توضیحات بهرنگ علوی درباره پشتِپرده شوخیهای سریال صفا
بازیگر نقش دایی در سریال «صفا با خانواده» در توضیح چگونگی حضور در این قصه و نقش خودش گفت: چند سالی بود که با تلویزیون همکاری نداشتم و بهدعوت آقای تنابنده به این طرح پیوستم که قصه و ایده او بود.
به گزارش ایلنا به نقل از پایگاه اطلاعرسانی سیما، بهرنگ علوی افزود: شخصیت «جمشید انگجی» را دوست داشتم؛ بنابراین نقش را پذیرفتم و کار را شروع کردیم؛ البته در طرح اولیه وقتی مختصات آن را توضیح دادند به آن پختگی که در کار شکل گرفت، نرسیده بود. این آدم در رفتار و کلامش جنسی از بامزگی دارد و کمدی در تلاقی اینها اتفاق میافتد.
وی در پاسخ به این سؤال که حفظ تعادل بین خنداندن مخاطب و باورپذیر ماندن شخصیت تا چه اندازه دشوار بود، تصریح کرد: این موضوع بسیار وابسته به فرهنگ ماست. مردم جالبی داریم که با هر سختی و بحرانی خودشان را وفق میدهند و از جایی بهبعد آن را تبدیل به طنز میکنند، مثلاً زلزلهای در تهران رخ داد و هنوز نیم ساعت از اضطراب این ماجرا نگذشته بود که بلافاصله جوکها شروع شد و این روحیه، به مردم ما در تحمل سختیها کمک میکند.
علوی یادآور شد: قصه «صفا با خانواده» داستان یک بحران و مرتبط با جنگ ۱۲روزه است. از قسمت سوم داستان تازه شروع و این نقش یعنی شخصیت دایی خانواده برجسته میشود. شغل، روحیات و رفتار این شخصیت بسیار از من دور است و این دور بودن البته از جذابیتهای بازی یک نقش است.
این بازیگر در پاسخ به این سؤال که بازی در یک اثر طنز با پسزمینه رویدادهای اجتماعی چه تفاوتی با کمدیهای معمول دارد، عنوان کرد: حسن داستان در این است که میشود موضوع را باز و نقد کرد و قصه باورپذیر است و بسیار زود بین مردم جا باز میکند، حتی اگر برخی بگویند تاریخ مصرف دارد و یک مقطع زمانی خاص را نشان میدهد.
وی یادآور شد: «صفا با خانواده» نخستین تجربه همکاری من با منوچهر هادی بود. او دست بازیگران را باز میگذارد و خودش هم ایدههای خوبی برای اجرای کار دارد. جدای از متن خوب و پختهای که نویسندگان نوشته بودند، من ذاتاً بداههگو هستم و در این کار، دستم باز بود؛ بنابراین چیزهایی را استفاده کردم که در طول کار در جای خودشان نشستند و تکههای پازل این بازیگر را کاملتر کرد.
علوی در پاسخ به این سؤال که آیا سکانسی بوده که بهدلیل خندیدن بازیگران، کار متوقف شده و ناچار به تکرار آن شده باشند، گفت: چندین بار این اتفاق افتاده است، ؛ مخصوصاً در قسمتهایی که اسم برخی شخصیتهای مشهور مثل دکتر پزشکیان و… آورده میشد و شوخیهایی دربارهشان شکل میگرفت که خیلی بامزه بود. اساساً پشتصحنه این سریال بسیار خوش گذشت و خیلی خندیدیم که بعداً آنها را خواهید دید. سکانسهایی بود که برای گرفتنشان ۱۷ بار هم کات داده شد. وی با اشاره به ظرایف و چالشهای پرداختن به چهرهها و استفاده از آنها در تولیدات تلویزیون ادامه داد: بخشی از هنرمندان اگر مقطعی در تلویزیون نبودند، بهمعنای قهر نبوده است؛ چراکه تلویزیون خانه ماست و همانطور که آقایان: جبلی و نقویان سر فیلمبرداری تشریف آوردند، از این کار حمایت کردند و با اعتمادشان دست ما را باز گذاشتند، از ایشان درخواست دارم که همانند این اثر، نگاه پدرانه به همه کارها و فضای هنرمندان را تداوم بدهند تا همدلی و انسجام ملی در این زمینه استمرار پیدا کند و اعتماد و پیوند مخاطب هم تقویت شود.
علوی در پاسخ به این سؤال که مهمترین چالش این کار چه بوده است، عنوان کرد: مهمترین چالش این کار گریم سخت و متفاوتش بود که زحمت بسیاری برای آن کشیده شد و همزمان حفظ راکورد نیز سخت بود. درنهایت مشکل خاصی نداشتم، چون منوچهر هادی کمدی را خوب میشناسد و کمدیهای پربینندهای دارد. البته که سوژه کار پرریسک بود. تقریباً همه کارهای مرتبط با جنگ که در این مدت ساخته و پخش شدند، فضایی جدی داشتند و این ریسک بود که جنگ، بستر کاری کمدی شود، اما دوستان این کار را کردند.
وی یادآور شد: «صفا با خانواده» فارغ از کمدی، نقدهایی در دل خود دارد؛ نقدهایی اجتماعی که میکوشند نکاتی اساسی را به مخاطب گوشزد و یادآوری کنند.
