مستندسازان امانت داران تاریخ و وارثان فردا هستند

به گزارش ایلنا به نقل از روابط عمومی خانه سینما، متن حامد شکیبانیا به شرح زیر است:

از آن دم که شیپور نبرد در سپهر زمان پیچید و تاریک‌ترین نیروهای جهان، با نیتی پلید، خیال خام دست‌درازی به خاک من در سر پروراندند؛ آنگاه که در کرناهای خود دمیدند تا غبار بر آینه‌ی ذهن‌ها بنشانند و بیم و مصلحت‌اندیشی و سکوت را بر قامت استوار مردمان این سرزمین تحمیل کنند، و دل خوش داشتند به آنانی که روحشان در کینه‌ها مسخ شده و هر تاخت دشمن به خاک ایران را، به بهانه‌ی خصومتشان با جمهوری اسلامی، خوراک هیاهوی خویش می‌سازند—در همان هنگامه، روایت دیگری زاده شد.

بسیاری از یارانم، مستندسازان این روزگار، بی‌قرار و شعله‌ور، پرده‌ی تردید را دریدند و دوربین‌های خویش را چون مشعل‌هایی در تاریکی افروختند. با مجوز یا بی‌مجوز، با دست‌نامه‌ای از انجمن صنفی یا تنها با هویت حرفه‌ای‌شان، پای در خط مقدم روایت نهادند. آنچه من می‌بینم، نه بیم از بدنامی است و نه طمع در نام‌آوری، و نه حتی هراسی از جان؛ گویی بی‌پروای نام و ننگ، عهدی نانوشته با حقیقت بسته‌اند.

برخی، تصویر را سلاح می‌دانند و قاب را سنگر؛ چون رزمنده‌ای در میانه‌ی میدان، می‌جنگند با فراموشی و تحریف. و برخی دیگر، آرام و استوار، لحظه‌های این روزگار را ثبت می‌کنند تا فردا، آیندگان در آینه‌ی این روایت‌ها، حقیقت را بازخوانی کنند. برخی نیز که به هر دلیل از امکان مستندسازی بی‌بهره مانده‌اند، جامه‌ی خدمت بر تن کرده‌اند—امدادگر، همراه، یا هر آنچه که وطن از ایشان طلب کند.

دوستان مستندسازم، بر گام‌هایتان بوسه می‌زنم و با فروتنی می‌گویم: گرم باد نفستان. شما وارثان فردایید و امانت‌داران لحظه‌هایی که تاریخ، قدرشان را خواهد دانست.

و در پایان  درود می‌فرستم بر نیروهای دلیر و پرتلاش امنیتی و انتظامی؛ آنان که همچون همه‌ی بحران‌های پیشین، با دقت و حساسیت، پاسدار نظم و آرامش‌اند، اما این‌بار نیز با درکی روشن از جایگاه رسانه، نگاه‌شان نه مانع، که همراه روایت‌گران صادق این روزگار بوده است—تا حقیقت، بی‌هراس و بی‌واسطه، ثبت شود و بماند. 
به امید پیروزی و سربلندی ایران

محمد شکیبانیا
رئیس انجمن صنفی تهیه‌کنندگان سینمای مستند
پنجم فروردین ۱۴۰۵‌