بازگشت تاریخی آرژانتین با جادوی مسی؛ اشکهایی متفاوت از رونالدو
لیونل مسی در شبی که تا آستانه تلخترین پایان ممکن پیش رفته بود، بار دیگر جام جهانی را به میل خود تغییر داد و آرژانتین را به مرحله یکچهارم نهایی رساند.
به گزارش ایلنا، آرژانتین در یکی از دراماتیکترین دیدارهای جام جهانی ۲۰۲۶ موفق شد پس از عقب افتادن با دو گل مقابل مصر، به بازی برگردد و با پیروزی ۳ بر ۲ راهی مرحله یکچهارم نهایی شود؛ شبی که بار دیگر نام لیونل مسی در مرکز همه اتفاقات قرار گرفت.
مسی که سالهاست مسیر حرفهایاش با کریستیانو رونالدو گره خورده، برای بخش زیادی از دیدار برابر مصر در آستانه سرنوشتی مشابه رقیب قدیمی خود قرار داشت. آرژانتین با دو گل از حریف عقب افتاده بود و کاپیتان آلبیسلسته نیز در نیمه نخست یک ضربه پنالتی را از دست داد تا سایه حذف روی سر مدافع عنوان قهرمانی سنگینتر شود.
اما اشکهای مسی پس از سوت پایان، معنایی متفاوت از اشکهای رونالدو در شب قبل داشت. این بار در آن اشکها، علاوه بر فشار و خستگی، شادی و آرامش نیز دیده میشد؛ آرامشی که پس از یکی از سختترین بازگشتهای دوران حرفهای او به دست آمد.
مسی در این مسابقه شروع خوبی نداشت. پنالتی او توسط محمد شوبیر، دروازهبان مصر، مهار شد و این دومین پنالتی از دسترفته او در این جام جهانی بود؛ اتفاقی که باعث شد به نخستین بازیکنی تبدیل شود که در یک دوره جام جهانی دو ضربه پنالتی را از دست میدهد. پس از آن نیز چند پاس کمدقت، ضربات ایستگاهی ناموفق و شوتی که از بالای دروازه عبور کرد، نشان میداد همه چیز برخلاف میل او پیش میرود.
فشار مصر و انسجام این تیم، کار را برای مسی سختتر کرده بود. او چند بار توپ را از دست داد، در میانه زمین تحت فشار قرار گرفت و نتوانست مانند همیشه بازی را کنترل کند. وقتی گل دوم مصر به ثمر رسید، حتی بازگشت مسی از دل این شرایط هم بسیار بعید به نظر میرسید.
اما تغییرات تاکتیکی آرژانتین مسیر مسابقه را عوض کرد. ورود لائوتارو مارتینز به جای رودریگو دیپائول باعث شد مسی آزادی بیشتری پیدا کند و به سمت راست زمین متمایل شود. فضای میانی زمین برای او بیش از حد شلوغ و بسته بود، اما در کانال راست، کاپیتان آرژانتین دوباره فرصت نفس کشیدن پیدا کرد.
در دقیقه ۷۹، مسی نخستین پاس گل خود در این جام جهانی را ارسال کرد و کریستین رومرو با استفاده از ارسال او یکی از گلهای خورده را جبران کرد. دقایقی بعد، مسی با حرکتی تکنیکی میان چند بازیکن مصر نفوذ کرد و نزدیک بود لائوتارو مارتینز را در موقعیت گلزنی قرار دهد؛ صحنهای که یادآور روزهای اوج این ستاره بزرگ بود.
سپس لحظه بزرگ از راه رسید. مسی در محوطه جریمه صاحب توپ شد و با یک ضربه نیمهوالی دقیق، توپ را به شکلی زد که دروازهبان مصر تنها توانست آن را به سقف دروازه بفرستد. این گل، سناریوی جام جهانی را بار دیگر به سود آرژانتین تغییر داد.
آدم بیت، نویسنده اسکای اسپورتس، در تحلیل خود نوشت که هیچکس نمیتواند برای همیشه زمان را شکست دهد؛ زمان رقیبی است که هرگز شکست نخورده است. اما مسی نیازی ندارد برای همیشه این کار را انجام دهد. اگر او بتواند فقط برای این هفته و هفته آینده برابر این رقیب ترسناک دوام بیاورد، شاید هنوز بتواند غیرممکن را ممکن کند و آرژانتین را به دفاع از عنوان قهرمانی برساند.
روی کین نیز پس از این بازگشت تاریخی، ذهنیت بازیکنان آرژانتین را ستایش کرد و گفت: «این بازیکنان جنگجوی خیابانی هستند. آنها تسلیم نمیشوند. من عاشق این بازی شدم. مسابقه فوقالعادهای بود و کیفیت گلهای آرژانتین عالی بود.»
آرژانتین تا دقیقه ۷۹ با دو گل از مصر عقب بود؛ گلهایی که یاسر ابراهیم و مصطفی زیکو برای تیم آفریقایی به ثمر رساندند. اما در فاصله ۱۳ دقیقه، کریستین رومرو، لیونل مسی و انزو فرناندز سه بار دروازه مصر را باز کردند تا یکی از بزرگترین بازگشتهای تاریخ جام جهانی رقم بخورد.
لحظات کلیدی بازی در آتلانتا نیز کاملاً نشاندهنده دیوانگی این مسابقه بود؛ مصر در دقیقه ۱۵ با ضربه سر ابراهیم پیش افتاد، مسی در دقیقه ۲۱ پنالتی خود را از دست داد، گل زیکو در دقیقه ۵۹ به دلیل خطا مردود شد، اما همین بازیکن در دقیقه ۶۷ گل دوم مصر را زد. سپس رومرو در دقیقه ۷۹، مسی در دقیقه ۸۳ و انزو فرناندز در دقیقه ۲+۹۰ گلهای بازگشت تاریخی آرژانتین را به ثمر رساندند.
