وقتی عشق به وطن، گریز را شکست میدهد؛
ایرانیان بهجای خروج، به کشورشان بازمیگردند
نه تنها تمایلی در بین ایرانیان برای خروج از کشور وجود ندارد، بلکه موج بازگشت شکل گرفته است. ایرانیان حاضرند به جای فرار، در کنار خانواده و کشورشان بمانند.
به گزارش خبرنگار ایلنا، در بسیاری از نقاط جهان، نخستین واکنش به شعلهور شدن آتش جنگ، گریز است. انسانها هزینههای گزافی میپردازند، چندین برابر بهای معمول سفر، تنها برای یافتن راهی امن به بیرون از مرزها و رهایی از ناامنی. اما روایت ایران رنگ و بویی دیگر دارد. اینجا، در میان خطر و صدای بمبها، موجی در حرکت است؛ نه به سوی خروج، که به سوی بازگشت. بازگشتی آگاهانه و از سر مسئولیت.
براساس گفتههای حرمت الله رفیعی، رئیس انجمن صنفی دفاتر خدمات مسافرت هوایی و جهانگردی ایران، نه تنها تمایلی در بین ایرانیان برای خروج از کشور وجود ندارد، بلکه موج بازگشت شکل گرفته است. ایرانیان حاضرند به جای فرار، در کنار خانواده و کشورشان بمانند.
این تصویر در سوی دیگر میدان، قرینهای وارونه دارد. در اسرائیل، در همان روزهای نخست جنگ شاهد خروج گسترده ساکنان بودیم. یهودیان ساکن در سرزمینهای اشغالی از راههای مختلف این کشور را ترک کرده و تعداد زیادی نیز در صف خروج از کشور هستند. وضعیت در فرودگاه بنگوریون بحرانی است. بر اساس قوانین زمان جنگ، خروج از این فرودگاه به شدت محدود شده و رژیم اشغالی سعی در ممانعت از خروج یهودیان از این سرزمین دارد.
این دو تصویر متضاد، حقیقتی بنیادین را آشکار میکند. جامعهای که پیوند مردمش با سرزمین و رهبرش از جنس ایمان و باور باشد، در بحرانیترین لحظات نه تنها متلاشی نمیشود، بلکه از دل تهدید، فرصتی برای بازتعریف هویت خود مییابد. اما در اسرائیل، موج خروج نشانه فقدان همین پیوند است. ساکنانی که احساس میکنند سرزمین امنی برای ماندن ندارند، به هر دری میزنند تا بروند.
یک شهروند ایرانی پس از بازگشت به کشور گفت: سالهاست در آلمان زندگی میکنم و تابعیت آنجا را دارم، اما اکنون زمان آن است که برگردم و از کشورم دفاع کنم. میخواهم تمام دنیا بدانند که ایرانیها همیشه از کشور و خاک خود دفاع میکنند.
این همان رازی است که دشمن هرگز آن را درک نمیکند، ایرانی ایرانی میماند ولو در خارج از مرزهای جغرافیایی.