راز پرواز آرژانتین با قدم‌های مسی در جام جهانی

به گزارش ایلنا، آرژانتین در این دوره از جام جهانی مسیر متفاوتی را نسبت به بسیاری از مدعیان انتخاب کرده است. به جای اینکه این تیم از لیونل مسی بخواهد در ۳۹ سالگی با شدت بالا در تمام نقاط زمین بدود، بازیکنان و کادر فنی ساختار بازی را به شکلی تنظیم کرده‌اند که مسی بتواند با مدیریت انرژی، در لحظات تعیین‌کننده نقش اصلی خود را ایفا کند.

آمارها نشان می‌دهد آرژانتین در میان ۴۸ تیم حاضر در جام جهانی، یکی از تیم‌هایی است که کمترین میزان دوندگی و مسافت طی‌شده در سرعت‌های بالا را ثبت کرده است. با وجود این، تیم لیونل اسکالونی در هر پنج بازی خود به پیروزی رسیده و در کنار فرانسه، تنها تیمی است که تا این مرحله همه مسابقاتش را با برد پشت سر گذاشته است.

آرژانتینی‌ها در هر مسابقه نسبت به حریفان خود مسافت کمتری طی کرده‌اند؛ اختلافی که در بازی‌های مختلف بین ۶۱۵ تا ۵۵۰۰ متر بوده است. با این حال، این کاهش دوندگی نه‌تنها به ضرر تیم تمام نشده، بلکه به بخشی از هویت تاکتیکی آلبی‌سلسته تبدیل شده است.

تنها در دیدار برابر الجزایر، آرژانتین مالکیت توپ بیشتری نسبت به حریف داشت و توپ را با نسبت ۵۲ به ۴۸ درصد در اختیار گرفت. همچنین فقط در بازی مقابل کیپ‌ورد بود که این تیم نسبت به حریف خود مسافت بیشتری را در سرعت‌های بالا طی کرد.

در این تحلیل، مسافت‌ها و تعداد دوندگی‌های هر تیم بر اساس زمان واقعی بازی محاسبه شده است؛ چرا که برخی مسابقات به وقت اضافه کشیده شده و زمان بازی‌ها با یکدیگر تفاوت داشته‌اند. همچنین توقف‌های مربوط به آبرسانی نیز از زمان کل مسابقه کسر شده است.

مقایسه آرژانتین با دیگر تیم‌های صعودکرده به مرحله یک‌چهارم نهایی، تفاوت رویکرد این تیم را بیشتر نشان می‌دهد. مراکش به ازای هر دقیقه بازی، ۳۳ درصد بیشتر از آرژانتین در سرعت‌های بالا دویده است. نروژ و بلژیک نیز ۳۲ درصد، انگلیس ۳۰ درصد و اسپانیا ۲۴ درصد بیشتر از آلبی‌سلسته در این بخش دوندگی داشته‌اند.

آرژانتین با این سبک نشان داده که در فوتبال مدرن، موفقیت الزاماً به معنای دویدن بیشتر نیست. تیم اسکالونی با مدیریت ریتم، کاهش فشار فیزیکی و استفاده هوشمندانه از توانایی‌های مسی، راهی متفاوت برای پیروزی پیدا کرده است؛ راهی که تا این مرحله باعث پرواز مدافع عنوان قهرمانی در جام جهانی شده است.