنین بیمهابا وقت ارزشمند مردم را به بنگاههای تجاری میفروشند. بیننده تلویزیون، مرز بین آگهی و برنامه را نمیتواند تشخیص دهد. لحظه لحظه برنامهها را میفروشند و این نتیجه فقدان نظارت است.
