نمرات بازیکنان مکزیک
شب درخشش رومو علیه سون هیونگ مین
برد شیرین و صعودبخش تیم ملی مکزیک مقابل کره جنوبی که با گل نجاتبخش لوئیس رومو رقم خورد، التری را صدرنشین گروه A کرد تا آنها با بلیت بازگشت به ورزشگاه آزتکا، بار دیگر رویای نسل طلایی جام جهانی ۲۰۰۲ را زنده کنند.
به گزارش ایلنا، دقیقاً همانند جام جهانی ۲۰۰۲، خاویر «واسکو» آگیره یک بار دیگر تیم ملی مکزیک را در شروع مرحله گروهی جام جهانی به یک غول مهارناپذیر تبدیل کرده است. پیروزی ناپلئونی ۱ بر ۰ التری مقابل کره جنوبی در گوادالاخارا، صدرنشینی آنها را در گروه A قطعی کرد تا بازگشت آنها به ورزشگاه افسانهای آزتکا برای مرحله یکشانزدهم نهایی تضمین شود؛ اتفاقی که شانس یک بازی دیگر در مرحله یکهشتم نهایی را هم در این استادیوم زنده نگه میدارد. اگرچه این بازی درخشانترین نمایش مکزیک نبود، اما در این سطح از جام جهانی، مدیریت و کنترل بازی به اندازه بازیهای چشمنواز اهمیت دارد.
در طول نیمه اول، مکزیک تا حد زیادی فاقد زهر و سرعت لازم در خط حمله بود. کره جنوبی مالکیت توپ بیشتری را در اختیار داشت و التری برای تحمیل برتری خود در یکسوم تهاجمی به شدت تقلا میکرد. گل لوئیس رومو در نیمه دوم کاملاً جریان بازی را تغییر داد، مکزیک را از زیر فشار خارج کرد و به شاگردان آگیره همان برتری لازم را هدیه داد.
شور و حال تماشاگران در ورزشگاه آکرون نیز سنگ تمام گذاشت. آگیره پیش از این مسابقه تاکید کرده بود که خروج از ورزشگاه آزتکا مشکلی برای تیمش ایجاد نخواهد کرد و هواداران گوادالاخارا به بهترین شکل ممکن صحت حرفهای او را ثابت کردند.
آگیره در آستانه این دیدار حساس گفت: «من بازی در خاک خودمان را فارغ از اینکه در کدام شهر باشد، خیلی دوست دارم. از نظر تاریخی، ورزشگاه آزتکا همیشه میزبان بازیهای مرحله گروهی و مسابقات بزرگ بوده و این حس را منتقل میکند که ما آنجا راحتتر هستیم؛ اما من فقط به این شکل به قضیه نگاه نمیکنم. گوادالاخارا خانه ماست، دقیقاً مثل آزتکا، لا کورخیدورا، ال وولکان، ال خیگانته د آسرو یا تیخوانا. هر استادیومی که تیم ملی در آن بازی کند خانه ما محسوب میشود، چون این مسابقه برای مکزیک ما و کشور ماست.»
در دقایق پایانی نیز رائول رانخل با یک دبلسیو تماشایی در دقیقه ۸۷ کار را تمام کرد تا مانع از ربوده شدن امتیاز توسط کرهایها شود. مکزیک روز به روز بیشتر شبیه به آگیره میشود؛ منضبط، سرسخت و تیمی که به سختی شکست میخورد. حالا پیروزیها یکی پس از دیگری برای آنها از راه میرسند.
نمرات نهایی بازیکنان تیم ملی مکزیک:

خط دروازه و دفاع
رائول رانخل (۸/۱۰): کره جنوبی مالکیت بیشتری داشت اما برای مدتهای طولانی رانخل کار خاصی برای انجام دادن نداشت. با این حال، لحظه باشکوه او در دقیقه ۸۷ رقم خورد؛ جایی که مکزیک با چنگ و دندان از برتری ۱-۰ دفاع میکرد، او با یک دبلسیو حیاتی دروازه را نجات داد تا مرد اول این پیروزی لقب بگیرد.
خورخه سانچز (۶/۱۰): در کارهای دفاعی کاملاً مستحکم بود و در بسیاری از مواقع به عنوان مدافع میانی سوم به عمق میزد تا از محوطه جریمه محافظت کند. در فاز تهاجمی چیز خاصی ارائه نداد، اما هر زمان که کره از فضاهای کناری حمله کرد، کاملاً قابل اعتماد بود.
ادسون آلوارز (۷/۱۰): رهبری کاریزماتیک او در قلب خط دفاعی کاملاً محسوس بود. پس از یک فصل سخت باشگاهی، این دقیقاً همان نمایشی بود که به او اعتماد به نفس فوقالعادهای تزریق میکند. او مکزیک را سازماندهی کرد، فضاها را به خوبی بست و در زمان مالکیت توپ توسط کره، به تیم آرامش داد.
یوهان واسکز (۷/۱۰): کاپیتان جنوا با هر مسابقه با اعتماد به نفس بیشتری بازی میکند. خط دفاعی مکزیک حالا به یک سد رسوخناپذیر تبدیل شده و واسکز یکی از دلایل اصلی این اتفاق است؛ آرام، قدرتمند و مقتدر.
خسوس گایاردو (۵/۱۰): از نظر دفاعی به اندازه کافی محکم نشان داد، اما یک بار دیگر در فاز تهاجمی بیاثر بود. به عنوان یکی از معدود گزینههای چپپا در لیست تیم، مکزیک در جناحین به سانترهای بهتری از سوی او نیاز دارد، به خصوص وقتی مهاجمانی مثل رائول خیمنز و جولیان کوئینونز در باکس منتظر توپ هستند.

