امباپه و وینی در دو کهکشان متفاوت

به گزارش ایلنا، ستاره‌های بی‌شماری از رئال مادرید عبور کرده‌اند؛ این موضوع نه چیز جدیدی است و نه مدیریت باشگاه را شگفت‌زده کرده است. اما شاید هرگز پیش از این، دو استعداد که هر سال وسواس بردن توپ طلا را دارند، سعی نکرده بودند به طور همزمان رختکن تیم را کنترل کنند... هر کدام به روش خودشان. نبرد تیتان‌هایی که پس از چندین تغییر در ساختار رختکن از کنترل خارج شد و پس از حضور جنجالی امباپه در آخرین «میکسدزون»، بیش از هر زمان دیگری نمایان شد. اما اوضاع همیشه این‌طور نبود.

امباپه در تابستان ۲۰۲۴ با ایده‌هایی روشن و فروتنی لازم به مادرید آمد. رئال مادرید به‌تازگی پانزدهمین جام اروپایی خود را فتح کرده بود و او چاره‌ای جز انطباق با تیمی که از قبل به خوبی کار می‌کرد، نداشت. او در اولین روز حضورش گفت: «اولویت من اکنون انطباق با تیم و کار گروهی است. وقتی این اتفاق بیفتد، همه چیز آسان‌تر خواهد شد.» و همین‌طور هم شد.

یک صلح ناپایدار

او در موارد بسیاری کوتاه آمد، سعی نکرد رهبری خود را تحمیل کند و ماجراجویی‌اش در رئال مادرید را با بالا بردن دو عنوانی که از موفقیت‌های فصل قبل به ارث رسیده بود، آغاز کرد. او گفت: «وینیسیوس هم پیام‌های زیادی برای من فرستاد چون او را می‌شناسم و به من گفت بیا تا هر دو در خط حمله بازی کنیم.» در آن لحظه همه چیز عالی بود. با این حال، سال اول او آن چیزی نبود که بسیاری انتظار داشتند. با وجود به ثمر رساندن ۴۴ گل، احساس عجیبی وجود داشت. شماره ۱۰ انگار کاملاً در سیستم جا نمی‌افتاد؛ تأثیر او فراتر از اعداد بود و اولین تردیدها درباره زوج او و وینیسیوس در زمین نمایان شد. فصل همچنین بدون کسب هیچ جامی و با جدایی کارلو آنچلوتی به پایان رسید.

وینیسیوس هم پیام‌های زیادی برای من فرستاد چون او را می‌شناسم و به من گفت بیا تا هر دو در خط حمله بازی کنیم. کیلیان امباپه

همه چیز با ورود ژابی آلونسو تغییر کرد. سرمربی با مشتی آهنین وارد مادرید شد، مصمم به حذف برخی امتیازات ویژه و اصلاح وضعیت حساس داخل رختکن. از همان ابتدا، او امباپه را به عنوان سنگ بنای پروژه ورزشی خود شناسایی کرد. اینجا بود که تعادل داخلی شروع به تغییر کرد.

ژابی سیستمی را طراحی کرد که در آن فوق‌ستاره فرانسوی به تهدید اصلی تهاجمی تیم تبدیل شد؛ حرکتی که وینیسیوس را به حاشیه راند و نقش او را کاملاً تغییر داد. ستاره برزیلی که کلیدی‌ترین بازیکن موفقیت‌های اروپایی اخیر باشگاه بود، در این سناریوی جدید احساس ناراحتی فزاینده‌ای می‌کرد. این ناراحتی پس از انفجار خشم او به دلیل تعویض در اولین ال‌کلاسیکوی فصل کاملاً آشکار شد. از آن لحظه به بعد، رختکن شروع به تبدیل شدن به یک انبار باروت خاموش کرد. اگرچه نتایج مثبت بود، اما ناراحتی ستاره برزیلی مدام بیشتر می‌شد و زبان بدن او در زمین بازتاب‌دهنده این سرخوردگی بود.

زخم‌های اولیه و تغییر پادشاه

در نهایت وقتی قدرت ژابی آلونسو پس از تصمیم باشگاه برای محافظت از یکی از بزرگترین ستاره‌ها در میان یک درگیری داخلی تضعیف شد، همه چیز منفجر گشت. پروژه او آسیب دید و تنها هفت ماه بعد فروپاشید. جدایی آلونسو و ورود آربلوا باعث تغییر کامل در سلسله‌مراتب رختکن شد. سرمربی جدید با ماموریتی روشن آمد: خاموش کردن آتش و بازگرداندن آرامش داخلی.

من کار خواهم کرد تا بهترین بازی را از وینی بگیرم. از هم‌تیمی‌هایش خواهم خواست که او را پیدا کنند و توپ را به او بدهند. آربلوا

برای دستیابی به این هدف، او تصمیمی رادیکال گرفت: دادن نقش اول مطلق به وینیسیوس. او تاکید کرد: «من کار خواهم کرد تا بهترین بازی را از وینی بگیرم. از هم‌تیمی‌هایش خواهم خواست که او را پیدا کنند و توپ را به او بدهند.» آربلوا فهمیده بود که بازیابی روحی تیم به بازگرداندن جایگاه ستاره برزیلی بستگی دارد؛ جایگاه کسی که بر بخش بزرگی از رختکن تسلط داشت. و در نتیجه، امباپه شروع به از دست دادن بخشی از نفوذی کرد که در دوره قبل به دست آورده بود.

