هشدار جدی به تارتار؛ قرمزها در مسیر خطرناک!
مقایسه آماری سه فصل اخیر، زنگ خطر را برای پرسپولیس به صدا درآورد
پرسپولیس با وجود تحمل سه شکست در ۱۲ هفته ابتدایی، همچنان در رتبه دوم جدول قرار دارد، اما بررسی روند امتیازگیری شاگردان مهدی تارتار نشان می‌دهد سرخ‌پوشان نسبت به شروع فصل افت محسوسی داشته‌اند. اتفاقی که اگر در هفته‌های آینده ادامه پیدا کند، می‌تواند موقعیت این تیم را در کورس قهرمانی به خطر بیندازد.
به گزارش خبرنگار ایلنا، سومین شکست پرسپولیس در هفته دوازدهم، پرسش‌های تازه‌ای درباره عملکرد مهدی تارتار و آینده این تیم ایجاد کرده است. سرخ‌پوشان اگرچه همچنان در جایگاه دوم جدول حضور دارند و با توجه به باقی ماندن ۲۲ مسابقه، فرصت زیادی برای جبران خواهند داشت، اما موقعیت فعلی آنها تا اندازه‌ای تحت تأثیر بازی‌های معوقه استقلال و تراکتور قرار گرفته است.
پرسپولیس از ۱۲ مسابقه نخست ۲۳ امتیاز کسب کرده و هنوز ۶۶ امتیاز دیگر پیش روی خود دارد. بنابراین نمی‌توان این تیم را از کورس قهرمانی دور دانست، اما مسئله نگران‌کننده برای کادر فنی، جایگاه فعلی در جدول نیست، بلکه روندی است که طی شش هفته اخیر شکل گرفته است.
افت نیم‌امتیازی؛ هشدار اول برای تارتار
پرسپولیس در شش مسابقه ابتدایی فصل چهار پیروزی، یک تساوی و یک شکست به دست آورد و با ۱۳ امتیاز، میانگین ۲.۱۷ امتیاز در هر مسابقه را ثبت کرد. آماری که با توجه به تقابل با استقلال و تراکتور، شروع قابل قبولی برای سرخ‌پوشان محسوب می‌شد.
اما در شش مسابقه بعدی، شرایط تغییر کرد. شاگردان تارتار سه بار پیروز شدند، دو شکست خوردند و یک مرتبه به تساوی رسیدند تا تنها ۱۰ امتیاز به اندوخته خود اضافه کنند.
به این ترتیب، میانگین امتیازگیری پرسپولیس از ۲.۱۷ به ۱.۶۷ کاهش یافته است. افت دقیقاً نیم‌امتیازی در هر مسابقه که اگر در ادامه فصل تکرار شود، می‌تواند هزینه سنگینی برای تیمی داشته باشد که هدفش قهرمانی است.
<escape></escape>در مجموع، پرسپولیس با ۲۳ امتیاز از ۱۲ بازی میانگین ۱.۹۲ امتیاز را ثبت کرده است. این عدد برای تیمی که در لیگ ۱۸ تیمی به دنبال قهرمانی است، به‌تنهایی تضمین‌کننده موفقیت نخواهد بود.
نکته جالب اینکه تفاوت عملکرد خانگی و خارج از خانه پرسپولیس چندان زیاد نیست. سرخ‌ها در مسابقات خانگی میانگین دو امتیاز و در دیدارهای خارج از خانه میانگین ۱.۸۳ امتیاز داشته‌اند. با این حال، نتایج دو مسابقه خانگی اخیر مقابل فولاد و فجرسپاسی، روندی را که با چهار پیروزی متوالی در خانه آغاز شده بود، تحت تأثیر قرار داده است.
مقایسه با سه فصل گذشته چه می‌گوید؟
بررسی عملکرد پرسپولیس در مقطع مشابه سه فصل گذشته، تصویر روشن‌تری از وضعیت فعلی این تیم ارائه می‌دهد.
فصل و سرمربی
امتیاز پس از ۱۲ بازی
میانگین امتیاز
فصل جاری، مهدی تارتار
۲۳
۱.۹۲
فصل گذشته، هاشمیان، باقری و اوسمار
۱۹
۱.۵۸
دو فصل قبل، خوان کارلوس گاریدو
۲۳
۱.۹۲
فصل آخرین قهرمانی، یحیی گل‌محمدی
۲۵
۲.۰۸
پرسپولیس فصل گذشته با وجود آنکه در ۱۲ مسابقه ابتدایی تنها یک شکست داشت، به دلیل تساوی‌های پرتعداد موفق به کسب بیش از ۱۹ امتیاز نشد. تیمی که فصل را با وحید هاشمیان آغاز کرد و سپس به کریم باقری و اوسمار ویرا سپرده شد، در مقطعی حتی تا رتبه دهم جدول سقوط کرد، اما در پایان هفته دوازدهم چهارم بود و نیم‌فصل را در جایگاه دوم به پایان رساند.
