قربانی کردن رئال مادرید زیر پای امباپه
کهکشانیها در مسیر سقوط به یک تیم معمولی
امباپه در لباس رئال فوقالعاده بوده است؛ فوقستاره فرانسوی با ثبت ۸۳ گل در ۹۷ بازی، پس از هری کین به مرگبارترین مهاجم حال حاضر فوتبال اروپا تبدیل شده است.
به گزارش ایلنا، از دیدگاه فردی، انتقال آزاد کیلیان امباپه به رئال مادرید در سال ۲۰۲۴ یک موفقیت چشمگیر بوده است. این مهاجم سیریناپذیر فرانسوی در ۹۷ بازی ابتدایی خود برای لوس بلانکوس آمار خیرهکننده ۸۳ گل را ثبت کرده که ۳۹ مورد آن در رقابتهای فصل جاری به ثمر رسیده است؛ رکوردی که در میان بازیکنان پنج لیگ معتبر اروپا، تنها هری کین از بایرن مونیخ آماری بهتر از آن دارد.
اینها همان ارقام در سطح جهانی هستند که او سال به سال در پیاسجی به ثبت میرساند و بنابراین هیچکس نمیتواند منکر شود که امباپه در زمره تعیینکنندهترین بازیکنان نسل خود قرار دارد. او زمانی که چارچوب دروازه را میبیند بیرحم است و اغلب با تکیه بر سرعت، قدرت و چابکی مافوق بشریاش برای عبور از سد مدافعان، به تنهایی موقعیتسازی میکند.
با این حال، متأسفانه همزمان با رشد اعتبار امباپه، غرور او نیز افزایش یافته است. این بازیکن ۲۷ ساله تنها زمانی کاملاً راضی است که مرد اول تیم باشد و مادرید نیز به عنوان ارزشمندترین دارایی خود، با او مدارا میکند. امباپه در دوران حضورش در پارک دو پرنس هرگز نپذیرفت که زیر سایه مهرههایی چون نیمار و عثمان دمبله باشد و اکنون در سانتیاگو برنابئو نیز خواهان همان جایگاه ویژه، بالاتر از وینیسیوس جونیور و جود بلینگام است.
تصادفی نیست که پیاسجی اولین تاج قهرمانی اروپای خود را تا زمان جدایی امباپه به دست نیاورد. او آنها را بیش از حد تکبعدی کرده بود؛ همان مشکلی که رئال اکنون با آن دستوپنجه نرم میکند. این وضعیت باید تغییر کند، در غیر این صورت آنها واقعاً با این خطر روبرو هستند که در آیندهای نزدیک، هم در سطح داخلی و هم در اروپا به تیمهایی معمولی تبدیل شوند.
بیانصافی است اگر اعتبار لازم را به امباپه ندهیم؛ او در نیمفصل اول تقریباً مهارناپذیر بود. او ۲۷ گل به ثمر رساند که چهار مورد آن در نمایش درخشانش مقابل المپیاکوس در لیگ قهرمانان بود تا رئال به یک پیروزی مهیج ۴-۳ برسد. او همچنین گل اول را در برد ۲-۱ الکلاسیکو مقابل بارسلونا در اکتبر به ثمر رساند که باعث شد لوس بلانکوس پس از ۱۰ بازی با اختلاف پنج امتیاز در صدر لالیگا قرار بگیرد.
در آن مقطع، مقایسهها با اسطوره برنابئو، کریستیانو رونالدو، اوج گرفته بود که واکنش متواضعانه امباپه را به همراه داشت. او به مارکا گفت: «من میخواهم مسیر خودم را دنبال کنم. قرار گرفتن در کنار نام کریستیانو همین حالا هم یک افتخار است، اما من فقط میخواهم راه خودم را بروم، به تیم کمک کنم و تا جای ممکن عناوین قهرمانی کسب کنم.»
