روزهای باشکوه فوتبال ایتالیا

به گزاش ایلنا، دهه ۹۰ فوتبال اروپا، تحت سلطه ایتالیا بود. سری‌آ به مقصدی برای بهترین بازیکنان جهان تبدیل شده بود و فینال‌های بزرگ اروپایی معمولاً با حضور باشگاه‌های ایتالیایی برگزار می‌شد. ستاره‌هایی مثل رونالدو نازاریو، زین‌الدین زیدان، مارکو فان‌بستن، رود گولیت، لوتار ماتئوس، دنیس برکمپ و کلینزمن در این لیگ بازی می‌کردند و کیفیت فوتبال را به اوج رساندند. این دوران با حضور دیگو مارادونا در ناپولی آغاز شده بود، اما اوج آن در دهه ۹۰ رقم خورد، وقتی که هر بازیکنی می‌خواست در اروپا مطرح شود، سری‌آ مقصد اصلی او بود.

یوونتوس بدون شک تیم برجسته این دوره بود. با ستاره‌هایی مثل روبرتو باجو، دل پیرو و زیدان، شش فینال اروپایی را تجربه کرد و در سال ۱۹۹۶ با شکست آژاکس در ضربات پنالتی، قهرمان لیگ قهرمانان شد. این تیم پیش از آن هم در جام یوفا و جام برندگان موفقیت‌هایی کسب کرده بود و تا پایان دهه درخشید. میلان هم با روسونری‌های افسانه‌ای خود، لیگ قهرمانان ۱۹۹۰ و ۱۹۹۴ را فتح کرد و فینال‌های ۱۹۹۳ و ۱۹۹۵ را تجربه کرد، در حالی که اینتر بدون حاشیه زیاد، سه قهرمانی در جام یوفا (۱۹۹۱، ۱۹۹۴ و ۱۹۹۸) به دست آورد و حضور خود در اروپا را تثبیت کرد.

پارما نیز با بازیکنانی مثل بوفون، کاناوارو، تورام و کرسپو، دو بار قهرمان یوفا شد و جام برندگان ۱۹۹۳ را فتح کرد. دیگر تیم‌ها مثل لاتزیو، سامپدوریا، رم، تورینو و فیورنتینا هم توانستند به فینال برسند و لحظات به‌یادماندنی بسازند، هرچند بعضی‌ها جام را از دست دادند.

این دهه، ترکیبی از ستاره‌های خارجی و ایتالیایی بود: مارتین واسکس، آلدایر، دونگا، برگکمپ، سالاس، ویری و ورون همگی در سری‌آ بازی کردند و کیفیت این لیگ را بالا بردند. ترکیب فوق‌العاده بازیکنان و تیم‌های قدرتمند باعث شد که دهه ۹۰ در تاریخ فوتبال اروپا به عنوان عصر طلایی فوتبال ایتالیا ثبت شود؛ دوره‌ای که هم رقابت‌ها جذاب بودند و هم ستاره‌ها درخشش بی‌نظیری داشتند.