اهمیت «امنیت شغلی کارگران» در زمان جنگ/ طرح ساماندهی وعده بود؟

ناصر چمنی، فعال کارگری، با اشاره به عدم تصویب طرح ساماندهی کارکنان دولت به ایلنا گفت: یک سال دیگر نیز سپری شد و در رابطه با طرح ساماندهی کارکنان دولت، تنها وعده‌هایی داده شد، اما در نهایت این موضوع به سرانجام مشخصی نرسید.

چمنی ادامه داد: متأسفانه عملکرد دولتمردان و نمایندگان مجلس نیز در این زمینه قابل قبول نبوده است. اقدامات آن‌ها در طول این سال‌ بیشتر جنبه‌ای نمادین داشته  که صرفاً به کارگران القا شود که به فکر آنها هستند.

این فعال کارگری تاکید گرد: کارگران با مشکلات متعددی روبه‌رو بوده و این مشکلات روزبه‌روز نیز افزایش می‌یابد؛ از مسائل معیشتی گرفته تا امنیت شغلی و مسائل بسیار در حوزه درمان و سایر موارد.

چمنی افزود: کارگران ما از امنیت شغلی و امنیت جانی برخوردار نیستند. متأسفانه آمار حوادث کاری نیز بالا است و در طول یک سال نه فقط شاهد مصدومیت که شاهد از دست رفتن جان کارگران نیز هستیم.

چمنی تاکید کرد: یکی از مهم‌تریم مطالبات کارگران مسئله امنیت شغلی است؛ اماسال‌هاست که تنها با وعده‌ها، جلسات کوتاه‌مدت در مجلس، ارائه لوایح و بحث‌های محدود مواجه هستیم.

چمنی بیان کرد: زمانی که مجلس قصد تصویب موضوعی را دارد، معمولاً زمان زیادی برای بررسی و تبدیل آن به قانون صرف می‌شود. اما اگر به میزان توجه و بررسی موضوع امنیت شغلی نگاه کنیم، متوجه می‌شویم که در طول این سال‌ها، از مجالس گذشته تاکنون، عملاً توجه جدی به این مسئله نشده است یا حداقل بهتر است بگوییم که اقدامات آن‌ها نتایجی در بر نداشته است. 

این فعال کارگری گفت: حتی اگر به دوره پس از دهه ۷۰ و صدور دادنامه ۱۷۹ دیوان عدالت اداری که منجر به گسترش قراردادهای موقت کار شد و در مقابل تلاش نمایندگان کارگری برای ملغی کردن این دادنامه توجه کنیم، می‌توان بررسی کرد که چه میزان زمان برای حل این مشکل کارگران اختصاص یافته اما نتیجه‌ای نداشته است. این موضوع به‌خوبی نشان می‌دهد که متأسفانه علی‌رغم طرح این مباحث، زمان و توجه کافی به آن اختصاص نداده‌اند.

وی با اشاره به عدم تصویب طرح ساماندهی کارکنان دولت گفت: به‌وضوح مشخص است که بیشتر تمرکز بر بیان مطالب و حفظ آن در ذهن جامعه کارگری بوده است؛ به‌گونه‌ای که گفته شود فلان نماینده یا فرد در این زمینه صحبت‌هایی داشته اما در عمل اقدام مؤثری صورت نگرفته است.

چمنی گفت: ما در مجلس کمیسیونی تحت عنوان کمیسیون اجتماعی و فراکسیونی تحت عنوان فراکسیون کارگری داریم. انتظار می‌رود نمایندگانی که عضو این کمیسیون و فراکسیون هستند، گزارشی از عملکرد خود ارائه دهند و مشخص کنند که در طول دوره نمایندگی خود چه اقداماتی برای جامعه کارگری انجام داده‌اند.  آن‌ها به‌دنبال انجام اقدامات اساسی برای جامعه کارگری نیستند، به‌ویژه در حوزه امنیت شغلی.

وی با اشاره به وعده تعیین تکلیف طرح ساماندهی کارکنان دولت  در دولت چهاردهم گفت: مدت‌ها از طرح این موضوع گذشته است، در حالی که این مسئله به‌راحتی قابل حل بوده و نیازی به این میزان پیچیدگی و تأخیر نداشته است. حتی دولت می‌توانست بدون نیاز به تصویب مجلس، حداقل در خصوص کارکنان و افرادی که به‌صورت پیمانکاری با آن همکاری می‌کنند، اقداماتی انجام دهد. برای مثال، با حذف پیمانکاران و انعقاد قرارداد مستقیم به‌عنوان کارفرمای اصلی.

وی در پایان گفت: با این حال، همان‌طور که عرض کردم، نه دولت و نه مجلس به‌دنبال حل این مسئله نیستند و صرفاً هر از گاهی با طرح آن، اقدام به انجام فعالیت‌های تبلیغاتی می‌کنند. امیدواریم در هفته ها و ماههای آینده به بحث امنیت شغلی کارگران بیشتر توجه شود. اهمیت این موضوع در زمان جنگ بیش از هر زمان دیگری احساس شده و توقع داریم این مسئله پس از این جدی گرفته شود.