در گفتوگو با ایلنا مطرح شد؛
نگاهی به بازگشت یکساله بانک رفاه به تأمین اجتماعی/ بازگشت واقعی یا وقفهای موقت؟
بازگشت مدیریت بانک رفاه کارگران به سازمان تأمین اجتماعی اگرچه بهعنوان خبری مثبت مطرح شده، اما یکساله بودن این واگذاری، تردیدها و نگرانیهایی را درباره موقتی بودن این تصمیم و سرنوشت نهایی این بانک کارگری ایجاد کرده است.
به گزارش خبرنگار ایلنا، در هفتهی گذشته خبر بازگشت مدیریت بانک رفاه کارگران به سازمان تأمین اجتماعی منتشر شد؛ خبری که در نگاه نخست، میتواند بهعنوان یک اتفاق مثبت و گامی رو به جلو در جهت احیای حقوق صاحبان اصلی این بانک، یعنی کارگران و بازنشستگان، تلقی شود. بانک رفاه از بدو تأسیس با منابع سازمان تأمین اجتماعی شکل گرفته و همواره بهعنوان یکی از بازوهای مالی این سازمان نقشآفرینی کرده است.
با این حال، تعیین بازهی زمانی یکساله برای این بازگشت، ابهامها و نگرانیهای جدی را در میان جامعهی کارگری و بازنشستگی ایجاد کرده است. پرسش اصلی اینجاست که محدود کردن مدیریت بانک رفاه به یک دورهی موقت، چه هدفی را دنبال میکند؟ آیا این تصمیم، مقدمهای برای واگذاری دوباره بانک پس از یک دوره جذب منابع، اصلاح ساختار یا سرمایهگذاریهای جدید است؟ و آیا چنین روندی، در نهایت به زیان منافع کارگران و صندوق تأمین اجتماعی تمام نخواهد شد؟
این نگرانیها در شرایطی مطرح میشود که سازمان تأمین اجتماعی با چالشهای مالی متعدد روبهروست و بانک رفاه میتواند نقش تعیینکنندهای در تأمین نقدینگی، پرداخت مستمریها و ایفای تعهدات کوتاهمدت این سازمان داشته باشد. در همین رابطه، محمدحسن موسیوند، دبیر اجرایی خانه کارگر و عضو هیئتمدیره کانون بازنشستگان شهرستان خرمآباد، به تشریح دیدگاهها و مطالبات جامعه کارگری درباره وضعیت بانک رفاه پرداخته است.
محمدحسن موسیوند در این گفتوگو با تأکید بر ماهیت کارگری بانک رفاه گفت: «بانک رفاه متعلق به کارگران است. این بانک یک مؤسسه عمومی است و دولت نمیتواند روی آن مانور بدهد یا آن را تصاحب کند. ما از همان ابتدا با واگذاری بانک رفاه به دولت مخالف بودیم، چراکه این اقدام مغایر با اصول قانون اساسی است.»
وی افزود: «بانک رفاه از منابع سازمان تأمین اجتماعی تغذیه کرده و صاحب اصلی آن، تأمین اجتماعی است؛ تأمین اجتماعی هم متعلق به کارگران و بازنشستگان است. بنابراین این بانک باید در اختیار کارگران باقی بماند و بازگشت آن به تأمین اجتماعی یک مطالبهی جدی و بهحق است.»
این فعال کارگری با انتقاد از یکساله بودن دوره بازگشت مدیریت بانک رفاه تصریح کرد: «اینکه دولت اعلام کرده بازگشت بانک رفاه به تأمین اجتماعی فقط برای یک سال است، واقعاً محل ایراد است. خواستهی ما این است که چیزی که مال خودمان است، برای همیشه به ما برگردد. ما تلاش خواهیم کرد که این محدودیت یکساله برداشته شود.»
موسیوند ادامه داد: «انتظار ما از دولت این است که بهعنوان حامی کارگران و حافظ اموال مردم عمل کند. منابع بانک رفاه حقالناس است و متعلق به کارگران و بازنشستگان است. دولت باید این برنامهی یکساله را لغو کند و برای همیشه خیال کارگران را راحت کند.»
او با اشاره به نقش حیاتی بانک رفاه در شرایط بحرانی سازمان تأمین اجتماعی گفت: «هر زمان که سازمان تأمین اجتماعی برای پرداخت مستمریها یا انجام تعهدات کوتاهمدت خود با مشکل مواجه شود، میتواند از بانک خودش کمک بگیرد. پرداخت مستمری بازنشستگان و اجرای تعهدات در قبال بیمهشدگان، از محل همین منابع امکانپذیر است.»
عضو هیئتمدیره کانون بازنشستگان خرمآباد با بیان اینکه وضعیت تأمین اجتماعی مطلوب نیست، اظهار داشت: «واقعیت این است که سازمان تأمین اجتماعی حالوروز خوشی ندارد؛ هم بهدلیل شرایط اقتصادی کشور و هم بهخاطر تحمیل هزینهها و تعهدات مختلف. بانک رفاه یکی از بازوهای اصلی این سازمان است و باید حفظ شود.»
موسیوند در ادامه تأکید کرد: «انتظار جامعه کارگری و بازنشستگان این است که بانک رفاه برای همیشه به صاحبان اصلیاش بازگردانده شود. ما از دولت، وزیر تعاون، کار و رفاه اجتماعی و همچنین نمایندگان مجلس انتظار داریم که از حقوق ما دفاع کنند.»
وی افزود: «سهجانبهگرایی باید رعایت شود. اگر وزیر کار و سازمان تأمین اجتماعی از ابزارهای حقوقی خود استفاده کنند، ما هم در کنار آنها خواهیم بود. نمایندگان مجلس هم که با رأی کارگران انتخاب شدهاند، باید از این حق دفاع کنند تا بانک رفاه بهطور دائمی به کارگران و بازنشستگان بازگردد.»
