جنونآمیزترین و طولانیترین جام جهانی تاریخ به ایستگاه آخر رسید
پرونده طولانیترین و پرمسابقهترین جام جهانی تاریخ فوتبال با برگزاری فشرده رقابتها میان ۴۸ کشور سرانجام در حال بستهشدن است تا ریزترین جزئیات، سرنوشت قهرمان بزرگ این تورنمنت ماراتنگونه را تعیین کند.
به گزارش ایلنا، بر اساس اطلاعات و آمارهای منتشرشده از سوی فیفا، در طول برگزاری مسابقات جام جهانی، خطر مصدومیت بازیکنان میتواند دو تا سه برابر بیشتر از ریسکی باشد که آنها در رقابتهای لیگهای باشگاهی خود با آن دستوپنجه نرم میکنند. این نهاد بینالمللی برای چندین دهه است که آسیبدیدگیها را به طور دقیق ثبت میکند؛ فرآیندی که شروع جدی و مؤثر آن به جام جهانی ۱۹۹۸ فرانسه بازمیگردد.
جام جهانی ۲۰۰۲ کره و ژاپن با میانگین تاریخساز و بالای ۱۷۱ مصدومیت در مجموع و ثبت آمار ۲.۶ مصدومیت در هر مسابقه همراه بود. در مقابل، جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه آمار به مراتب پایینتری داشت و نرخ ۱.۸ مصدومیت در هر بازی را ثبت کرد. از نظر علمی و آماری چندان منصفانه نیست که این ارقام با جام جهانی ۲۰۲۲ قطر مقایسه شوند؛ چرا که آن تورنمنت به دلایل ساختاری و سازمانی، در میانه فصل و در ماههای نوامبر و دسامبر برگزار شد که همین مسئله روند آمادهسازی بدنی بازیکنان را مختل کرد، فرسودگی ناشی از طول فصل را کاهش داد و بستر لجستیکی متفاوتی را نسبت به دورههای گذشته رقم زد.
ماراتن فرسایشی سهشیرها در مسیر فینال
تیم ملی اسپانیا پیش از مسابقه نیمهنهایی خود در برابر فرانسه، مسافتی طولانی به مسافت ۱۲,۵۹۵ کیلومتر را طی کرده بود که یعنی ۹,۵۰۰ کیلومتر بیشتر از حریف فرانسوی خود در هوا بوده است. در سوی دیگر و در خصوص نبرد نیمهنهایی دوم، این وضعیت کاملاً در اظهارات توماس توخل، سرمربی تیم ملی انگلیس مشهود بود. او پس از پایان دیدار نیمهنهایی با گلایه عنوان کرد: «ما کیلومترها مسافت را پشت سر گذاشتیم و سفرهای بسیار زیادی انجام دادیم. در ارتفاع بالا بازی کردیم، با ده نفر به میدان رفتیم و در گرمای شدید طاقت آوردیم. با این حال ما از پس تمامی این موانع برآمدیم.» او به خوبی آگاه بود که شاگردانش به خاطر شرایط سختی که در این تورنمنت تجربه کردهاند، تا چه حد دچار فرسودگی شدهاند.
در طرف مقابل، حریف آنها یعنی آرژانتین که در مرحله گروهی نتایج مطلوبی کسب کرده بود، در میان سه تیمی قرار داشت که کمترین آسیب را از گرمای هوا دیدند و همچنین یکی از سه تیمی بودند که کمترین مسافت را در طول جام جهانی پرواز کردند. آلبیسلسته در مرحله نهایی تورنمنت نیز کمترین میزان فواصل را پیمود؛ آنها تا مرحله یکچهارم نهایی تنها حدود ۳۲۰۰ کیلومتر سفر کردند، در حالی که رقیب آنها در نیمهنهایی یعنی انگلیس، با طی کردن ۱۷۵۰۰ کیلومتر مسافت، پرپروازترین تیم تورنمنت نام گرفت؛ یعنی ۵ برابر بیشتر از رقیب مستقیم خود، آن هم در شرایطی که هر دو تیم به تعهدات خود عمل کرده و به عنوان صدرنشین از گروههایشان صعود کرده بودند.
