پنجره بیسرانجام کاتالانها
آیا بارسلونا بدون خرید جدید قهرمان اروپا میشود؟
پایان خاموش پنجره نقلوانتقالات تابستانی بدون هیچ خرید جدیدی در روز پایانی، عملکرد دکو و کادر مدیریتی بارسلونا را با علامت سؤالهای بزرگی مواجه کرده است.
به گزارش ایلنا، پنجره نقلوانتقالات تابستانی باشگاه بارسلونا در سهشنبهای آرامتر از حد انتظار به کار خود پایان داد. در حالی که بسیاری از هواداران منتظر روز پایانی شلوغی بودند و حضور یک مدافع وسط را پروژهای حیاتی میدانستند، آخرین روز بازار بسیار کمافتوخیز سپری شد و بدون هیچ اتفاق دیگری تنها به مراسم معارفه گابریل ژسوس خلاصه شد.
بارسلونا شش بازیکن جدید را برای تیم اصلی خود به خدمت گرفت: آنتونی گوردون، کریم آدیمی، رودری هرناندز، دومینیک لیواکوویچ، ژائو کانسلو و این مهاجم برزیلی. علاوه بر این نفرات، بند خرید جسی بیسیو و حمزه عبدالکریم نیز فعال شد؛ دو بازیکنی که میان تیم اصلی و تیم ب در رفتآمد خواهند بود.
این پنجره تابستانی چند علامت سؤال جدی و واقعی ایجاد میکند. آیا بارسلونا به اندازهای که نیاز داشت تقویت شده است؟ واضح است که خروج بازیکنانی نظیر رابرت لواندوفسکی، فران تورس و مارکوس رشفورد لزوماً با مهرههای قابل اتکا و ششدانگ جایگزین نشده است. رافینیا در حال حاضر در پست شماره ۹ عملکرد خوبی از خود نشان میدهد، اما گابریل ژسوس به عنوان جانشین او، همچنان یک ریسک به شمار میرود.
آیا بارسا باید احساس خطر کند؟ بله، اما اوضاع چندان هم نگرانکننده نیست. فرم چشمگیر و غافلگیرکننده رافینیا در خط حمله، در کنار بازگشت تدریجی لامین یامال به اوج و شروع خوب آنتونی گوردون در ماجراجویی جدیدش در بارسلونا، میتواند خلاء ناشی از عدم جذب یک مهاجم شماره ۹ تراز اول جهانی را پر و جبران کند.
اما و اگرهای تلاش فلیک و دکو برای الگوسازی به سبک پاریسنژرمن
طبق اعلام رسانههای کاتالان، مدیران بارسلونا قصد دارند رویکرد لوئیس انریکه را الگو قرار دهند؛ الگویی مبتنی بر بازی بدون مهاجم شماره ۹ تخصصی و استفاده از عناصر هجومی شناور با جابهجاییهای مداوم. خولیان آلوارز که بلوگرانا به شدت خواهان جذبش بود نیز یک مهاجم نوک کلاسیک محسوب نمیشود.
در سوی دیگر، خط دفاعی نگرانیهای به مراتب بیشتری ایجاد میکند؛ عملکرد ضعیف تیم برابر رایو وایکانو، به هیچ وجه آرامشبخش نبود.
خط دفاعی بارسا که چه به لحاظ فردی و چه به دلیل بالا بازی کردن، نقطه ضعف اصلی تیم شناخته میشود، در نقل و انتقالات تابستان هیچ تقویتی به خود ندید. با وجود جدایی رونالد آرائوخو و آلوارو کورتس، هیچ مدافع میانی جدیدی وارد تیم نشد. اگر اریک گارسیا را یک دفاع راست بدانیم، در حال حاضر تنها سه مدافع وسط در اسکواد حضور دارند: پائو کوبارسی و ژرارد مارتین که زوج اصلی از نگاه هانسی فلیک هستند، و آندریاس کریستنسن که با توجه به مصدومیتهای متوالیاش، اتکا به او در طول یک فصل کامل بسیار دشوار به نظر میرسد.
نیازی به گفتن نیست که در دیدارهای بزرگ، تمام این کاستیها میتواند برای تیمی که در سالهای اخیر دقیقاً به دلیل اشتباهات فردی مدافعانش از گردونه رقابتهای اروپایی حذف شده، بسیار گران تمام شود. در کنارهها نیز اوضاع با بازگشت کانسلو تغییر خاصی نکرده و همچنان نقاط ضعف در چپ و راست مشهود است؛ ضمن اینکه مدافعان کناری و فیکس تیم یعنی ژاوی اسپارت (حتی اگر کانسلو از او پیشی بگیرد) و اریک گارسیا، اصالتاً مدافع کنار تخصصی محسوب نمیشوند.
در مورد خط هافبک، با ورود رودری این بخش تقویت شده و او باید به تیم اجازه دهد چه با توپ و چه بدون توپ، کنترل بیشتری بر بازی داشته باشد. از این رو، سخت میتوان نقطه ضعفی در این خط پیدا کرد. اما در نهایت واضح است که پنجره نقلوانتقالات تابستانی بارسا، برخی پستها را تقویت کرده اما برخی خطوط دیگر را ضعیفتر از قبل رها کرده است.