امباپه در هشت بازی پایانی لالیگا در سال ۲۰۲۶، هشت گل دیگر به ثمر رساند، اما با بدتر شدن نتایج، بحث در مورد اینکه آیا او واقعاً به تیم کمک میکند یا خیر، دوباره بالا گرفت. شاگردان ژابی آلونسو تنها در چهار بازی از آن رقابتها پیروز شدند و اجازه دادند بارسا دوباره برگردد و کنترل رقابت قهرمانی را در دست بگیرد.
پس از شکست ناامیدکننده در فینال سوپرجام اسپانیا مقابل بارسلونا در ۱۲ ژانویه، که امباپه به دلیل مصدومیت زانو آن را از دست داد، آلونسو برکنار شد و رئال بلافاصله آلوارو آربلوا را از مربیگری کاستیا به هدایت تیم اصلی ارتقا داد. با این حال، تغییر در نیمکت تاثیر چندانی در متوقف کردن روند نزولی باشگاه نداشته است.
در حال حاضر، بارسا با ۹ امتیاز اختلاف در صدر لالیگا قرار دارد و تنها هفت بازی باقی مانده است، در حالی که رئال پس از شکست ۲-۱ در بازی خانگی دور رفت یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان مقابل بایرن مونیخ، با وظیفهای دشوار برای صعود به نیمهنهایی روبروست. آربلوا از چهار بازی اخیر تنها یک برد کسب کرده و شکست ۲-۱ مقابل مایورکا، پایینترین نقطه عملکرد آنها بود و فرم امباپه نیز به شدت افت کرده است.
او در هفت بازی اخیر باشگاهیاش تنها یک گل به ثمر رسانده و طبق گزارش دیاریو آس، نرخ تبدیل شوت به گل او از اوج ۲۵ درصدی در فصل ۲۰۲۵-۲۶ به چهار درصد سقوط کرده است. به نظر میرسد امباپه در بدترین زمان ممکن برای رئال، کفشهای گلزنیاش را گم کرده است. در واقع، در تساوی ناامیدکننده ۱-۱ مقابل خیرونا در برنابئو در روز جمعه، برنده جام جهانی آمار ضعیف ۰.۱۴ گل مورد انتظار (xGOT) را ثبت کرد.
او همچنین ۲۰ بار توپ را لو داد و تنها در چهار مورد از ۱۷ نبرد زمینی خود پیروز شد و نتوانست ارتباط مؤثری در بازی ایجاد کند یا مشارکت قابل توجهی در زمان مالکیت نداشتن تیم داشته باشد.
البته همه چیز برای رئال تحت هدایت آربلوا بد نبوده است. بین اواخر فوریه و اواخر مارس، آنها در ۶ بازی از ۷ مسابقه خود پیروز شدند و بنفیکا و منچسترسیتی را در خانه و بیرون از خانه در لیگ قهرمانان شکست دادند، در حالی که الچه را نیز در لالیگا ۴-۱ درهم کوبیدند.
نکته جالب اینجاست که امباپه در این دوره به دلیل درمان کشیدگی زانو غایب بود. لوس بلانکوس همچنین اتلتیکو مادرید را در یک دربی مهیج ۳-۲ شکست داد که در آن امباپه تنها ۲۶ دقیقه پایانی را به عنوان بازیکن تعویضی بازی کرد. آربلوا سیستم را از ۳-۳-۴ به ۲-۴-۴ فشردهتر تغییر داد و وینیسیوس و براهیم دیاز در خط حمله قرار گرفتند و رئال بلافاصله تیم متوازنتری به نظر رسید.
با حمله در عرض زمین، وینیسیوس دوباره به سطح فصل ۲۰۲۳-۲۴ خود برگشت، زمانی که در ردهبندی توپ طلا دوم شد، و فدریکو والورده با حمایت خیرهکننده اورلین شوامنی در هر فرصتی به سمت محوطه جریمه هجوم میبرد. در کارهای دفاعی هم هیچکس کم نگذاشت. به عبارت دیگر، رئال به عنوان یک تیم بازی کرد، چیزی که وقتی امباپه در زمین است به سادگی دیده نمیشود.
