در گفتوگو با ایلنا مطرح شد؛
اقتصاد جهان بیشتر از ایران ضرر میکند/ توقف پیشرفت هوش مصنوعی به دلیل جنگ
رئیس اتاق مشترک ایران و چین با بیان اینکه اقتصاد جهانی بیشترین ضرر را از این جنگ کرده تا ایران، گفت: اختلال در تجارت اعم از تامین انرژی و سایر مواد اولیه مثل گوگرد، هلیوم، آلومینیوم و همه محصولاتی که بخش عمده آن در منطقه خلیج فارس تولید میشود، تاثیرش را بر اقتصاد جهانی گذاشته است.
مجیدرضا حریری، رئیس اتاق مشترک ایران و چین در گفتوگو با ایلنا با اشاره به تبعات جنگ و حمله به زیرساختهای انرژی در منطقه گفت: آغاز جنگ زیرساختها تبعات گستردهای برای بازار جهانی انرژی و اقتصاد بینالملل دارد. همچنین هرگونه تشدید تنش در خلیج فارس و تنگه هرمز تنها به حوزه نفت و گاز محدود نمیشود و میتواند زنجیرههای مختلف صنعتی و اقتصادی جهان را تحت تأثیر قرار دهد.
تبعات جنگ برای طیف گستردهای از صنایع در جهان
رئیس اتاق مشترک ایران و چین گفت: در حال حاضر مساله فقط تنگه هرمز یا حتی صرفاً نفت و گاز نیست. به تدریج شاهد آن هستیم که کمبود مواد پتروشیمی در جهان نیز در حال مطرح شدن است.
حریری افزود: این مساله میتواند بر طیف گستردهای از صنایع، از حوزه الکترونیک گرفته تا صنعت خودرو، اثر بگذارد. نخستین اثر مستقیم جنگ را در صنعت گردشگری جهان مشاهده میکنیم و به تدریج این اثرات میتواند به سایر بخشهای اقتصادی دنیا نیز منتقل شود.
حمله به مدارس و زیربناهای اقتصادی خلاف قانون و اخلاق است
رئیس اتاق مشترک ایران و چین در تشریح تهاجم نظامی آمریکا و رژیم صهیونیستی به کشورمان، گفت: این حمله توسط اسرائیل و آمریکا به کشورمان، مرزهای مقرراتی، اخلاقی و قانونی که بهویژه بعد از جنگ جهانی دوم، مبنای نظم عمومی در دنیا شد را زیر پا گذاشت. حمله به مدارس، بیمارستانها، مناطق مسکونی، کارخانهجات و زیربناهای اقتصادی کشورها خلاف قانون، مقررات و اخلاق است.
حریری افزود: در جنگ اخیر، کنش با این دو کشور بوده و ما هم براساس همان مقررات، اقدامات دفاعی از نظر اخلاق عمومی سیاسی داشتهایم که جایز شمرده میشود.
اقتصاد جهانی بیشترین ضرر را از این جنگ کرده تا ایران!
رئیس اتاق مشترک ایران و چین در مورد تاثیر این جنگ بر اقتصاد جهانی، گفت: تاثیر و تبعات این جنگ بر اقتصاد جهانی و همینطور اقتصاد کشورمان به آیندهای بستگی دارد که برای همه ما نامعلوم است. مدتزمان جنگ، شدت و نحوه ادامه آن، بر اقتصاد بینالمللی تاثیرگذار است.
حریری ادامه داد: تا اینجای جنگ، این اقتصاد بینالمللی بوده که بیشترین ضرر را از این جنگ کرده است، زیرا اختلال در تجارت اعم از تامین مواد اولیه انرژی و سایر مواد اولیه مثل گوگرد، هلیوم، آلومینیوم و همه محصولاتی که بخش عمده آن در منطقه خلیج فارس تولید میشود، تاثیرش را بر اقتصاد جهانی گذاشته است. به طور مثال، قیمت آلومینیوم، هلیوم و سایر فلزات جهش وحشتناکی داشته است.
به گفته وی، همانطور که کسی نمیتواند دنیای بدون نفت را تصور کند، دنیای بدون گوگرد و اسید سولفوریک هم بسیاری از صنایع را تحت تاثیر خود قرار میدهد، زیرا گوگرد عمدهای در منطقه خلیج فارس تولید میشود که مبنای ساخت اسید سولفوریک است؛ اسید سولفوریکی که در عموم صنایع استفاده میشود.
توقف پیشرفت هوش مصنوعی به دلیل جنگ
رئیس اتاق مشترک ایران و چین با اشاره به تبعات جنگ ایران و آمریکا و رژیم صهیونیستی بر قیمت محصولات در جهان، گفت: شاید امروز نگاه مردم به نمایشگرهای بورس در دنیا باشد و قیمت مواد خام؛ اما در آینده بسیار نزدیک اثر آن در محصولات خود را نشان خواهد داد.
حریری ادامه داد: امسال، سالی بود که به اعتقاد بسیاری از متخصصان، قرار بود جهش کاملا غیرمنتظره و شگفتانگیز در حوزه هوش مصنوعی داشته باشیم؛ اما این فناوری در حال حاضر با کمبود ریزپردازها و ریزتراشهها و انرژی که هوش مصنوعی نیاز دارد تا پیشرفت کند، تحت تاثیر قرار گرفته است. این تاثیر در آینده بسته به اینکه چقدر این جنگ ادامه پیدا کند و مدل شدت و رشد آن چگونه باشد، شدت بیشتری خواهد داشت.
تابآوری کسب و کارهای ایرانی در مقابل جنگ
رئیس اتاق مشترک ایران و چین با اشاره به تبعات جنگ برای اقتصاد کشورمان، گفت: نکته اساسی این است که ما هم در این جنگ بسیار زیان کردهایم و زیرساختها، صنایع و به ویژه بنگاههای خرد که کسب و کارهای خدماتی ارائه میدادند لطمههای جدی خوردند؛ اما در بحث تابآوری در مقابل جنگ، خوب عمل کردهایم.
حریری افزود: آنچه در کشور ما از گذشته تا امروز وجود داشته، این است که ما در چند دهه دچار یک اقتصاد متورم بیثبات بودهایم. در ۹۳ درصد کشورهای دنیا تصور اینکه کشور با تورم ۵۰ درصدی بتواند در میانه جنگ آن اقتصاد را اداره کند، محال است؛ اما متاسفانه در کشور ما این ویژگی تبدیل به یک نقطه قوت برای ما شده، زیرا ما سالیان سال است که با کمبود مواجه هستیم و اقتصادمان متورم است.
وی خاطرنشان کرد: اگر جنگ بازهم طولانی شود، قاعدتا به طور نسبی ما کمتر ضرر میکنیم، زیرا تابآوری ما بیشتر است و هم اینکه امکان بازسازی خودمان را به دلیل اینکه سالیان سال است که جدا از اقتصاد جهانی زندگی میکنیم نسبت به سایر اقتصادهای دنیا داریم.