آرژانتین بار دیگر خود را در کانون جنجالها با برگزارکنندگان مسابقات میبیند؛ موضوعی که پیش از این نیز در ماجرای بررسی گلها با کمک داور ویدئویی و دیگر مسائل داوری و انضباطی در طول تورنمنت شاهدش بودهایم. از دیدگاه آماری، آنها تیمی در مرحله نهایی هستند که بیشترین خطاها را پیش از دریافت کارت زرد از سوی قاضی میدان مرتکب میشوند.
در همین حال، رقبای آنها تیمی هستند که بالاترین میزان کارت زرد را در این تورنمنت دریافت کردهاند. در رابطه با وظایف داوری، همانطور که فیفا مشخص کرده، یکی از بندهای اصلی، اجرای دقیق قوانین بازی است که نکته کلیدی آن تضمین سلامت و امنیت بازیکنان هر دو تیم در زمین است. اگر این وظیفه به درستی اجرا شود و کادر داوری آن را بدون تبعیض برای هر دو تیم اعمال کنند، فاکتوری است که مصدومیتهای ناشی از برخوردهای مستقیم و کوفتگیهای شدید بازیکنان را به شکل چشمگیری کاهش میدهد و در نتیجه به نفع سلامت ورزشکاران تمام میشود. جلوگیری از بازیهای خشن، خطرناک و اقداماتی که خط قرمز سلامتی بدنی و امنیت بازیکنان را زیر پا میگذارد، باید در اولویت اول قرار داشته باشد.
کابوس مصدومیت در یک قدمی نبرد بزرگ میامی
حفظ سلامت یک ورزشکار باید همیشه به عنوان یک اصل بنیادین در نظر گرفته شود و تیبو کورتوا با آخرین مصدومیت عضلانی خود، نمونهای بارز از این وضعیت در جام جهانی بود. او در جریان دیدار مقابل اسپانیا مجبور شد در دقیقه ۷۲ زمین مسابقه را ترک کند. یک برخورد تصادفی که چندان هم شدید نبود، باعث شد این دروازهبان دچار آسیبدیدگی شود و با چشمانی اشکبار میدان را ترک کند؛ صحنهای که در آن هواداران بلژیکی و اسپانیایی در حرکت بسیار زیبای ورزشی، او را از روی سکوها تشویق کردند. او پس از پایان بازی در میکسدزون اعلام کرد که بدنش به او هشدار داده که باید متوقف شود و او نیاز دارد در طول رقابتهای لیگ ملتها استراحت کند و شاید برای مسابقات انتخابی یورو ۲۰۲8 بازگردد.
فینال این تورنمنت روز یکشنبه برگزار خواهد شد. این رویداد فراتر از یک مسابقه، بالاتر از یک تورنمنت و چیزی بیشتر از یک روز یکشنبه معمولی است.
لوئیس آراگونس سوارس درسهای زیادی درباره فوتبال و زندگی به ما آموخت و نشان داد که «فینالها را بازی نمیکنند، بلکه آنها را میبرند.» او همچنین گفته بود: «هیچکس تیم نایبقهرمان را به یاد نمیآورد.»
او با روحیهای بینظیر به بازیکنان تیمهای ملی میگفت: «ما برای برنده شدن آمدهایم، ما بهترین هستیم و این را ثابت خواهیم کرد.» تیم ملی اسپانیا یک تیم بزرگ و متحد است که منافع جمعی را بر منافع فردی ترجیح میدهد و همانطور که سرمربی ما، دون لوئیس دلا فوئنته، پس از پیروزی در مرحله نیمهنهایی مقابل فرانسه گفت: «ما به عنوان یک گروه، توقفناپذیر هستیم.»
