کد خبر: 662939 A

علیرضا رضاداد مطرح کرد:

برگزاری المپیاد فیلمسازی موقعیت مناسبی است تا کودکان با فضایی که هم‌نسلانشان برای آنها فیلم می‌سازند، آشنا شوند.

به گزارش ایلنا، علیرضا رضاداد دبیر سی و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان درباره ضرورت برگزاری المپیاد فیلمسازی نوجوانان گفت: جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان فرزند جشنواره فیلم فجر است. این جشنواره  براساس شرایط فرهنگی  و  ایجاد ظرفیت‌های جدید، از دل یک رویداد سینمایی بزرگ‌تر بیرون آمد و در قالب یک جشنواره سینمایی تعریف شد و تا امروز به حیات خود ادامه داده است. بنابراین با تغییر شرایط روز و بنابر نیازهای موجود، رویدادهای جدید شکل می‌گیرند و به تبع المپیاد فیلمسازی نوجوانان نیز از همان رویدادهای جدید است که می‌تواند پس از چند سال به شکل مستقل و جدا از جشنواره فیلم کودک برگزار شود.

وی ادامه داد:  چون مخاطب جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان خود کودک و نوجوان است برگزاری المپیاد فیلمسازی موقعیت مناسبی است تا کودکان با فضایی که هم نسلانشان برای آنها فیلم می‌سازند آشنا شوند و از سوی دیگر وقتی فیلم‌های همسالان خود را به واسطه این المپیاد می‌بینند با رویاهای هم نسلان خود نیز روبرو می‌شوند. رفتاری تشویقی است برای استفاده نوجوان از ظرفیت تصویرسازی.

رویاهای خود را به تصویر می‌کشند

رضاداد در ادامه صحبت‌های خود با اشاره به خاصیت دیده شدن فیلم‌هایی که کودکان و نوجوانان به بهانه این المپیاد برای همسالان خود می‌سازند، گفت: کودکان و نوجوانان به واسطه سینما می‌توانند رویاهای خود را به تصویر بکشند و با فناوری‌های جدید قادر هستند سطحی از میزان توانمندی‌های خودشان را به نمایش بگذارند. از همین رو باید فضایی فراهم شود تا توانمندی‌های کودکان و نوجوانان هم برای سینماگران و هم برای همنسلان به نمایش گذاشته شود. ادامه این روند باعث می‌شود تا در فضای رقابتی و رفته رفته تمایل به فیلمسازی ایجاد شود و نسل به نسل به گردش درآید و در سنین پایین‌تر جامعه نیز قرار گیرد.

وی تاکید کرد: در کشور ما سینما اهمیت بسیاری دارد و فیلمسازی در بین جوان‌ها بسیار مطرح و مقبول است و به آن تعلق خاطر دارند و چون ظرفیت فناوری‌های نوین جامعه بالا رفته کودکان و نوجوانان هم می‌توانند از این ظرفیت استفاده کنند و المپیاد فیلمسازی با گروه سنی 9 تا 16 سال که تعریف شده است این امکان را به آنها می‌دهد. تداوم در برگزاری این بخش از جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان باعث می‌شود ساختار جدیدی در فیلمسازی یعنی دست یافتن کودکان و نوجوانان به سینما شکل بگیرد که این ساختار می‌تواند در آینده به شکل مستقل در قالب یک رویداد سینمایی یا به گسترش ماموریت انجمن سینمای جوانان عمل کند.

دبیر سی و یکمین جشنواره بین‌المللی فیلم‌های کودکان و نوجوانان تاکید کرد: در دورانی کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان با توجه به مختصات زندگی اجتماعی در زمانه خود، نماینده این جریان در ایران بود. در آن دوران کانون نوشته‌ها و نقاشی‌های گروه سنی 9 تا 16 سال که گروه سنی المپیاد فیلمسازی هم هست را در اختیار مراکز مرتبط با فعالیت‌های کودک و نوجوان قرار می‌داد. به اعتقاد من همین تولیدات مانند مطالعه انشای بچه عمل می‌کند. بسیاری از کارشناسان در حوزه‌های فکری و روانشناسی کودک و نوجوان، به این محصولات به چشم منبع مطالعاتی نگاه می‌کنند تا دریابند فرایند تبدیل رویا به تصویر در ذهن بچه‌ها چگونه است و تا چه اندازه توانمند شده‌اند تا ایده‌های خود را به صورت تصویر بیان کنند.