بر این اساس، تیم فعلی تارتار چهار امتیاز بیشتر از پرسپولیس فصل گذشته کسب کرده و میانگین امتیازگیری آن نیز حدود ۰.۳۳ امتیاز بالاتر است.
اما مقایسه با دو فصل قبل، شباهت جالبی را نشان می‌دهد. پرسپولیس تحت هدایت خوان کارلوس گاریدو در ۱۲ مسابقه نخست هفت پیروزی، دو تساوی و سه شکست داشت و دقیقاً مانند تیم فعلی، ۲۳ امتیاز جمع کرد.
تفاوت در مسیر رسیدن به این امتیازات بود. تیم گاریدو پس از دو تساوی ابتدایی، هفت پیروزی متوالی کسب کرد، اما در ادامه دچار افت شد و موقعیت خود را در صدر جدول از دست داد. پرسپولیس آن فصل در نهایت نتوانست به قهرمانی برسد.
در فصل آخرین قهرمانی نیز پرسپولیس با هدایت یحیی گل‌محمدی از ۱۲ مسابقه نخست ۲۵ امتیاز به دست آورده بود. سرخ‌پوشان در آن مقطع تنها یک شکست داشتند و با میانگین ۲.۰۸ امتیاز، شرایط بهتری نسبت به تیم فعلی تجربه می‌کردند.
با این وجود، تیم گل‌محمدی در پایان نیم‌فصل نخست سوم بود و تنها در هفته‌های پایانی فصل توانست به صدر جدول برسد و قهرمان شود. تجربه‌ای که نشان می‌دهد صدرنشینی در نیم‌فصل الزاماً شرط قهرمانی نیست.
پنج هفته‌ای که می‌تواند سرنوشت نیم‌فصل را تغییر دهد
پرسپولیس در پنج مسابقه باقی‌مانده از نیم‌فصل نخست، با آزمونی جدی مواجه است. تیم تارتار اگر بخواهد میانگین کلی امتیازگیری خود را به حداقل دو امتیاز در هر مسابقه برساند، باید از این پنج دیدار دست‌کم ۱۱ امتیاز کسب کند.
این یعنی سرخ‌پوشان به حداقل سه پیروزی و دو تساوی یا ترکیبی بهتر از آن نیاز دارند. حتی کسب سه پیروزی، یک تساوی و یک شکست نیز میانگین کلی تیم را به دو امتیاز نخواهد رساند.
موضوع دیگر، بازی‌های معوقه دو رقیب مستقیم است. استقلال و تراکتور با یک مسابقه کمتر نسبت به پرسپولیس، امکان تغییر معادلات بالای جدول را دارند و به همین دلیل، رتبه دوم فعلی سرخ‌ها نباید باعث نادیده گرفتن افت عملکرد آنها شود.
تارتار هنوز عقب نیست، اما فرصت اشتباه کمتر شده
مقایسه آماری نشان می‌دهد پرسپولیس در این مقطع نسبت به فصل گذشته شرایط بهتری دارد، با تیم گاریدو برابر است و تنها دو امتیاز کمتر از تیمی کسب کرده که آخرین قهرمانی سرخ‌ها را رقم زد.
با این حال، یک تفاوت مهم وجود دارد. پرسپولیس در شش هفته ابتدایی میانگین بالاتری داشت، اما در شش هفته دوم با کاهش امتیازگیری مواجه شده است. اگر قرار باشد این روند ادامه پیدا کند، فاصله با مدعیان می‌تواند خیلی زود افزایش یابد.
از طرف دیگر، افزایش تعداد تیم‌ها به ۱۸ باشگاه و حضور چند مدعی در بالای جدول، شرایط این فصل را متفاوت کرده است. پرسپولیس برای قهرمانی نمی‌تواند تنها به لغزش رقبا امیدوار باشد و باید دوباره به روند پیروزی‌های متوالی بازگردد.
تارتار هنوز فرصت کافی برای اصلاح مسیر دارد و آمار ۱۲ هفته نخست نیز نشانه‌ای از عقب‌ماندگی جبران‌ناپذیر نیست. اما اگر سرخ‌پوشان در پنج هفته آینده نتوانند افت امتیازگیری خود را متوقف کنند، آنچه امروز یک هشدار آماری به نظر می‌رسد، ممکن است در پایان نیم‌فصل به فاصله‌ای واقعی با صدر جدول تبدیل شود.
