«پروانه» ثمره ۱۷ سال تلاش من در سینماست

به گزارش خبرنگار ایلنا، در ابتدای این نشست برزویی‌پور بیان کرد: قبل از هر چیزی دوست دارم به خانواده‌هایی که عزیزان خود را از دست دادند تسلیت بگویم. «پروانه» ثمره ۱۷ سال تلاش من در عرصه سینماست و پنج سال زمان برد تا من بتوانم آن را به تولید برسانم.

وی گفت: ما زمانی که شروع به ساخت این فیلم کردیم می‌دانستیم این متن و قصه چندان عامه‌پسند نیست اما دوست داشتیم یک کار متفاوت انجام بدهیم. کارگردان‌های فیلم اولی بیشتر سراغ سوژه‌ای می‌روند که مخاطب آن را بیشتر دوست داشته باشد و بتواند فیلم‌های بعدی اش را بسازد، اما من همیشه به کارهای سخت علاقه داشته‌ام و از این فیلم هم راضی هستم.

مصلحی هم بیان کرد: وقایع اخیر را تسلیت می‌گویم امیدوارم ما به خاطر اینکه اینجا هستیم قضاوت نشویم، بدانید که ما بخاطر شغلمان اینجا هستیم. من خیلی به فروش گیشه توجه نداشتم فاخر بودن اثر برایمان مهم بود.

فصیح‌ زاده طراح متن هم ضمن عرض تسلیت گفت: بخشی از اتفاقات قصه از واقعیات نشأت گرفته است. بیشتر فضای ذهنی شخصی را در نظر گرفتیم که درگیر اسکیزوفرنی است.

وی اضافه کرد: محمد برزویی‌پور فیلم اولش است و کسی پشتش نیست او و من بعد از چندین سال با بودجه شخصی و به صورت مستقل فیلم ساختیم از شانس بد به این اتفاقات خوردیم و لایق قضاوت نیستیم!

فصیح زاده در ادامه درباره شباهت این فیلم با «جزیره شاتر» گفت: با دیدن «شاترآیلند» تحت تأثیر قرار گرفته بودم و تلاش داشتم مرز بین خیال و واقعیت کاراکتر کم شود.

برزویی‌پور هم مطرح کرد: چند سال پیش درباره فضای این فیلم صحبت کردیم و بعدها با گروه برای همکاری به نتیجه رسیدیم. اصولاً شاکله چنین فیلم‌هایی به همین شکل است و متن‌ها به هم شباهت دارد.

مصلحی هم در ادامه عنوان کرد: هرکسی که داستان‌های جنایی را دوست داشته باشد می‌تواند این فیلم را دوست داشته باشد.

وی درباره پایان بندی هم گفت: آخر فیلم ورق به گونه‌ای برمی‌گردد که هیچ‌کس انتظارش را ندارد.

شعبانی هم ضمن عرض تسلیت گفت: حال همه ما بد است اما اینجا خانه ماست و نمی‌توانیم خانه را رها کنیم. رها کردن هم فرقی با کارهای تروریستی ندارد. این فیلم جدا از اینکه یک فیلم اولی است، اولین فیلم سینمایی من در مقام فیلمبردار است. پیش از این با کارگردان همکاری‌هایی داشتیم و کم کم به شکل حرفه‌ای تر کار کردیم.

وی درباره فیلمبرداری اثر توضیح داد: طبق گفتگوهایی که با کارگردان داشتیم به این نتیجه رسیدیم جهان کاراکتر جهانی رنگی نیست. خیلی هم نمی‌خواستیم درگیر حرکت و رنگ و لعاب خاص و…شویم تلاش خودم را کردم تا فیلمبرداری در خدمت قصه باشد و جهانی که کارگردان در ذهن دارد ترسیم کنم.

برزویی‌پور بیان کرد: فیلم در بخشی از قصه جنایی و از جایی به بعد روانشناسانه است. شاید مخاطبان ما از این فضا کمی دور باشند و از روز اول ما می‌دانستیم که این فیلم، برای مخاطب عام نیست.

برزویی در پاسخ به سوالی درباره بازی بد برخی بازیگران گفت: بازیگران ما بازی خوبی داشتند هم آناهیتا درگاهی، هم هومن برق نورد و مهدی پاکدل همه به نظرم بازی خوبی داشتند.

وی درباره حرکت دوربین گفت: این فیلم از زاویه نگاه کاراکتری است که از نگاه او جلو می رویم دوربین کاملا در خدمت نگاه این کاراکتر است و در خدمت محتوا پیش می‌رود.

شعبانی عنوان کرد: اگر فیلم کمی حس کلافه کننده می‌دهد فکر می‌کنم در کارمان موفق بودیم. همان سردرگمی را دوربین داشت. دوربین شروع فیلم، ابتدا نظاره‌گر است و بعد به یک سردرگمی‌ می‌رسد و این هم برای این بود که به کاراکتر نزدیک شود.