نهالی در المپیاد فیلمسازی کاشته می‌شود که شاخ و برگ می‌دهد

رضاداد تاکید کرد: در حقیقت قرار است نهالی در المپیاد فیلمسازی کودکان و نوجوانان کاشته شود که بعدها شاخ و برگ زیادی بدهد و رفته رفته به یک درخت تناور تبدیل شود و در نهایت خودش بتواند رویدادی بزرگتر از درون جشنواره فیلم‌های کودکان و نوجوانان باشد.

این مدیر سینمایی در پاسخ به این سوال که تناور شدن نهال المپیاد فیلمسازی به چه عواملی بستگی دارد، گفت: مهمترین عامل، امکانی است که در اختیار کودکان و نوجوانان قرار می‌گیرد. به این معنا که باید ارزیابی کرد که تا چه اندازه می‌توان، فرصت و ظرفیت درست را به بچه‌ها منتقل کرد. نکته دیگر اینکه باید بچه‌ها را به مشارکت بیشتر تشویق کرد. جهان آینده جهان پیروزی خلاقیت و تفکر خلاق است و تلاش بر ای تبدیل اندیشه و رویا به تصویر تلاشی در جهت بروز خلاقیت است.

آموزش تبدیل رویا به زبان

وی ادامه داد: ممکن است خیلی از کودکان و نوجوانان امروز با وسایل شخصی تصویربرداری، برای خودشان لحظاتی را خلق کنند اما هیچ وقت به این فکر نکنند که در لحظه خلق شده، یک موقعیت سازمان یافته تر ایجاد کنند و آن را با دیگران به اشتراک و داوری بگذارند. یا حتی از افراد دیگر کمک بگیرند تا این تصویر سازی حرفه‌ای تر صورت بگیرد. یکی از اهداف این المپیاد همین است. اینکه کسانی که این ظرفیت و آگاهی را دارند متوجه بشوند که ساز و کار تبدیل یک رویا به زبان تصویر چیست. در حقیقت داریم شیوه  تبدیل رویا به زبان تصویر را به بچه‌ها آموزش می‌دهیم.

رضاداد با بررسی این المپیاد از زاویه‌ای دیگر و تشبیه آن به مراکز آموزش فنی و حرفه‌ای گفت: المپیاد فیلمسازی کودکان و نوجوانان مانند خیلی از حرفه‌های دیگر که در مراکز فنی و حرفه‌ای انجام می‌شود، عمل می‌کند اما صرفا جنبه آموزشی ندارد. فرقی که المپیاد فیلمسازی با حرفه‌های دیگر دارد، این است که کاملا در دسترس است. حال اینکه موقعیت جشنواره به بچه‌ها این امکان را می‌دهد که اولا بتوانند با مخاطبان همفکر، آثار خود را ببینند. دوم اینکه کسانی که آثارشان پذیرفته شده است، فیلم‌های خودشان را بر پرده بینند و تجربیات به یکدیگر منتقل شود. جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان فضایی است که حرفه‌ای‌ها هم فیلم ساخته‌اند و بچه‌ها می‌توانند از حضور این حرفه‌ای‌ها استفاده کنند. یکی از خاصیت‌هایی که با سینما سازگار است این است که بچه‌ها در مدت آموزش، زندگی جمعی می‌کنند. و یکی از الزامات حوزه فیلمسازی  مشارکت و مدیریت و رهبری جمعی است. در این زندگی جمعی یک هفته‌ای، یاد می‌گیرند که با دیگران چگونه تعامل کنند. در کل این بخش جشنواره، همه ویژگی‌هایی یک اردو و تاثیر آن در رشد شخصیت بچه‌ها و آموزش‌های اجتماعی را توامان داراست.

رضاداد در پاسخ به این سئوال که برگزاری این المپیاد تا چه اندازه خانواده‌ها را مشتاق به حضور نوجوانان خود می‌کند، گفت: امکان برگزاری المپیاد ممکن است در کوتاه مدت تعارضی ظاهری بین کودک و خانواده ایجاد کند. ممکن است برخی خانواده‌ها این فرصت را در اختیار نوجوان‌ها قرار ندهند. ولی آرام آرام به مطالبه بچه‌ها از خانواده‌ها تبدیل می‌شود. مثل بچه‌ای که می‌خواهد کتاب بخواند اما خانواده برای او به اندازه کافی کتاب خریداری نکرده است. ولی با اشاعه کتابخوانی در جامعه، بچه‌ها می‌توانند کتاب را از خانواده‌ها مطالبه کنند و این خود چرخه کتابخوانی را قوی‌تر می‌کند. ضمن اینکه من فکر می‌کنم فن‌آوری هم روی این موضوع تاثیر خواهد گذاشت. احتمالا همینطور که در حال حاضر، امکان دسترسی بچه‌ها به فضاهای مناسب اطلاعاتی فراهم است، در آینده خلاقان و تولیدکنندگان تکنولوژی، به این فکر می‌افتند که شیوه‌های دسترسی کودکان به روش‌های تصویرسازی مختص خود را شکل دهند. الان یک بچه نه ساله می‌تواند با تلفن هوشمند یکی از اعضای خانواده‌اش تصویرسازی کند.  به نظرم باید آرام آرام کاری کنیم که این فرصت، به عنوان یکی از حقوق کودکان شناخته شود. باید همانطور که در مقابل نوشتن انشا یا خاطره توسط کودکان مقاومتی نداریم و تشویقش هم می‌کنیم، به امکان تصویرسازی توسط آنان و حضور در المپیاد هم به همین چشم نگاه کنیم. زمانی می‌خواستند داستانش را بنویسند و حالا می‌خواهند تصویرسازی کنند و رویایشان را به زبان تصویر به دیگران ارائه دهند. حتما خانواده‌ها گرایش بیشتری پیدا خواهند کرد. به هر حال فیلمسازی یک کار مشارکتی است و بچه‌ها برای تصویرسازی باید بتوانند خصوصیات لازم برای ارتباط مناسب با جامعه را کسب کنند.