خط میانی
اریک لیرا (۷/۱۰): یک بار دیگر حضور او در میانه میدان وزنهای بزرگ برای تیم بود. حتی زمانی که کره جنوبی توپ را بیشتر در اختیار داشت، لیرا به مکزیک حس کنترل میداد و این آرامش را منتقل میکرد که برنامههای تاکتیکی تیم همچنان زنده است.
برایان گوتیرز (۶/۱۰): تغییرات در نفرات خط میانی به نظر میرسید که در ابتدا روی ریتم بازی او تاثیر منفی گذاشته است، اما او در نیمه دوم و با پذیرش مسئولیت بیشتر در توپرسانی، بازی به بازی بهتر شد. این تاثیرگذارترین بازی او نبود، اما رفتهرفته در زمین جا افتاد.
لوئیس رومو (۷/۱۰): رومو شاید هنوز در پست لیبرو در سیستم سه دفاعه راحتتر به نظر برسد، اما مقابل کره جنوبی از او خواسته شد در خط میانی بازی کند. او در بعضی لحظات فاقد خلاقیت لازم روی توپ بود، اما در یکی از معدود دفعاتی که به جلو نفوذ کرد، گل سرنوشتساز بازی را به ثمر رساند.

خط حمله
روبرتو آلوارادو (۷/۱۰): مهاجم چیواس فعالترین مهره هجومی مکزیک در نیمه اول بود. نرخ دوندگی و تلاش او یک بار دیگر با دخالتهای موثر در هر دو سمت زمین به چشم آمد. حتی زمانی که مکزیک فاقد خلاقیت بود، آلوارادو دست از تلاش برای باز کردن گره بازی برنداشت.
رائول خیمنز (۶/۱۰): نتوانست آنطور که مکزیک انتظار داشت خود را به مدافعان حریف تحمیل کند. او به ندرت موقعیت واضحی برای گلزنی پیدا کرد و برای نشان دادن زهر خود به موقعیتهای بیشتری در محوطه جریمه نیاز دارد. با این حال، موقعیتی که در دقیقه ۷۵ با حرکت کوئینونز برایش ساخته شد، یادآور این بود که او در فضاهای خطرناک چقدر میتواند مرگبار باشد.
جولیان کوئینونز (۷/۱۰): به تلاش بیامان خود در فاز هجومی ادامه میدهد. او تبدیل به خطرناکترین مهاجم مکزیک شده است، اما نمیتواند تمام بار خط حمله را به تنهایی به دوش بکشد. انرژی بالا و بازی مستقیم او بارها مدافعان کره را به دردسر انداخت.

بازیکنان تعویضی و سرمربی
اوربلین پیندا (۶/۱۰): نقش خود را در زمین به خوبی درک کرد و با دوندگی خود مانع از بازیسازی راحت کرهایها از عقب زمین شد. او انرژی خوبی به خط میانی تزریق کرد.
اوبد وارگاس (۷/۱۰): پس از ورود به زمین بسیار فعال و پرجنبوجوش ظاهر شد. پویایی لازم را به خط میانی اضافه کرد و در دقایق پایانی که مسابقه نیاز به خونسردی داشت، به مکزیک در حفظ توپ کمک شایانی کرد.
ایسرائیل ریس (۶/۱۰): در وظایف دفاعی خود مستحکم بود و به عنوان مدافع میانی سوم در کنار آلوارز و وازکز کار کرد تا به مکزیک برای بستن بازی کمک کند.
سانتیاگو خیمنز (۵/۱۰): برای او مهم بود که در این بازی چند دقیقهای فرصت پیدا کند. سرعت او در فضاهای پشت مدافعان مشکلاتی را برای کره ایجاد کرد، اما زمان یا موقعیت کافی برای برجا گذاشتن یک تاثیر بزرگتر را نداشت.
سزار هوئرتا (۵/۱۰): همچنان به زمان بیشتری برای نشان دادن کیفیت انفجاری خود در کنارهها نیاز دارد. همانند خیمنز، گرفتن وقت بازی در این مسابقه برای او ارزشمند بود، چرا که آگیره قطعاً در مراحل بعدی تورنمنت به بازیکنی با پروفایل او نیاز مبرم خواهد داشت.
خاویر آگیره (سرمربی) (۸/۱۰): نیمکتنشین کردن گیلبرتو مورا و آلوارو فیدالگو و فیکس کردن رومو، یک قمار شجاعانه از سوی او بود. این تصمیم شخصِ آگیره بود و با گلزنی رومو به بهترین شکل ممکن جواب داد. مکزیک شاید امشب فوقالعاده و درخشان نبود، اما کاملاً سازمانیافته، کارآمد و به اندازه کافی قدرتمند ظاهر شد تا صدرنشینی گروه را مال خود کند.
منبع: گل