یک همزیستی شکننده

نقش او به عنوان رهبر بلامنازع تنها در چند هفته محو شد. مصدومیت‌های ستاره فرانسوی و اوج‌گیری نهایی وینیسیوس چشم‌انداز را کاملاً تغییر داد. آنجا بود که رابطه بین آربلوا و امباپه به طور قطع شروع به فروپاشی کرد. و با دور شدن رئال مادرید از کورس قهرمانی برای دومین فصل متوالی، همه چیز شروع به فاش شدن کرد. تنش‌های داخلی، دو فرقه در رختکن و فرسایش انباشته شده که بار دیگر توسط «مارکا» گزارش شده بود، آشکار شد.

آربلوا: تا زمانی که اینجا هستم، من تصمیم می‌گیرم

در میان تمام این اتفاقات، فلورنتینو پرز نیز ظاهر شد تا بیشتر به بحث‌ها دامن بزند. او مدعی شد: «امباپه بهترین بازیکنی است که رئال مادرید در حال حاضر دارد.» او محبت و حمایت خود را از ستاره فرانسوی در مقابل وینیسیوس نشان داد؛ کسی که قراردادش در سال ۲۰۲۷ به پایان می‌رسد و هنوز تمدید نشده است. با این حال، انفجار نهایی در راه بود. و این امباپه بود که سرانجام سکوت را شکست. ستاره فرانسوی خواستار صحبت شد، پروتکل‌ها را شکست و در مقابل رسانه‌ها ایستاد تا پیامش را برساند.

راه بی‌بازگشت و پرتاب دارت‌های سمی

او تاکید کرد: «ترجیح می‌دهم اینجا، با زبان خودم حرف بزنم. این‌طوری واضح‌تر است.» امباپه در میکسدزون برنابئو فضا را برای سوالات باز کرد و اولین ضربه طولی نکشید که وارد شد: «من بازی نکرده‌ام چون سرمربی به من گفت که مهاجم چهارم تیم هستم. باید تلاش کنم تا از وینی، مستانتوئونو و گونسالو بهتر باشم...» پیامی مستقیم خطاب به آربلوا که دقایقی بعد، در حالی که از اتفاقات چند متر آن‌طرف‌تر در سالن مطبوعات بی‌خبر بود، مجبور به پاسخگویی شد.

ما رئال مادرید را با بازیکنانی که با لباس رسمی (تاکسیدو) در زمین راه می‌روند، نساخته‌ایم. آربلوا

آربلوا گفت: «او احتمالاً حرف من را درست متوجه نشده است. حقیقت این است که نمی‌دانم به شما چه بگویم چون نمی‌توانم به او بگویم که مهاجم چهارم است. اگر به او بازی نمی‌دهم، یعنی نمی‌تواند بازی کند، این روشن است، چون من مربی هستم و من تصمیم می‌گیرم چه کسی بازی کند و چه کسی نه.» اما آسیب‌زاترین اظهارنظر بعداً مطرح شد: «ما فصل را خوب شروع کردیم، همه چیز داشتیم. بعد در نیمه دوم همه چیز را از دست دادیم. خیلی دردناک است چون ما ساختار و سبک بازی داشتیم، اما همه را از دست دادیم.»

فصل آخر... فعلاً

اظهارنظری که مستقیماً به تغییری اشاره داشت که پس از ورود آربلوا رخ داد. او در پایان گفت: «درد دارد چون فرصت داشتیم بهتر عمل کنیم، ما این را در بخش اول فصل نشان دادیم.» قبل از این طغیان علنی، آربلوا قبلاً چندین اظهارنظر کرده بود که مستقیماً غرور ستاره فرانسوی را نشانه می‌رفت... هرچند امباپه ادعا می‌کند توجهی به آن‌ها ندارد. او در میکسدزون گفت: «من کنفرانس‌های خبری مربی را تماشا نمی‌کنم. در خانه تلویزیون فرانسه دارم، نه اسپانیا.»

آربلوا گفته بود: «ما رئال مادرید را با بازیکنانی که با لباس رسمی در زمین حاضر می‌شوند نساختیم، بلکه با بازیکنانی ساختیم که پیراهن‌شان پوشیده از عرق، گل و لای و تلاش است.» و همچنین: «ببینیم او می‌تواند تمرین امروز را تمام کند یا نه.» اظهارنظری که قبل از ال‌کلاسیکو بیان شد و به وضوح به خروج زودهنگام امباپه از آخرین جلسه تمرینی اشاره داشت. با این حال، آنچه بیش از همه در این فرآیند به ستاره فرانسوی آسیب رسانده، این احساس بوده که تلاش‌هایی از درون برای تضعیف او صورت گرفته است. منشأ درگیری که همچنان کاملاً باز مانده، تا حد زیادی در همین نکته نهفته است.

منبع: مارکا