المپیاد رویدادی نخبه گراست

دبیر سی و یکمین جشنواره فیلم کودکان و نوجوانان به انتخاب واژه المپیاد برای این رویداد سینمایی اشاره کرد و گفت: به انتخاب آقای شجاع نوری، آقای تابش و دوستانی که بنیانگذار این المپیاد بودند و آن را عملیاتی کردند احترام می‌گذاریم. وقتی واژه المپیاد را ارزیابی می‌کنیم. رویدادهای المپیاد در رشته‌های گوناگون در گروه سنی مخاطب خودش، جایگاه ممتازی پیدا کرده است. بچه‌هایی که توانسته‌اند به المپیاد برسند، در محیط آموزشی و اطراف خود بچه‌های مقبول‌تری شده‌اند و رویداد المپیاد اصولا یک رویداد نخبه‌گراست. شاید بتوان اسم‌های دیگری انتخاب کرد اما استفاده از فضای مثبت موجود، معقول و منطقی بوده است. این واژه یادآور این هم هست که اصل کار، علمی است و باید به بچه‌ها فهماند که شما با ساختن چند فیلم، فیلمساز نشده اید. این هم مثل خاطره‌نویسی و داستان‌نویسی است. برای داستان‌نویس یا فیلمساز حرفه‌ای شدن، باید خیلی چیزها را آموزش ببینید. این رویداد می‌تواند تمایلات بچه‌ها برای آموزش پذیری را بروز و افزایش دهد. بنابراین اگر سایرین هم به این نتیجه رسیده‌اند که واژه المپیاد بار علمی و آموزشی را به ذهن متبادر می‌کند، به خودی خود نتیجه بدی نیست. چرا که مثل هر رویداد علمی در هر رشته دیگری، لازمه ورود به حوزه تصویرسازی و سینما، کسب دانش مناسب است و این باید به بچه‌ها آموزش داده شود. لفظ المپیاد برای خود من همیشه لفظ جالب و جذابی بوده است. از همان دوره‌ای هم که این ایده در دبیرخانه جشنواره فیلم کودک و نوجوان ساخته و پرداخته شد، احساس نکردم که واژه نامناسبی باشد.

فیلم های المپیادی برای عموم نمایش داده می شود

رضاداد در پایان گفت: در اصفهان بخش اردوی دانش آموزی را برای پذیرفته‌شدگان به المپیاد فیلمسازی تدارک دیده‌ایم تا زندگی اجتماعی را به همراه مربیان در آنجا تجربه کنند. این امکان را هم فراهم می‌کنیم که در این محل استقرار، علاوه بر یک نمایش که کارگاهی است و بحث و بررسی می‌شود، خود بچه‌ها نیز به فیلم‌های یکدیگر امتیاز دهند. سالنی وجود دارد که بچه‌ها می‌توانند به همراه حرفه‌ای‌ها فیلم ببینند و با هم بحث و تبادل نظر کنند. یکبار هم این فیلم‌ها در سالن‌های مخصوص برای مردم نمایش داده می‌شود و بچه‌ها در آن سالن‌ها هم می‌توانند کنار مردم فیلم ببینند. یعنی هم نمایش اختصاصی دارند و هم نمایش عمومی. همچنین پیش بینی کرده‌ایم که اگر آثاری وجود داشت که مناسب، قابل قبول و از استانداردهای لازم برخوردار بود، قبل از نمایش فیلم‌های بخش مسابقه در سانس‌های مختلف نمایش دهیم.

المپیاد فیلمسازی نهالی است که شاخ و برگ می‌دهد
نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر