نمایش مضحک: اتلتیکو انگیزه و انرژی لازم را نداشت

به گزارش ایلنا، در مسابقات لیگ، اتلتیکومادرید همان سیمای همیشگی خود در این رقابت‌ها را به نمایش گذاشت. چولو با تمرکز بر لیگ قهرمانان دست به تغییر ارنج زد و خروجی تیم کاملاً با آن تصویری که برابر بارسلونا در جام حذفی ارائه داده بود، تفاوت داشت. مشاهده رتبه تیمِ سیمئونه در جدول طی هفته بیست‌وچهارم حقیقتاً زجرآور است.

تضاد دو چهره

اتلتیکو در لالیگا، دقیقاً تیمی در سطح همین لیگ بود. مجموعه‌ای سرشار از خطا، با ضعف‌های مشهود دفاعی و اهدای فضاهای فراوان در لایه‌های عقب زمین که گویا تنها زمانی برای پیروزی تلاش می‌کرد که بازی ۲-۰ شده بود. بله، در آن لحظه. آن زمان شتاب آغاز گشت، نفوذهای نیکو شکل گرفت و فشار تشدید شد، اما پیش از آن ثانیه هیچ جنبش یا واکنشی دیده نشد.

آنچه شاگردان سیمئونه در این فصلِ لیگ رقم می‌زنند، ابداً با جایگاه و کیفیت این باشگاه همخوانی ندارد. اتلتیکو در جام حذفی بارسلونا را در هم کوبید، اما در لیگ مقابل رایو خودش را رها کرد. گویی یک تورنمنت (جام) حیاتی است و دیگری اهمیت چندانی ندارد، چرا که تصاحب رده سوم یا چهارم محتاج تکاپوی زیادی نیست.

سرانجام یک باخت دیگر در کارنامه لیگ ثبت گردید. آن‌ها از ۹ امتیاز در دسترس اخیر، تنها یک امتیاز کسب کرده‌اند. واقعاً مایه سرافکندگی است که در هفته ۲۴، اتلتیکو را در لیگ به این شکل تماشا کنیم.

جدال برابر رایو ثابت کرد که اگر اتلتیکو توان لازم را به کار نگیرد، به احتمال زیاد در کسب پیروزی ناکام خواهد ماند. هرگاه بازیکنان احساس کنند با یک چالش بزرگ روبه‌رو هستند، تیم هوشیار می‌شود و نمایش‌های درخشانی عرضه می‌کند؛ زیرا از کیفیت لازم برخوردار است.

اما این روند همیشگی نیست. اگر اتلتیکو از سرعت خود بکاهد و با غلظت لازم بازی نکند، همان سرنوشت بازی با رایو تکرار می‌شود. تماشاگران رایو مسلماً از هدایای تیم رقیب خوشحال گشتند.

فشردگی تقویم

اتلتیکو شبِ پنجشنبه مقابل بارسلونا قرار گرفت و در فاصه زمانی کمتر از ۷۲ ساعت، مجدداً مقابل رایو به میدان رفت. این موضوع بی‌احترامی به باشگاه اتلتیکو و همچنین هواداران است. گویا تنها مسئله بااهمیت، حفظ بیزینس و درآمدزایی به هر شکلی است؛ به قیمت فرسایش بازیکنان، تیم‌ها و بینندگان.

حقیقت دارد که در چنین وضعیتی، انجام صحیح امور و آماده‌سازی برای رقابت‌ها تقریباً نشدنی است. اما از سوی دیگر، سیمئونه تقریباً تمام ترکیب را جابه‌جا کرد و تیم دوم را راهی زمین نمود.

بسیاری از این نفرات ملی‌پوش هستند و در اکثر تیم‌های لالیگا در ترکیب اصلی حضور داشتند. اما امروز در سطح واقعی خود ظاهر نشدند. هر دو واقعیت صادق است.

مهره‌های باتجربه

در آغاز فصل گروهی از هواداران اتلتیکو (همان‌هایی که مدام نیمه خالی لیوان را می‌بینند) از تمدید با کوکه و گریزمان گله داشتند. دو نمادی که ممکن است گاهی مطلوب یا نامطلوب بازی کنند و ایام خوب و بد داشته باشند، اما همواره با غرور و شرافت از این لباس محافظت کرده‌اند. شرافت، کلمه کلیدی اینجاست. می‌توان مغلوب شد، اما با افتخار. هیچ‌کدام از آن‌ها در بوتارکه در میدان نبودند و این فقدان کاملاً لمس شد.

اتمسفر یأس‌آور

تباس و همکارانش مدعی هستند لالیگا برترین لیگ اروپاست. احتمالاً این را با صدایی لرزان می‌گویند. چرا که تماشای فضایی که در نبردی که روی کاغذ جذاب جلوه می‌کرد، مانند رایو-اتلتیکو، واقعاً غم‌انگیز بود.

طرفداران رایو علیه مارتین پرسا فریاد اعتراض سر دادند. حواشی پیش از مسابقه رقت‌بار بود. آمار تماشاگران تنها ۵۳۳۵ نفر ثبت شد. همه ارکان تأسف‌آور بود.

چهارشنبه، بروژ چشم‌انتظار اتلتیکو است؛ مسابقه‌ای که قطعاً ساده نخواهد بود. رقیب بلژیکی در خانه خود قدرتمند ظاهر می‌شود و اتلتیکو حق سهل‌انگاری ندارد. توقع می‌رود تیم سیمئونه نمایی متفاوت از آنچه در بوتارکه شاهد بودیم ارائه دهد؛ در غیر این صورت مسیر سختی پیش‌رو خواهند داشت.

بی‌شک تیم مادریدی تخصص مدیریت این مراحل حذفی را دارد. در یک کلام، آن‌ها باید راهی بلژیک شوند و چهره جام حذفی خود را بروز دهند، نه سیمای لیگ را.