آیا توماس توخل تاریخ جام جهانی را تغییر می‌دهد؟

به گزارش ایلنا، تاریخ رقابت‌های جام جهانی فوتبال از اولین دوره آن در سال ۱۹۳۰ تا به امروز، شاهد یک قانون نانوشته و شگفت‌انگیز بوده است: هیچ تیمی تا کنون با یک سرمربی خارجی موفق به بالای سر بردن جام قهرمانی نشده است. تمام ۲۲ دوره گذشته این تورنمنت بزرگ، توسط مربیانی فتح شده که هم‌وطن بازیکنان خود بوده‌اند؛ از ویتوریو پوتزو با ایتالیا گرفته تا دشان با فرانسه و اسکالونی با آرژانتین.

حالا با رسیدن مسابقات جام جهانی ۲۰۲۶ به مراحل پایانی و حساس خود، تمام نگاه‌ها به توماس توخل دوخته شده است. این سرمربی سرشناس آلمانی که هدایت تیم ملی انگلیس را بر عهده دارد، توانسته سه‌شیرها را به مرحله نیمه‌نهایی برساند و اکنون به عنوان تنها مربی خارجی باقی‌مانده در جدول رقابت‌ها شناخته می‌شود. این وضعیت، فشار مضاعفی را روی ستاره‌های انگلیس و کادر فنی آن‌ها ایجاد کرده است، چرا که تاریخ نشان داده مربیان غیربومی در گام آخر همیشه ناکام بوده‌اند.

از فینال ۱۹۵۸ تا رؤیای توخل؛ تاریخ علیه سه‌شیرها

در طول تاریخ جام جهانی، مربیان بزرگ زیادی تلاش کردند این سنت عجیب را بشکنند اما همگی در یک قدمی افتخار شکست خوردند. نزدیک‌ترین نمونه‌ها به موفقیت، جورج راینور انگلیسی بود که در جام جهانی ۱۹۵۸ روی نیمکت تیم ملی سوئد نشست و در فینال مغلوب برزیلِ پله شد، و همچنین ارنست هاپل اتریشی که در سال ۱۹۷۸ با تیم ملی هلند به فینال رسید اما بازی را به آرژانتینِ میزبان واگذار کرد.

توخل که پیش از این به خاطر سبک بازی انگلیس در این تورنمنت و حتی درگیری‌های لفظی درون رختکن با ستاره‌هایی چون جود بلینگام تحت فشار رسانه‌ها قرار داشت، حالا باید علاوه بر رقبای سرسخت خود، با این فرضیه تاریخی نیز مبارزه کند. اگر او موفق شود انگلیس را به مقام قهرمانی برساند، نه تنها به حسرت طولانی‌مدت انگلیسی‌ها از سال ۱۹۶۶ پایان می‌دهد، بلکه نام خود را به عنوان اولین سرمربی خارجی تاریخ فوتبال ثبت می‌کند که فاتح جام جهانی شده است. حال باید دید سرمربی سابق چلسی و بایرن مونیخ تئوری‌های تاریخی فوتبال جهان را باطل خواهد کرد یا این طلسم ۹۶ ساله همچنان پابرجا می‌ماند.