فوتبال چرک آمریکای جنوبی روی اعصاب دنیا: «اگر من بودم تیمم را بیرون می‌کشیدم»

به گزارش ایلنا، تیم ملی فوتبال فرانسه موفق شد با وجود بازی فوق‌العاده خشن و فیزیکی نماینده آمریکای جنوبی، از سد پاراگوئه عبور کند. با این حال، شدت خشونت و سبک بازی پاراگوئه به سرخط اصلی اخبار در سراسر جهان تبدیل شده است. بسیاری از کارشناسان و رسانه‌ها به شدت از تاکتیک‌های به کار گرفته شده توسط تیم گوستاوو آلفارو انتقاد می‌کنند.

 چهره‌های معتبر و سرشناسی چون زلاتان ابراهیموویچ، جو هارت و حتی خود بردلی بارکولا که در میکسدزون ورزشگاه صحبت می‌کرد، به این ماجرا واکنش نشان داده‌اند. بارکولا، ستاره ملی‌پوش فرانسه، در این خصوص گفت: «من هرگز در مسابقه‌ای بازی نکرده بودم که این همه ضربه از پشت سر، لگد و ضربه به پشت گردن داشته باشد...».

اگر من بودم کسی را راهی بیمارستان می‌کردم

زلاتان ابراهیموویچ در جریان پخش زنده این مسابقه با تمجید از خویشتن‌داری خروس‌ها گفت: «فرانسه خونسردی خود را حفظ کرد. آن‌ها باید از هرگونه تحریک و درگیری اجتناب می‌کردند و در این کار موفق شدند. اگر من در این مسابقه بازی می‌کردم، قطعاً ۴ یا ۵ کارت قرمز می‌گرفتم و یک نفر را راهی بیمارستان می‌کردم. من این سبک بازی را دوست ندارم، اما تحریک حریف هم بخشی از فوتبال است. فرانسه تسلیم این بازی روانی نشد. بهترین کاری که می‌توانید هنگام تحریک شدن انجام دهید این است که لبخند بزنید و در دام حریف نیفتید، کاری که فرانسوی‌ها به بهترین شکل انجام دادند».

در سوی دیگر، جو هارت، دروازه‌بان اسبق تیم ملی انگلیس، حملات تندتری را علیه نماینده آمریکای جنوبی مطرح کرد و گفت: «این تیم پاراگوئه یک رسوایی مطلق و مایه ننگ بود. اگر هم‌تیمی‌های من این‌طور بازی می‌کردند، خودم آن‌ها را از زمین بیرون می‌کشیدم. من هرگز دلم نمی‌خواهد یک مسابقه فوتبال را با این سبک و سیاق ببرم. داور مسابقه هم کاملاً فاجعه‌بار ظاهر شد».

فرانک لبوف، مدافع اسبق فرانسه و قهرمان جام جهانی نیز نارضایتی خود را پنهان نکرد و اظهار داشت: «من متاسفم، اما این تیم پاراگوئه نماد هر آن چیزی بود که من در فوتبال از آن متنفرم...». ساموئل اومتیتی، دیگر ملی‌پوش سابق فرانسه نیز افزود: «بازی در برابر چنین تیم‌هایی واقعاً کلافه‌کننده است؛ این دیگر واقعاً فوتبال نیست. اما می‌دانیم که چنین اتفاقاتی ممکن است رخ دهد و باید برای آن آماده باشیم که خوشبختانه تیم فرانسه کاملاً آماده بود».

وقتی ۳۰ خطای بدون کارت رسوایی به بار می‌آورد

جنجال‌ها به همین‌جا ختم نشد؛ جولین چیز، نویسنده فرانسوی، با انتقاد شدید از عملکرد تیم داوری گفت: «داور مسابقه همه چیز را دید... و احتمالاً ۳ کارت زرد به فرانسه داد و هیچ کارتی به پاراگوئه نشان نداد!!! او انگار ماموریت داشت که این کار را بکند، هیچ توضیح دیگری برای این فرم قضاوت وجود ندارد». دانیل ریولو، روزنامه‌نگار مطرح فرانسوی نیز به استانداردهای دوگانه اشاره کرد و گفت: «پاراگوئه امشب معجونی از خطاها و بازی کثیف را ارائه داد. چیزی که من نمی‌توانم تحمل کنم این است که وقتی آن‌ها مقابل تیم دیگری این‌گونه بازی می‌کنند، کار دفاعی و تعصب آن‌ها ستایش می‌شود، اما وقتی جلوی فرانسه می‌ایستند، به آن‌ها لقب اوباش و گردن‌کلفت داده می‌شود...». رایان شرکی نیز در گفتگو با خبرنگاران بسیار صریح بود: «من اصلاً نمی‌دانستم که پاراگوئه می‌تواند ۳۰ بار خطا کند بدون اینکه حتی یک کارت زرد دریافت کند!».

بسیاری از تحلیل‌گران معتقدند پاراگوئه این بار کاملاً پا را از گلیم خود فراتر گذاشته است. همه ما در فوتبال از کمی شیطنت و رندی خوشمان می‌آید، اما این کار آن‌ها یک بازی هوشمندانه نبود، بلکه یک رسوایی تمام‌عیار بود. ماتیاس گالارزا بسیار خوش‌شانس بود که پس از انجام دو تکل خشن و وحشتناک که به راحتی می‌توانست دو کارت قرمز مستقیم در پی داشته باشد، در زمین مسابقه باقی ماند. از طرفی، گوستاوو ولاسکز نیز پیش از ضربه پنالتی فرانسه، به عمد در حال خراب کردن و کندن نقطه پنالتی بود. تفاوت بزرگی بین زیرکی فوتبالی و رسوا کردن خود وجود دارد و امشب، شاگردان گوستاوو آلفارو مسیر را کاملاً اشتباه رفتند؛ کار آن‌ها مطلقاً شرم‌آور بود.

اروپایی‌ها زیادی سوسول هستند

در این میان، مارسلو گایاردو یک استثنای بزرگ بود. این سرمربی مطرح آرژانتینی، اروپایی‌ها را به «نازک‌نارنجی بودن» و نرمی بیش از حد متهم کرد و در دفاع از همسایه خود گفت: «هیچ تجاوز و خشونتی در کار نیست. اگر برای برخورد و جنگیدن آماده نباشید، نمی‌توانید بازی کنید. در فوتبال ما، اگر برخورد نکنید، اصلاً نمی‌توانید پا به توپ شوید. اگر برای اصطکاک، نبرد فیزیکی و برخوردها آماده نیستید، نباید فوتبال بازی کنید. از نظر فرهنگی، اروپایی‌ها هوش و رندی بازیکنان آمریکای جنوبی را دوست ندارند؛ اینکه زیر پا لگد بخورند یا تکل‌های خشن روی پایشان بیاید. فرانسوی‌ها طوری به حریف نگاه می‌کردند که انگار می‌گویند این‌ها دیگر از کجا آمده‌اند؟ آن‌ها به این فوتبال عادت ندارند و به همین دلیل است که این موضوع دگرگون و کلافه‌شان می‌کند. تحمل این شرایط برای آن‌ها واقعاً سخت است».