داستان عراق برزیلی که در میانه جنگ به جام جهانی رفت

به گزارش ایلنا، اواستون مکادو به عنوان سومین مربی برزیلی تیم ملی عراق، در شرایطی دشوار و در میانه جنگ ایران و عراق، که از سال ۱۹۸۰ تا ۱۹۸۸ ادامه داشت، به هدایت این تیم پرداخت. کارشناس فنی این تیم، کارلوس آلبرتو لانکتا، به یاد می‌آورد که بازی‌ها به دلیل جنگ در کشورهای دیگر برگزار می‌شد و شرایط زندگی در عراق بسیار سخت بود.

لانکتا در این باره گفت: «بزرگترین چالش ما جنبه روانی بود. بازیکنان ما بسیار ترسیده بودند و تحت فشار زندگی می‌کردند.» او همچنین به ترس بازیکنان از عذابی که ممکن بود از سوی عدی حسین، پسر صدام حسین، بر آن‌ها تحمیل شود، اشاره کرد.

عدی حسین، که در فوتبال عراق نفوذ زیادی داشت، به عنوان یکی از پنج فرزند صدام حسین شناخته می‌شد و به شدت با مخالفان خود برخورد می‌کرد. پس از حملات ۱۱ سپتامبر، ایالات متحده او را به عنوان یکی از مسئولان وجود سلاح‌های کشتار جمعی در عراق معرفی کرد.

اواستون مکادو، که پیش از این سرمربی تیم ملی برزیل بود، به درخواست فدراسیون فوتبال عراق به قطر منتقل شد و از آنجا به هدایت تیم ملی عراق در جام جهانی پرداخت. او بدون اینکه به بغداد برود، در آلمان با تیم ملی عراق تمرین کرد و توانست با وجود شرایط جنگی، تیم را به خوبی آماده کند.

عراق در گروه B جام جهانی با تیم‌های مکزیک، پاراگوئه و بلژیک هم‌گروه بود و با وجود سه شکست، اواستون و تیمش توانستند تجربه خوبی از این رقابت‌ها کسب کنند. او در این باره گفت: «ما فکر می‌کردیم که کار سختی خواهیم داشت، اما توانستیم گروه را به خوبی متحد کنیم.»

در نهایت، عراق با نتایج ۱-۰ مقابل پاراگوئه، ۲-۱ مقابل بلژیک و ۱-۰ مقابل مکزیک از دور مسابقات حذف شد. این تجربه نه تنها برای بازیکنان بلکه برای کادر فنی نیز به یادماندنی بود و به گفته لانکتا، «ما در بازی مقابل بلژیک گل زدیم، اما داور بازی را قبل از پایان آن سوت زد.»