ایران سرزمین شرف است و مردمان باشرف هیچ‌گاه نمی‌بازند

به گزارش ایلنا، بابک نگاهداری در یادداشتی نوشت:

ایران فقط نقشه‌ای بر خاک نیست؛ تپش قرن‌ها شرافت و ایستادگی است. سرزمینی که در آن، شرف نه یک واژه، بلکه شاکله‌ی دین، فرهنگ و هویت ماست. به همین دلیل است که هرگاه این سرزمین در معرض تهدید قرار گرفته، چیزی فراتر از منافع مادی مردم را به میدان آورده است؛ نیرویی که می‌توان آن را *«شرف ملی»* نامید.

شرف در ایران تنها یک فضیلت اخلاقی فردی نبوده است؛ بلکه نوعی منش جمعی و سرمایه‌ی تمدنی به شمار می‌رفته که در تمام آبشخورهای فرهنگی و ارزشی این تمدن همواره جاری و ساری بوده است. در آموزه‌های اسلامی، و به‌ویژه در فرهنگ تشیع، شرافت انسانی با مفاهیمی چون عزت، کرامت، وفاداری و ایستادگی در برابر ظلم پیوند خورده است. خداوند در آیه ۷۴ سوره نسا می‌فرماید: فَلْیُقَاتِلْ فِی سَبِیلِ اللَّهِ الَّذِینَ یَشْرُونَ الْحَیَاةَ الدُّنْیَا بِالْآخِرَة. (باید کسانی که زندگیِ زودگذرِ دنیا را با سرای جاویدان آخرت مبادله می کنند، در راه خدا بجنگند).

تاریخ شیعه نیز سرشار از الگوهایی است که نشان می‌دهند انسان مؤمن هرگز عزت و شرف خود را به بهای آسایش یا مصلحت‌های زودگذر معامله نمی‌کند. زندگی ائمه اطهار، لبریز از چنین آموزه‌هایی است اما زندگی امام حسین (ع) بیشتر از هر آموزه‌ای هدایتگر ایرانیان است. و این علاقه و اشتیاق شیعیان به امام حسین (ع) از همین جهات قابل فهم است.

در تاریخ و اساطیر ایران نیز، نمونه‌های بسیاری از این موضوع به چشم می‌آید. شاهنامه فردوسی تجلی همین منش در فرهنگ و روحیه‌ی ایرانی است. با همین نگاه است که فردوسی می‌گوید: «چو ایران نباشد تن من مباد / بدین بوم و بر زنده یک تن مباد». 

در تاریخ معاصر هم، به کرات تداوم و استمرار این روحیه مشاهده می‌شود. شهدای جنبش مشروطه، مرزبانان شجاع جلفا و دلیمردان تنگستان که در برابر ارتش دشمن تا آخرین قطره خون ایستادند، شهدای انقلاب اسلامی، شهدای دفاع مقدس، شهدای دفاع از حرم، شهدای جنگ 12 روزه، شهدای جنگ رمضان و بسیار شخصیت‌های دیگر. 

حضرت آیت‌الله امام خامنه‌ای، بارزترین و اعلاترین فرد در تاریخ معاصر ایران است که جان مبارکش را فدای عزت و شرف این کشور نمود. حاج قاسم، شهید حججی، شهید حاجی‌زاده، شهید باقری و نمونه‌های بسیار دیگر حاکی از غنی بودن این خاک از چنین شخصیت‌های شرافتمندی است. 

امروز نیز آن روح تاریخی دوباره خود را نشان داده است. ما در میانه‌ی یک جنگ تحمیلی و ناجوانمردانه ایستاده‌ایم. فشارها سنگین است، تهدیدها پی‌درپی، اما عملکرد ایران تحلیل‌گران جهان را شگفت‌زده کرده است. تاب‌آوری جامعه، حکومت و نیروهای نظامی، برای آن‌ها حیرت‌انگیز بوده است. از نگاه بیرونی شاید این تاب‌آوری عجیب باشد، اما برای ما نه؛ چون اینجا ایران است و مردمش شرافت را به‌مثابه آخرین خط عقب‌نشینی خود می‌شناسند.

ایران بارها ثابت کرده که وقتی پای عزت و شرف در میان باشد، محاسبات معمول کارایی ندارد. آنچه امروز جهان می‌بیند، تداوم همان منشی است که قرن‌ها پیش در تار و پود این فرهنگ شکل گرفت. منشی که می‌گوید ایستادن سخت است، اما بی‌شرف زیستن ناممکن.

سرزمینی با چنین میراثی، در سخت‌ترین میدان‌ها نیز فرو نمی‌ریزد؛ چون سرمایه‌ای دارد که با هیچ قدرتی قابل خرید و فروش نیست. ایران سرزمین شرف است و مردمان باشرف هیچ‌گاه نمی‌بازند.

با همه‌ی‌ این‌ها شایسته است روزی در تقویم ملی ایرانیان به نام «روز ملی شرافت»  ثبت شود؛ روزی به افتخار روز پیروزی و روز پایانی جنگ رمضان. روزی برای آن‌که هر سال به خویشتن بازگردیم، این تاریخ پر افتخار را مرور کنیم، به فرهنگی که قرن‌ها بر محور عزت و شرف ایستاده ببالیم و به مردمانی بیندیشیم که شرافت را سرمایه‌ی اصلی این سرزمین ساخته‌اند.

چنین روزی تنها یک یادبود تاریخی نخواهد بود؛ نشانی خواهد بود از عهدی که نسل‌ها با این خاک بسته‌اند و درخت استوار پاسداری از عزت، کرامت و ایستادگی که با خون پاک‌ترین مردمان آبیاری شده است.

بی‌تردید این نبرد نیز روزی به پایان خواهد رسید؛ همان‌گونه که طوفان‌های بسیار در تاریخ این سرزمین آمده و گذشته‌اند. اما آنچه باقی می‌ماند، اسلام و ایران است و فرهنگی که شرافت را معنا می‌کند. ایرانی که سربلند، استوار و ماندگار، برای آیندگان نیز روایتگر این حقیقت خواهد بود که عزت و شرافت را نمی‌توان خرید یا وارد کرد؛ عزت چیزی است که باید آن را در تاریخ حفظ کرد و شرافت را می‌توان نسل به نسل به میراث گذاشت.