در گفتوگو با ایلنا مطرح شد:
پیامدهای جنگ برای کودکان کار/ ضرورت ورود بهزیستی با همراهی سمنها
مدیر موسسه یاریگران کودکان کار پویا میگوید: بسیاری از ما خدا را شکر میکنیم که کودکان کار در خیابانها حضور ندارند و از خطرات جنگ و بمب در امان هستند، اما در واقعیت وضعیت زندگی آنها با شرایطی بهتر جایگزین نمیشود.
به گزارش خبرنگار ایلنا، شهر خلوت است و آنچه گاهی سکوت پایتخت را در هم میشکند غرّش پدافند است و خشم انفجارهای پیاپی. مردم سعی میکنند، کمترین آمد و شد را در خارج از منازل داشته باشند، کسب و کارها به حالت تعطیل و نیمه تعطیل درآمده، درآمدها نیز معلق است.
در این بین اما گروهی که پیشتر در خیابانهای شهر مشاهده میشدند و دنیای کودکانه خود را کف خیابانها جا میگذاشتند کودکان کار در خیابان بودند.
کودکانی که این روزها دیگر اثری از آنها دیده نمیشود و نگرانی نسبت به سرنوشت این کودکان بیش از هر زمان دیگری رخ می نماید.
در کنار این گروه اما کودکان کار فعال در کارگاهها و مغازهها هم هستند، کودکانی که وضعیت زیستیشان در شرایط عادی به چشم نمیآمد، حالا بیش از هر زمان دیگری از نگاهها دور ماندهاند. آنهم در این وانفسای جنگ که قطعا مشکلات معیشتی خانوادههای این کودکان را به شدت تحت تاثیر قرار داده است.
کودکان کار و خانوادههای آنها نیازمند مداخلات مددکاری و روانشناختی هستند
«پریسا والنتینا پویان» مدیر موسسه یاریگران کودکان کار پویا درباره این گروه از کودکان در گفتگو با خبرنگار ایلنا میگوید: وضعیت گرانی و تعطیل یا نیمهتعطیل شدن بسیاری از بنگاههای اقتصادی قطعا بر زندگی خانواده این کودکان تاثیری شدید بر جای میگذارد، چه کودکانی که در خیابانها مشغول کار بودند و چه آنها که در خانهها، مغازهها و کارگاهها کار میکردند.
او به تاثیر جنگ در زندگی همه شهروندان اشاره کرده و ادامه میدهد: اما تاثیر این شرایط بر زندگی کودکان کار در خیابان آن است که آنها به دلیل وضعیت جنگی در خیابانها حاضر نمیشوند و در خانههایشان به سر میبرند.
پویان درباره شرایط زندگی این کودکان توضیح میدهد: منازل آنها معمولا بسیار کوچک و در کنار والدینی است که بیش از هر زمان دیگری آشفتگی را به دلیل جنگ، گرانی، بیکاری احتمالی -اگر شاغل بودهاند- فقدان درآمد و تشدید شدن شرایط سخت خانواده را تجربه میکنند. در چنین وضعیتی احتمال بسیار زیادی وجود دارد که این کودکان توسط خانواده در معرض خشونت قرار بگیرند.
این فعال حوزه کودکان تاکید میکند: بسیاری از ما خدا را شکر میکنیم که کودکان کار در خیابانها حضور ندارند و از خطرات جنگ و بمب در امان هستند، اما در واقعیت وضعیت زندگی آنها با شرایطی بهتر جایگزین نمیشود.
مدیر موسسه یاریگران کودکان کار پویا از کودکان کار در کارگاهها و مغازهها هم میگوید: این گروه از کودکان هم در حال حاضر با مشکلات مالی و معیشتی مواجه هستند که گریبان کودک و خانواده او را گرفته است. در شرایطی که کارگاهها تعطیل هستند، کودکان شاغل در این مراکز هم با وضعیتی مشابه کودکان کار در خیابان مواجه هستند، به عبارت دیگر شرایط روانی خانوادهها باعث میشود که ریسک تحت خشونت قرار گرفتن این کودکان در خانه افزایش یابد.
او اضافه میکند: در ماه های اخیر خانوادهها کمتر خرید می کنند، یعنی مردم در خیابان بودند، اما کمتر کسی وارد مغازهها میشد، همه این شرایط بر وضعیت کاری کارگاهها و در نتیجه کار کودکان شاغل در آنها تاثیر گذاشته است. کودکان در شرایط عادی هم به حق و حقوق خود در محیط کار نمیرسیدند قطعا در جنگ و التهاب و با کاهش گردش مالی کارگاهها اولین کسانی که از بازار کار حذف میشوند، کودکان هستند و آنها بیشترین آسیب را از این رهگذر میبینند.
به گفته پویان کودکان کار از سایر کودکان جدا نیستند: در حال حاضر نگران وضعیت دو گروه یعنی کودکان و سالمندان در خانواده هستم. وقتی وضعیت روحی و روانی مردم خوب نیست، احتمال زیادی دارد که این دو گروه آسیبپذیر در خانواده ها کمتر دیده شوند. موضوعی که حتی کودکان متعلق به خانوادههای مرفه را هم تحت تاثیر قرار میدهد.
این فعال حوزه کودکان تاکید میکند که برای کودکان کار ضروری است موسسات و سمنها وارد عمل شوند: این کودکان و خانوادههای آنها در حال حاضر نیازمند مداخلات مددکاری و روانشناختی هستند. سازمان بهزیستی قطعا میتواند در این باره کمک کند، اما به کمک سازمانهای مردم نهاد و موسسات فعال در این حوزه.
او توضیح میدهد: علت اینکه سازمان بهزیستی یا هر نهاد دیگری که قصد کمک به این کودکان را دارد، حتما باید از طریق سمنها وارد عمل شود آن است که ما بسیاری از این کودکان را شناسایی کردهایم، هر چند بسیاری از این کودکان تحت پوشش مرکز خاصی قرار ندارند، اما همانهایی که شناسایی شدهاند توسط موسسات اولویتبندی شدهاند.
