سخت‌ترین داستان مسی؛ از اشک تا تاج افتخار
لیونل مسی مسیر دشواری را با تیم ملی آرژانتین طی کرد؛ مسیری پر از شکست و اشک که سرانجام به افتخار ختم شد. او از یک اخراج تلخ شروع کرد و به اسطوره‌ای جاودانه در تاریخ کشورش تبدیل شد.
به گزارش ایلنا، لیونل مسی چگونه کابوس آرژانتین را شکست داد؟
مسیر لیونل مسی با تیم ملی آرژانتین هرگز جاده‌ای هموار و پر از افتخار نبود. این مسیر، حماسه‌ای طولانی از اشک، دل‌شکستگی و فینال‌های از دست‌رفته بود که در سال‌های پایانی دوران حرفه‌ای او به داستانی فراموش‌نشدنی از افتخار تبدیل شد. مسی، آرژانتین است و آرژانتین، مسی؛ اما رسیدن به این حقیقت، مسیری سخت و طولانی داشت. همه‌چیز با یک کارت قرمز آغاز شد و با دستاوردهایی به پایان رسید که نام او را در تاریخ کشورش جاودانه کرد.
نخستین بازی ملی مسی در سال ۲۰۰۵ یک کابوس بود. او چند دقیقه پس از ورود به زمین در نخستین بازی خود مقابل مجارستان و پس از درگیری با ویلموش وانچاک از زمین اخراج شد و طبق گزارش روزنامه اسپانیایی «آس»، در حالی که اشک می‌ریخت زمین را ترک کرد.
یک سال بعد، نام او در جام جهانی ۲۰۰۶ آلمان درخشید؛ جایی که در پیروزی خردکننده ۶ بر صفر مقابل صربستان و مونته‌نگرو به میدان رفت. اما رؤیا در مرحله یک‌چهارم نهایی مقابل آلمان و در ضربات پنالتی به پایان رسید؛ در حالی که مسی تمام وقت‌های اضافه را روی نیمکت سپری کرد.
سپس سال ۲۰۰۷ از راه رسید و نخستین شکست تلخ او در فینال‌ها رقم خورد. آرژانتین در فینال کوپا آمریکا با نتیجه ۳ بر صفر مغلوب برزیل شد؛ این در حالی بود که مسی کم‌کم جایگاه خود را در میان ستاره‌های بزرگ تیم ملی تثبیت می‌کرد.
مارادونا، جام جهانی و افزایش انتقادات
در سال ۲۰۱۰ دیگو مارادونا هدایت تیم ملی را برعهده گرفت، اما جام جهانی برای آرژانتین به یک فاجعه ختم شد. آلمان در مرحله یک‌چهارم نهایی با نتیجه ۴ بر صفر آرژانتین را در هم کوبید و موج انتقادات علیه مسی آغاز شد؛ بازیکنی که در این رقابت‌ها موفق به گلزنی نشد و بار دیگر زیر فشار مقایسه با سرمربی جدیدش قرار گرفت.
رهایی مورد انتظار در سال ۲۰۱۱ نیز از راه نرسید. آرژانتین در کوپا آمریکا و در خاک خود، در ضربات پنالتی مقابل اروگوئه حذف شد. انتقادات از مسی شدت گرفت و رابطه این ستاره با هواداران وارد یکی از پرتنش‌ترین مقاطع خود شد.
تا سال ۲۰۱۴، مسی بیش از هر زمان دیگری به رؤیای خود نزدیک شده بود. او آرژانتین را به فینال جام جهانی رساند، اما تیمش در وقت‌های اضافه مقابل آلمان شکست خورد. این نیز لحظه‌ای دردناک بود؛ پس از آنکه مسی نتوانست دستاورد مارادونا را تکرار کند و کشورش را به قهرمانی برساند.
۱۲ ماه بعد، شیلی در فینال کوپا آمریکا ۲۰۱۵ در ضربات پنالتی آرژانتین را شکست داد و بار دیگر درخواست‌ها برای کناره‌گیری مسی از تیم ملی بالا گرفت.
اما سال ۲۰۱۶ همان نقطه‌ای بود که کاسه صبر لبریز شد. آرژانتین در فینال کوپا آمریکا سنتناریو در ضربات پنالتی مقابل شیلی شکست خورد، مسی ضربه پنالتی خود را از دست داد و سپس با سه کلمه از فوتبال ملی خداحافظی کرد:
«تمام شد.»
بازگشت مسی و ادامه ناکامی‌ها
مسی در سال ۲۰۱۸ به تیم ملی بازگشت، اما رؤیا بار دیگر به تعویق افتاد. آرژانتین در مرحله یک‌هشتم نهایی مقابل فرانسه حذف شد؛ مسابقه‌ای که کیلیان امباپه در آن درخشید، در حالی که قهرمانی با تیم ملی همچنان از دسترس مسی خارج بود.
یک ناامیدی دیگر نیز در سال ۲۰۱۹ رقم خورد؛ آرژانتین در مرحله نیمه‌نهایی کوپا آمریکا مقابل برزیل حذف شد، با وجود اینکه مسی در طول این رقابت‌ها یک گل به ثمر رساند و یک پاس گل نیز ثبت کرد.
۲۰۲۱؛ سالی که همه‌چیز تغییر کرد
سپس سال ۲۰۲۱ از راه رسید؛ سالی که نقطه عطف واقعی دوران ملی مسی بود. اسکالونی گروهی از بازیکنان را در کنار مسی قرار داد که می‌توانستند تفاوت را رقم بزنند و لحظه انفجار در ورزشگاه ماراکانا فرا رسید.
مسی آرژانتین را به پیروزی مقابل برزیل و قهرمانی در کوپا آمریکا رساند و نخستین جام بزرگ خود با تیم ملی را به دست آورد. چند ماه بعد، او با پیروزی مقابل ایتالیا در ومبلی، افتخار دیگری را نیز به کارنامه‌اش اضافه کرد.
تکمیل افسانه در قطر
در سال ۲۰۲۲، افسانه کامل شد. مسی آرژانتین را در جام جهانی قطر به قهرمانی رساند؛ در یکی از بزرگ‌ترین فینال‌هایی که تاریخ این رقابت‌ها به خود دیده است. او سرانجام به رؤیایی دست یافت که در تمام دوران حرفه‌ای‌اش به دنبالش بود و جایگاهی افسانه‌ای در کشورش به دست آورد.
دو سال بعد، مسی یک قهرمانی دیگر در کوپا آمریکا به دست آورد؛ این بار پس از اینکه آرژانتین در فینال از سد کلمبیا گذشت. به این ترتیب، پیوند میان تیم اسکالونی و ستاره آرژانتینی بیش از هر زمان دیگری محکم شد.
آخرین فصل؛ پایان یک دوران
اما سال ۲۰۲۶ آخرین فصل این داستان بود. مسی در ۳۹ سالگی در یک فینال افسانه‌ای مقابل اسپانیا به میدان رفت و آرژانتین را تا وقت‌های اضافه همراهی کرد؛ آخرین حضور او در مسیرش با تیم ملی پیش از آنکه دوران ملی خود را به پایان برساند و میراثی ماندگار از خود به جا بگذارد.
از اشک‌های نخستین کارت قرمز تا اشک‌های افتخار، از بازیکنی که هواداران خواهان جدایی‌اش بودند تا کاپیتانی که آرژانتین را روی شانه‌های خود حمل کرد، مسی یکی از تلخ‌ترین و در عین حال الهام‌بخش‌ترین داستان‌های تاریخ فوتبال را رقم زد.
