تنها زن پزشک جام جهانی: هزار بار شنیدم که اینجا جای تو نیست!
سوزان هورمان هیچوقت رویای پزشک شدن نداشت. نه پزشک، نه متخصص پزشکی ورزشی، و نه کار در دنیای فوتبال. مسیر زندگیاش، مثل تقریباً همه چیز در کارنامهاش، ناگهانی پیش آمد.
به گزارش ایلنا، سوزان هورمان، مسئول تیم پزشکی تیم ملی کوراسائو، تنها زنی است که در میان پزشکان ارشد ۴۸ تیم حاضر در جام جهانی ۲۰۲۶ قرار دارد. او در گفتوگو با مارکا در میامی از مسیر پرفراز و نشیب حرفهایاش گفت؛ مسیری که از اتاقهای عمل بیمارستان تا والدِبباس رئال مادرید و حالا جام جهانی ادامه یافته است.
او در گفتوگو با مارکا میگوید: «هیچوقت رویای پزشک شدن یا پزشکی ورزشی نداشتم. وقتی ۱۶ یا ۱۷ ساله بودم نمیدانستم چه میخواهم. چیزهای زیادی دوست داشتم. چون نمرات خوبی داشتم و در هلند میتوانستم مستقیم وارد دانشکده پزشکی شوم، با خودم گفتم: چرا پزشکی را امتحان نکنم؟» همان تصمیم نیمهخودانگیخته او را به پیاسوی آیندهوون، رئال مادرید، بازیهای المپیک و سالها بعد به مقام تنها زن مسئول تیم پزشکی در میان ۴۸ تیم جام جهانی رساند.
فوتبال؛ مسیری که برنامهریزی نشده بود
فوتبال هم اتفاقی وارد زندگیاش شد. یک جراح تروما در بیمارستانی که کار میکرد، پیشنهاد همکاری با گو اهد ایگلز، تیم هلندی، را به او داد. هورمان میگوید: «هیچوقت فکر نمیکردم در فوتبال کار کنم، ولی امتحانش کردیم. همه چیز خیلی سریع پیش رفت. بعد از سال اول، مسئول تیم پزشکی تیم شدم.» بعد پیاسوی آمد و پس از آن، رئال مادرید.
والدبباس؛ بهشت پزشکی ورزشی
رئال مادرید در سال ۲۰۱۹ باشگاه تاکون را خرید تا تیم زنان خود را تأسیس کند و از هورمان خواست به عنوان مشاور از آیندهوون به مادرید سفر کند. یک سال بعد، وقتی تیم زنان به طور کامل زیر چتر رئال مادرید قرار گرفت، دوباره با او تماس گرفتند.
هورمان از والدبباس، مجتمع تمرینی رئال مادرید، مثل بهشت پزشکی ورزشی یاد میکند: «برای من بهترین باشگاه دنیاست. خیلی چیز یاد گرفتم. همه امکاناتی که میخواستیم در اختیارمان بود. یک دستگاه MRI درست کنار زمین تمرین؛ این در پزشکی ورزشی یک رویاست. دنیای دیگری است.»
ابتدا با تیم زنان کار کرد و بعد با تیم مردان هم همکاری داشت. در دنیایی که هنوز مردانه است، خیلی زود با واقعیت نابرابری فرصتها روبهرو شد. میگوید: «هزار بار در کارنامهام شنیدم که به عنوان زن نمیتوانی در تیم اول مردان باشی چون نمیخواهیم زنی اینجا کار کند. هزار بار. اینجا جای تو نیست. اولین قدم، پذیرفته شدن، برای یک زن خیلی سختتر است.»
پاسخ با کار، نه شکایت
هورمان در مقابل این درها بستهشده با کار کردن و اعتقاد به اینکه با تلاش و حرفهایگری همه چیز سر جایش میافتد، واکنش نشان داد. میگوید: «همیشه سعی میکردم هر روز بهترین کارم را بکنم. اگر میدیدم در جایی به موقعیتی که میخواهم نمیرسم، با خودم میگفتم این جای من نیست. هزار جای دیگر هست. یک فرصت دیگر پیدا میکنم، همین.»
