رصد پروازهای سوخترسان آمریکا؛ آیا واشنگتن در حال تقویت پشتیبانی هوایی در منطقه است؟
فعالیت همزمان چندین هواپیمای سوخترسان آمریکایی بر فراز شرق مدیترانه، آن هم در شرایطی که تنشها بار دیگر رو به افزایش گذاشته، پرسشهایی درباره سطح آمادگی و آرایش هوایی آمریکا در منطقه ایجاد کرده است.
به گزارش ایلنا، همزمان با گمانهزنیها درباره افزایش تنشهای نظامی میان آمریکا و ایران، دادههای رصد پروازها از فعالیت تازه هواپیماهای سوخترسان نیروی هوایی آمریکا در شرق دریای مدیترانه حکایت دارد؛ تحرکاتی که بار دیگر توجه ناظران نظامی را به الگوهای پشتیبانی هوایی واشنگتن در منطقه جلب کرده است.
بر اساس بررسی دادههای سامانه ردیابی پرواز «فلایترادار» که توسط واحد منابع باز شبکه الجزیره تحلیل شده، روز چهارشنبه ۸ ژوئیه، هفت فروند هواپیمای سوخترسان از نوع KC-135R Stratotanker در مسیرهای مختلف میان پایگاههای نظامی آمریکا در اروپا و شرق مدیترانه به پرواز درآمدند.
این هواپیماها عمدتا میان پایگاه «میلدنهال» در انگلیس و پایگاه «خانیا» در جزیره کرت یونان رفتوآمد کرده و شماری از آنها نیز بر فراز آبهای شرق مدیترانه، در محدوده میان جزایر کرت و قبرس، پروازهای دایرهای انجام دادهاند. همچنین یک فروند دیگر از پایگاه «سیگونلا» در ایتالیا به سمت بریتانیا پرواز کرده و سپس به مبدأ بازگشته است.
طبق دادههای پروازی، ماموریت این هواپیماها بین سه تا بیش از چهار ساعت و نیم به طول انجامیده و برخی از آنها در بخشهایی از مسیر، الگوی پرواز چرخشی و انتظار را اجرا کردهاند؛ الگویی که معمولا در ماموریتهای پشتیبانی هوایی، استقرار عملیاتی یا تمرینهای نظامی مشاهده میشود. با این حال، دادههای رهگیری پرواز بهتنهایی ماهیت دقیق ماموریت را مشخص نمیکند و نشان نمیدهد که آیا عملیات سوخترسانی هوایی به جنگندهها انجام شده است یا خیر.
هواپیماهای KC-135 ستون اصلی ناوگان سوخترسان هوایی آمریکا به شمار میروند و بیش از شش دهه است که وظیفه تامین سوخت جنگندهها، هواپیماهای شناسایی و هواپیماهای هشدار زودهنگام را بر عهده دارند. این هواپیماها با افزایش ماندگاری و برد عملیاتی جنگندهها، نقش مهمی در اجرای عملیاتهای دوربرد ایفا میکنند.
بر اساس اطلاعات منتشرشده از سوی نیروی هوایی آمریکا، هر فروند KC-135 توان حمل حدود ۹۰ تن سوخت را دارد. بنابراین هفت هواپیمای رصدشده در مجموع از ظرفیت نظری انتقال بیش از ۶۳۰ تن سوخت برخوردارند، هرچند مشخص نیست در این مأموریت چه میزان از این ظرفیت مورد استفاده قرار گرفته است.
گزارش الجزیره همچنین یادآور میشود که این نخستینبار نیست که چنین الگویی مشاهده میشود. در ماههای فوریه و آوریل نیز همزمان با افزایش تنشهای منطقهای، فعالیت مشابهی از هواپیماهای سوخترسان آمریکا در اروپا و شرق مدیترانه ثبت شده بود؛ تحرکاتی که در برخی موارد با انتقال جنگندهها و تجهیزات نظامی به سمت اسرائیل همزمان شده بود.
با این حال، تحلیلگران تأکید میکنند که صرف مشاهده پرواز هواپیماهای سوخترسان، به معنای آغاز یک عملیات نظامی قریبالوقوع نیست. اما تکرار این الگو در مقاطع افزایش تنش، میتواند نشانهای از ارتقای سطح آمادگی و تقویت شبکه پشتیبانی هوایی آمریکا در منطقه تلقی شود.
