کتاب «جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی؛ سیاست خارجی، روابط دوجانبه و نظم منطقهای» منتشر شد
کتاب «جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی؛ سیاست خارجی، روابط دوجانبه و نظم منطقهای» این مناسبات را از زمان آغاز روابط در دوران پهلوی مورد بررسی قرار داده است.
به گزارش ایلنا، کتاب «جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی؛ سیاست خارجی، روابط دوجانبه و نظم منطقهای» تالیف مهدی علیخانی در قالب ۴۳۷ صفحه به همت نشر جهان سیاست منشتر شد.
باوجود اینکه تمرکز کتاب بر روابط جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی میباشد، اما این مناسبات فراتر از این دوره و از زمان آغاز روابط در دوران پهلوی مورد بررسی قرار گرفته است.
در این کتاب، ضمن تشریح «سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران و عربستان سعودی»، اهداف و جهتگیریهای دو بازیگر متاثر از ویژگیهای هویتی و ژئوپلیتیکی خود و منطقه، و نیز ویژگیهای ساختار قدرت بینالمللی، بهعنوان بستر این روابط مورد توجه بوده است.
تهران و ریاض در روابطی پرفرازونشیب به سر بردهاند. ۳ بار «قطع روابط دیپلماتیک» در طول تاریخ مناسبات آنها (یکبار در دوره پهلوی و دو بار در دوره جمهوری اسلامی) شگفتانگیز است. فهم تعارضهای میان تهران و ریاض مستلزم تبیین این روابط و شناسایی عوامل اثرگذار، و نیز تبیین الگوهای رفتاری حاکم بر روابط ایران و عربستان است. این امر میتواند به فهم چرایی دوستیها و همکاریها از یکسو، و چرایی افزایش تنشها و تعارضها از سوی دیگر کمک کند.
در کنار روابط دوجانبه، این مناسبات در سطح منطقهای و براساس روابط متقابل تهران و ریاض با هر یک از کشورهای منطقه و رقابتهای این دو با یکدیگر بهویژه در ارتباط با مسائل و «بحران» های جاری مدنظر بوده است: کشورها، حوزهها و مسائلی چون عراق، سوریه، یمن، بحرین، امارات متحده عربی، افغانستان، لبنان، فلسطین، سودان، مصر، قطر، حوزههای خلیج فارس، مدیترانه و آسیای میانه، مساله نفت، روند صلح، شیعیان منطقه، نظم و امنیت منطقهای، مساله هستهای ایران، تروریسم و….
کنش و واکنشهای تهران و ریاض در قبال یکدیگر، به نظم منطقه غرب آسیا از حوزه خلیج فارس تا حوزه مدیترانه و حتی فراتر از آن شکل داده است. بهایندلیل، در روابط تهران و ریاض فرازونشیبهای بسیاری نهتنها در دوران پس از انقلاب ۱۳۵۷، بلکه در دوران پیش از آن مشاهده میشود که ثبات منطقه و کشورهای آن را متاثر از خود ساخته است.
به این دلیل، این کتاب در پی پاسخ به این مسائل است که چه عواملی روابط ایران و عربستان را تا به این اندازه پرفرازونشیب ساخته اند؟ چرا باوجود تجربههای «همزیستی» و «همکاری»، آنها دچار «چرخه تعارض» میشوند؟ و راهکارهای موثر برای بهبود و تثبیت روابطشان چیست؟
