صابر الله دادیان در گفت‌وگو با ایلنا مطرح کرد؛
هر سال فیلم‌های جشنواره باکیفیت‌تر می‌شود/ نگاه جشنواره به بخش‌های جنبی تبعیض‌آمیز است
صابر الله‌دادیان به رویکرد جشنواره نسبت به فیلم‌های بخش اقتباس، وطن به روایت من و استعداد نو با فیلم‌های بخش اصلی انتقاد کرد و معتقد است نگاه جشنواره تبعیض‌آمیز است.
صابر الله‌دادیان نویسنده و کارگردان سینما که در چهل‌وسومین جشنواره فیلم کوتاه تهران با فیلم «همه چیز درباره رفتن» در بخش وطن به روایت من حضور دارد، در گفت‌وگو با خبرنگار ایلنا اظهار کرد: فیلم «همه چیز درباره رفتن» درباره یک اتفاق واقعی است که در ایام جنگ رمضان پیش آمد؛ این اتفاق در فضای بیمارستان رخ داد که با مجری طرح در آنجا واقعه‌ای را دیدیم که ابتدا تصمیم به ساخت مستند گرفتیم و چند روز بعد به این نتیجه رسیدم که می‌توانیم فیلم داستانی این اتفاق را هم بسازیم. به همین منظور فیلمنامه را نوشتم و ایده و فیلمنامه را با سازمان سوره جوان مطرح کردیم و آنها هم از فیلمنامه استقبال کردند و ما فیلم را در بیمارستان و حتی با همان کارکنان و نیروهای نظامی که در واقعه حضور داشتند فیلم را ساختیم.
الله‌دادیان خاطرنشان کرد: این اتفاق در بیمارستان مسیح دانشوری رخ داد که قصه ما هم درباره اهدای عضو است و چون این بیمارستان یکی از مراکز مهم پیوند قلب و ریه است این اتفاق آنجا رخ داد و خانم دکتر امینیان که مدیر روابط عمومی این بیمارستان هستند با ما همکاری کردند و به عنوان تهیه‌کننده اجرایی فیلم در ساخت این اثر با ما همراه شدند.
این کارگردان در ادامه تأکید کرد: وقتی جنگی رخ می‌دهد طبیعتاً فضا امنیتی می‌شود و در این فضا فیلمسازی هم با چالش‌های بسیاری همراه است. ما در ایام جنگ و زیر بمباران مشغول فیلمبرداری بودیم، منطقه یک تهران اصابت‌های خیلی نزدیک داشت و ما در محیط ICU که در حالت آماده‌باش بود و افرادی با مرگ مغزی و مصدومیت‌های شدید آنجا حضور داشتند، فیلم را ساختیم و این وضعیت کار ما را خیلی سخت کرده بود. ما در موقعیت جنگ فیلم را ساختیم که انتهای کارمان به روزهای پس از آتش‌بس رسید اما بیمارستان همچنان در حالت آماده باش بود. خوشبختانه بازیگران خوبی مثل مسعود فروتن، فریبا متخصص، آرمین رحیمیان و زهرا سزاوار که فیلمنامه را دوست داشتند و دعوت ما را برای همکاری پذیرفتند.
الله‌دادیان درباره نقش جشنواره در دیده شدن اثر گفت: کسانیکه در بخش استعداد نو، وطن به روایت من یا حتی در بخش اقتباس حضور دارند این حس را دارند که شاید کمی تبعیض متوجه‌شان شده باشد. در روز دیداری که با آقای شعیبی داشتیم ایشان گفتند که سطح کیفی آثار به قدری خوب بوده که ما نمی‌توانستیم همه را در یک باکس قرار دهیم، به همین دلیل تقسیم‌بندی کردیم و بخش‌های مختلفی برای فیلم‌ها در نظر گرفتیم و آثار مربوط به جنگ را در یک باکس و بخش جدا قرار دادیم. متأسفانه با این تقسیم‌بندی میزان سانس‌ها و حتی کیفیت سالن‌هایی که به فیلم‌های غیر از بخش اصلی مسابقه اختصاص داده شده بسیار ضعیف‌تر و اندک‌تر است؛ در حالیکه اگر کیفیت فیلم‌ها برابر است چرا میزان سانس‌ها و کیفیت سالن‌ها برابر نیست. یکی از دوستان که فیلمش در یکی از همین بخش‌هاست دو سانس نمایش فیلمش در یک روز است و این اصلاً برنامه‌ریزی خوبی نیست.
وی در پایان اظهار کرد: خوشبختانه هر سال فیلم‌های جشنواره باکیفیت‌تر از قبل می‌شود و در همه بخش‌ها آثار کیفیت بالایی دارند. من خودم را بیشتر فیلمنامه‌نویس می‌دانم تا فیلمساز و می‌دانم که کار اقتباسی بسیار دشوارتر است و اهمیت بسیار بالاتری در همه جای دنیا دارد و ما اقتباس‌های بسیاری خوبی از آثار خارجی دیدیم و من به عنوان فیلمنامه‌نویس می‌دانم که تبدیل اثر خارجی به زبان ایران بسیار دشوار است و اتفاقاً این رویکرد با شعار جشنواره هم همخوان است اما جشنواره متأسفانه در میزان اکران و اختصاص سالن به فیلم‌های بخش‌های اقتباسی تبعیض‌آمیز عمل کرده است.
