ابراهیمپور مطرح کرد:
فراخوان ملی برای بازسازی سنگرهای دانایی در قلب ایران
نایب رئیس کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس از تخریب بیش از ۱۶۰ مدرسه در جریان حملات آمریکا و اسرائیل به کشور خبر داد و تأکید کرد: بازسازی فوری مدارس و مشارکت خیران در این پروژه ملی، برای جلوگیری از توقف تحصیل دانشآموزان ضروری است.
به گزارش ایلنا، فرشاد ابراهیمپور نایبرئیس کمیسیون آموزش، تحقیقات و فناوری مجلس شورای اسلامی درباره پیامدهای مخرب جنگ اخیر برای نظام آموزش کشور با تأکید بر نقش آموزش در توسعه ملی، گفت: جنگ نه تنها عرصه نظامی و امنیتی را تحتتأثیر قرار داده، بلکه به زیرساختهای آموزشی در کشور بهطور بیسابقهای آسیب وارد کرده است؛ بهطوری که بیش از ۱۶۰ مدرسه در نقاط مختلف کشور تخریب شده است.
نماینده مردم ایذه، باغملک، دزپارت و صیدون در مجلس شورای اسلامی با اشاره به آمارهای رسمی و بینالمللی از حملات علیه مدارس در ایران توضیح داد: یکی از شاخصترین نمونهها، حمله موشکی به مدرسه «شجره طیّبه» در میناب استان هرمزگان در ۹ اسفند ۱۴۰۴ است که طی آن ساختمان مدرسه بهطور کامل تخریب شد و بیش از ۱۶۸ نفر از دانشآموزان، معلمان و همراهان آنان شهید و یا زخمی شدند.
ابراهیمپور با تاکید بر اینکه حادثه مدرسه میناب از سوی نهادهای بینالمللی و حقوق بشری نیز تحت بررسی قرار گرفته است، یادآور شد: بهطور روشن این حادثه تلخ نشان میدهد زیرساختهای آموزشی میتوانند در جبهه جنگ هدف قرار گیرند و پیامدهای انسانی، اجتماعی و روانی گستردهای برجای بگذارند. آمارهای تجمعی نشان میدهد که تنها در چند هفته اول جنگ دهها مدرسه در نقاط مختلف کشور مورد حمله قرار گرفته یا بهطور کامل تخریب و غیرقابل استفاده شدهاند.
وی در ادامه اظهار داشت: فراتر از آمار، تأثیر روانی و آموزشی بر دانشآموزان، معلمان و خانوادهها است. تعطیلی مدارس، جابجایی کلاسها و اضطراب ناشی از امنیت محل تحصیل باید بهدرستی مدیریت شود، تا در سالهای آتی «آسیب یادگیری، ترک تحصیل و عقبماندگی آموزشی» را تشدید نکند.
نایبرئیس کمیسیون آموزش مجلس با تأکید بر مسئولیت بازسازی و نوسازی مدارس، ادامه داد: مسئولیت فنی و اجرایی بازسازی مدارس برعهده دولت و سازمان نوسازی، توسعه و تجهیز مدارس کشور است، اما با توجه به وسعت تخریبها، منابع دولتی به تنهایی قادر به پاسخگویی سریع و کامل نیستند. بر همین اساس ما در کمیسیون آموزش مجلس بر لزوم مشارکت بخشهای مختلف، بهویژه مردم و خیران مدرسهساز تأکید داریم؛ تجربه تاریخی کشور در بازسازی فضاهای آموزشی پس از حوادث طبیعی مانند زلزلههای بزرگ نشان داده است که مشارکت مردمی میتواند زمان بازسازی را کوتاهتر و کیفیت آن را ارتقا دهد.
ابراهیمپور با اشاره به پیشنهاد راهاندازی پویش ملی بازسازی مدارس آسیبدیده از جنگ گفت: این پویش باید زمینه را برای همافزایی بین دولت، مجلس، نهادهای مردمی، بخشهای خصوصی و جامعه خیران فراهم کند تا نه تنها مدارس تخریب شده بازسازی شوند، بلکه استانداردهای ایمنی و آموزشی آنها فراتر از سطح قبل از جنگ باشد.
وی با اشاره به چالش اصلی بازماندن از تحصیل دانشآموزان، ادامه داد: تا زمانی که فضاهای تخریبشده بازسازی شود، باید از راهکارهای جایگزین آموزشی بهره برد؛ از جمله استفاده از فضاهای آموزشی دیگر در منطقه، اجرای شیفتبندی کلاسها، تجهیز مدارس موقت استاندارد و در صورت نیاز ادغام آموزش حضوری با آموزش مجازی برای جلوگیری از طولانی شدن وقفه در روند یادگیری؛ باید توجه داشت که جنگ بهطور مستقیم بر عوامل اجتماعی، خانوادگی و اقتصادی تأثیر میگذارد؛ بنابراین بازسازی مدارس باید با رویکرد جامعترِ بازسازی اجتماعی و حمایتی از دانشآموزان و معلمان همراه باشد تا بتوانیم اثرات روانی و تحصیلی جنگ را نیز کاهش دهیم.
ابراهیمپور در پایان خاطرنشان کرد: مدارس نه فقط ساختمان هستند؛ بلکه نماد امید، توسعه و آیندهسازی بوده؛ تخریب آنها یک ضربه عمیق به سرمایه انسانی کشور است. بازسازی و حفاظت از فضاهای آموزشی باید تبدیل به اولویت ملی شود تا نسلهای آینده بتوانند بدون اختلال در مسیر یادگیری و رشد را ادامه دهند.