آربلوا در بازی مقابل مایورکا و خیرونا به برنامه «به هر قیمتی به امباپه توپ برسانید» بازگشت و لوس بلانکوس به جای ۶ امتیاز، تنها یک امتیاز کسب کرد. آنها زمانی که تیمهای رقیب مسیرهای ارسال توپ به این ملیپوش فرانسوی را میبندند یا وقتی او روز خوبی در گلزنی ندارد - که اکنون بیشتر تکرار میشود - هیچ نقشه جایگزینی ندارند.
مادرید در اولین فصل حضور امباپه، علیرغم آمار ۴۴ گل او، در کسب یک جام بزرگ ناکام ماند. او ۳۱ گل تنها در لالیگا زد که نزدیک به نیمی از مجموع ۷۸ گل رئال بود؛ آماری که ۹ گل کمتر از مجموع گلهای تیمی آنها در زمان قهرمانی فصل قبل بود. آنها در بازیهای بزرگ هم فروپاشیدند.
امباپه در شکست مجموع ۵-۱ رئال مقابل آرسنال در یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان کاملاً بیاثر بود و اگرچه در چهار الکلاسیکوی اول خود پنج بار گلزنی کرد، اما بارسا در همه آنها برنده شد. رئال با نادیده گرفتن نقشهای که باعث کسب پانزدهمین عنوان قهرمانی اروپا شده بود، کورکورانه به جادوی امباپه برای عبور از خط پایان دل بست.
این روند در فصل جاری نیز ادامه یافته و امباپه تنها به صورت مقطعی درخشان ظاهر شده است. او گلهای بیشتری مقابل بارسا و اتلتیکو زده و با گل خود در بازی رفت مقابل بایرن، رئال را امیدوار نگه داشت، اما وقتی آنها در مرحله گروهی در زمین لیورپول ۱-۰ شکست خوردند، امباپه در یک نمایش تقریباً گمنام حتی نتوانست یک شوت در چارچوب بزند. در اکثر مواقع، وقتی رئال تحت فشار بوده، امباپه تسلیم شده است.
او به ویژه در شکست ۲-۱ خارج از خانه مقابل اوساسونا در فوریه بسیار ضعیف عمل کرد و آمار ۰.۳ گل مورد انتظار (xG) را ثبت کرد، در حالی که حتی یک دریبل موفق یا مشارکت دفاعی نداشت.
واقعیت تلخ این است که رئال از زمان ورود امباپه عقبگرد کرده است. بارسا اکنون با فاصله بهترین تیم لالیگا است و اگر رقیب دیرینهاش مسیر خود را اصلاح نکند، آنها میتوانند یک امپراتوری بسازند. لوئیز انریکه در آخرین سال حضور امباپه در پیاسجی، از مایکل جردن اسطوره NBA برای فهماندن اهمیت دفاع از خط جلو به او استفاده کرد.
سرمربی پیاسجی گفته بود: «مایکل جردن همه همتیمیهایش را تحت فشار میگذاشت و مثل یک جنگجو دفاع میکرد. تو باید به عنوان یک انسان و بازیکن الگو باشی تا تیم پیش برود.»
احتمالاً سرمربی پیاسجی همین توصیه را به دمبله هم کرده بود، چون ستاره سابق بارسلونا ناگهان به هیولای پرس تبدیل شد و غولهای لیگ یک در فصل ۲۰۲۴-۲۵ به سهگانهای تاریخی رسیدند. دمبله با اولین توپ طلای خود پاداش گرفت، در حالی که امباپه در رایگیری سال ۲۰۲۵ هفتم شد و ظاهراً حرفهای لوئیز انریکه را پس از انتقال از پاریس به مادرید فراموش کرده بود.
