راز شماره ۱۶ در تیم ملی فرانسه؛ دلیل وفاداری دروازهبانهای آبی به این شماره
در فوتبال ملی فرانسه، شماره ۱۶ فقط یک عدد ساده نیست؛ این شماره سالهاست با دروازهبانهای تیم ملی گره خورده و از زمان درخشش فابین بارتز در جام جهانی ۱۹۹۸، به بخشی از هویت تاریخی خروسها تبدیل شده است.
به گزارش ایلنا، در حالی که در بیشتر تیمهای ملی، شمارههای ۱، ۱۲ یا ۲۳ معمولاً به دروازهبانها اختصاص داده میشود، فرانسه سنت متفاوتی دارد؛ سنتی که باعث شده یکی از دروازهبانهای این تیم در جام جهانی همواره شماره ۱۶ را بر تن کند.
ریشه این موضوع به سالهایی بازمیگردد که فهرست مسابقات تنها شامل ۱۶ بازیکن بود؛ ۱۱ بازیکن اصلی و پنج بازیکن ذخیره. در آن دوران، بسیاری از کشورها شماره ۱۲ را برای دروازهبان ذخیره انتخاب میکردند، اما فرانسه مسیر متفاوتی رفت و شماره آخر فهرست، یعنی ۱۶، را به دروازهبان دوم یا یکی از گلرهای تیم اختصاص داد.
این سنت در جام جهانی ۱۹۹۸ بیش از همیشه برجسته شد؛ جایی که فابین بارتز با پیراهن شماره ۱۶ درون دروازه فرانسه ایستاد و با نمایشهای درخشان خود نقش مهمی در قهرمانی تاریخی خروسها ایفا کرد. از آن زمان، شماره ۱۶ برای فوتبال فرانسه معنایی ویژه پیدا کرد و به نوعی با دروازهبانی در تیم ملی این کشور پیوند خورد.
در جام جهانیهای بعدی نیز این شماره در میان دروازهبانهای فرانسه حفظ شد و به یک عادت تاریخی تبدیل شد؛ عادتی که برخلاف بسیاری از تیمهای دیگر، همچنان در فهرست خروسها دیده میشود.
در جام جهانی ۲۰۲۶ با حضور ۴۸ تیم، آمارها نشان میدهد انتخاب شماره ۱۶ برای دروازهبانها چندان رایج نیست. تنها ۱۲ دروازهبان این شماره را بر تن کردهاند، در حالی که ۳۱ دروازهبان شماره ۱۲ و ۱۹ دروازهبان شماره ۲۳ را انتخاب کردهاند.
نکته جالب اینکه این سنت فقط به فرانسه محدود نمانده و در برخی تیمهای آفریقایی نیز دیده میشود. کشورهایی مانند سنگال، الجزایر، ساحل عاج و تونس نیز در این دوره دروازهبانهایی با شماره ۱۶ داشتهاند؛ موضوعی که میتواند بازتابی از تأثیر تاریخی و فرهنگی فوتبال فرانسه بر این کشورها باشد.
در نهایت، شماره ۱۶ برای دروازهبانهای فرانسه ترکیبی از تاریخ، سنت و خاطره است؛ عددی که با فابین بارتز و قهرمانی ۱۹۹۸ به شهرت رسید و حالا به یکی از جزئیات خاص و ماندگار فوتبال ملی فرانسه تبدیل شده است.