کوراسائو؛ یک تصمیم لحظهای برای جام جهانی
کوراسائو هم اتفاقی وارد زندگیاش شد. پس از اینکه این تیم در نوامبر سهمیه جام جهانی را گرفت، پزشک قبلی تیم با او تماس گرفت تا در آزمایشهای پزشکی مورد نیاز فیفا کمکش کند. هورمان در آن زمان شرکت خودش را در هلند داشت و به عنوان پزشک فیفا هم فعالیت میکرد. اما اوضاع ناگهان تغییر کرد. میگوید: «پزشک قبلی نتوانست ادامه بدهد چون دخترش بیماری سختی داشت و باید پیشش میماند. او و پزشک دیگر تیم من را به عنوان جانشین پیشنهاد دادند و اینطور شد که مسئول خدمات پزشکی کوراسائو شدم.»
تردیدی نکرد: «با آدمهایی صحبت کردم تا بفهمم تیم چطور است و همه چیز چگونه پیش میرود. در نهایت گفتم: بزن بریم.»
کوراسائو با ۱۵۰ هزار نفر جمعیت، کوچکترین کشوری است که تا به حال در جام جهانی شرکت کرده. هورمان با یک مقایسه ساده توضیح میدهد: «مثل این است که موستولس اسپانیا به جام جهانی برسد. باورنکردنی است. واقعاً سخت است درکش کنی.»
تنها زن در میان ۴۷ مرد
در ماه مارس، در یک نشست فیفا در آتلانتا با پزشکان ۴۸ تیم، کسی به او تبریک گفت؛ تنها زن پزشک ارشد در جام جهانی. میگوید: «گفتند تبریک، تو تنها زن بین ما هستی. نگاهی به اطراف انداختم و گفتم: بله، درست است، متوجه نشده بودم. ولی برای من خیلی عادی است. همه ۴۷ نفر دیگر مرد بودند.»
این جمله را با چنان سادگی میگوید که تأثیرش دوچندان میشود. «زیاد به آن فکر نکردم چون همیشه اینطور بوده. عادت دارم که همه همکارانم مرد باشند. در کوراسائو هم تنها زن کل کادر فنی هستم.»
به همین دلیل اصرار دارد این داستانها باید گفته شوند و نزد مارکا آمده نه برای کسب شهرت، بلکه برای باز کردن در به روی کسانی که بعد از او میآیند: «امیدوارم دکترهای جوانی که دارند درس میخوانند ببینند که رسیدن به شغل رویاییشان ممکن است. گفتن این داستانها مهم است چون موانع دارند کم کم شکسته میشوند.»
دری که هنوز باید شکسته شود
هورمان تأکید میکند این جام جهانی قدمهای مهمی برای باز کردن فضا برای زنان در فوتبال برداشته است: «داریم این را با داوران زن در این جام جهانی میبینیم. آنچه هنوز کم است اینکه هنوز یک مربی زن برای تیم ملی مردان در جام جهانی نداشتهایم. این داستانها مهم هستند چون کمک میکنند درها باز شوند. اگر خوب هستی و کارت را درست انجام میدهی، باید این فرصت را داشته باشی که آنجا باشی.»
بعد از جام جهانی، از مقصد مشخصی حرف نمیزند. نه یک باشگاه، نه یک هدف ثابت. میگوید: «هیچوقت رویای بعدی نداشتم. همیشه در لحظه زندگی کردم. از گو اهد ایگلز، پیاسوی، رئال مادرید، فیفا، کوراسائو، کمیته المپیک... هیچوقت برای هیچکدام درخواست ندادم. کاری که دوست دارم را انجام میدهم، میدانم خوب انجامش میدهم چون هر روز با تمام توانم کار میکنم و میبینیم بعد چه پیش میآید.»