امباپه فکر نمیکند که نیاز دارد به اندازه همتیمیهایش تلاش کند، همانطور که در پادکست "The Bridge" در تعطیلات ملی مارس اعتراف کرد: «من بازیکنی هستم که کمی کمتر از دیگران دفاع میکنم و گاهی این میتواند یک مشکل باشد. درسته که کمتر انجامش میدم، اما متوجه شدم وقتی انجامش میدم، واقعاً روی تیم تاثیر میذاره. در رئال مادرید وقتی من این کار را میکنم، میبینید که بقیه هم انجامش میدن.»
همین طرز فکر دقیقاً دلیلی است که او هرگز برنده توپ طلا یا لیگ قهرمانان نشده است. امباپه به جای تلاشی هماهنگ برای بهبود این بخش از بازیاش، مسئولیت را از سر خود باز میکند. او اساساً پیشنهاد میدهد که اگر بقیه تیم رئال به دویدنهای بیامان ادامه دهند، تنبلی او اهمیتی نخواهد داشت.
اما هر طور که او این موضوع را توجیه کند، باز هم اهمیت دارد. پرس مادرید به راحتی شکسته میشود چون امباپه از بستن فضاها خودداری میکند و حتی تلاشی برای بازگشت به عقب ندارد. نگرانکنندهتر این است که او وظایفش را به عنوان مهاجم نوک در زمان مالکیت توپ هم انجام نمیدهد و به جای حمله به محوطه جریمه - مثل کاری که آخرین شماره ۹ بزرگ باشگاه، کریم بنزما، به زیبایی انجام میداد - به سمت کنارهها متمایل میشود.
چهارشنبه شب، امباپه بار دیگر کار دشواری برای درخشش مقابل یک مهاجم نوک برتر یعنی هری کین خواهد داشت، به شرطی که از جراحت سر ناشی از بازی خیرونا بهبود یافته باشد. کین دلیل اصلی برتری بایرن مقابل رئال در برنابئو بود و این فقط به خاطر ضربه دقیقش که منجر به برد ۲-۱ شد نبود. کاپیتان انگلیس همچنین در گل اول بایرن با سرژ گنابری همکاری زیبایی داشت، یک موقعیت بزرگ دیگر خلق کرد و ۱۰.۵ کیلومتر دوید، در حالی که امباپه تنها ۹.۳ کیلومتر دوندگی داشت.
بایرن میتواند روی کین به عنوان گلزن و بازیساز اصلی حساب کند و مطمئن باشد که او در کارهای بدون توپ هم تلاش خواهد کرد. در تضاد کامل، امباپه فقط مرد لحظههاست. او قادر است در یک لحظه بازی را عوض کند، اما به همان اندازه که خیرهکننده است، ناامیدکننده هم ظاهر میشود. مشکل این نیست که او غریزه طبیعی مهاجم را ندارد، چون او با یک فرار عالی به تیر دور، سانتر ترنت الکساندر آرنولد را مقابل بایرن گل کرد؛ موضوع اینجاست که او به اندازه کافی خودش را در آن موقعیتها قرار نمیدهد.
آربلوا مجبور نیست امباپه را در ترکیب اصلی قرار دهد. او میتواند دیاز یا آردا گولر را به مرکز ببرد یا از گونزالو گارسیا استفاده کند تا رئال با بازدهی بیشتری عمل کند. اکثر مادریدیستاها حتی ممکن است از نیمکتنشینی مقطعی امباپه استقبال کنند، اگر وبسایت جدیدی را که روزهای باقیمانده از قرارداد این فارغالتحصیل آکادمی موناکو را میشمارد، ملاک قرار دهیم. امباپه قطعاً به یک تلنگر جدی نیاز دارد. اگر رئال دوباره در مرحله یکچهارم نهایی لیگ قهرمانان حذف شود، ممکن است آنها مجبور شوند این تلنگر را به او بزنند یا به دنبال یک مهاجم جدید بگردند.
منبع: سایت گل
