ایرج نادری: تغییرات ناگهانی در هسته فدراسیون‌ها ویران كننده است

پیشکسوت شنای خراسان رضوی تاکید کرد که تغییرات ناگهانی در هسته فدراسیون‌ها ویران‌کننده است.

به گزارش ایلنا، ایرج نادری متولد سال 1320 در مشهد است و از همان دوران كودكی با علاقه بسیار زیاد به ورزش، در كنار تحصیل در دبستان فردوسی و بعدها دانشسرای تربیت بدنی تهران به ورزش می پرداخت و همزمان در رشته هایی مثل دو و میدانی، بسكتبال و بدمینتون عضو تیم های آموزشگاه خود بود و موفق به كسب مدال و مقام در هر یك از این رشته ها شد.

وی درباره وضعیت ورزش استان در آن روزگار گفت: ورزش در آن زمان مثل اكنون گسترده نبود و بینش مثبتی پیرامونش وجود نداشت، ورزش امر مهمی بود اما بسیاری از آن به سادگی می‌گذشتند. حتی در پاره‌ای از موارد جوانان علاقه‌مند به ورزش توسط خانواده‌های خود منع می‌شدند و از این رو بسیاری از رشته‌های ورزشی از جمله شنا مجال رشد نمی یافتند.

این پیشكسوت نام آشنای شنا و غریق نجات استان و كشور ادامه داد: تا سال 1344 تعداد اندكی از افراد در استان و مشهد با شنا آشنا بودند اما به دلیل نبود امكانات به ویژه استخر، نمی توانستند آن را به عنوان هدف ورزشی خود، انتخاب نمایند. سردی هوای خراسان یكی از دلایل بسیار مهم رشد نکردن شنا در استان بود و به علت نبود استخرهای سرپوشیده در آن زمان، فعالیت های ورزش شنا محدود به فصول گرم سال می شد كه به دلیل ازدحام شدید جمعیت برای ورود به تنها استخر مشهد در سال های قبل انقلاب، عملا فرصت تقویت استعدادهای این ورزش به وجود نمی آمد.

نادری كه در سال‌های جوانی خود به عنوان استعداد ورزش استان از سوی دانشسرای تربیت بدنی تهران معرفی شده بود، تمایل نداشتن خانواده‌ها به فعالیت فرزندانشان در رشته شنا به واسطه عقاید حاكم بر آن زمان را از دیگر دلایل عقب ماندن خراسان از سایر استان‌های كشور در روزگار قبل از انقلاب معرفی كرد و در این باره اظهارداشت: جوانانی كه به دلیل عدم آگاهی از فنون شنا در سدها، دریاچه ها و رودخانه ها غرق می شدند اكثر خانواده هارا به واژه شنا و آب حساس كرده بودند به گونه ای كه اگر جوانی به آب نزدیك می شد به شدت با مخالفت خانواده روبرو می گشت.

او افزود: در سال‌های ابتدای ورودم به شنا كه صرفا به دلیل علاقه شخصی بود، در تابستان می‌توانستیم از منبع آبی كه برای آبیاری زمین چمن ورزشكار تختی مشهد تعبیه شده بود به عنوان استخر استفاده نماییم و از این رو سختی‌های بسیار زیادی را تحمل می كردیم. به دلیل نبود مربی متخصص، در این ورزش پیشرفت قابل توجهی نداشتم اما پس از قبولی در دانشسرای تربیت بدنی تهران و حضور در كلاس‌های تخصصی شنا، به صورت حرفه‌ای این ورزش را فراگرفتم و اندكی بعد از فارغ التحصیلی به عنوان مربی تربیت بدنی كار خود را آغاز كردم.

پیشكسوت شنای استان تصریح كرد: در دهه 40 به هیچ عنوان شنا به مفهوم یك رشته قهرمان پرور و مدال‌آور مطرح نبود و شناگران به اصطلاح حرفه‌ای ادعای قهرمانی و مدال آوری نمی‌كردند چراكه فاصله خراسان با سایر استان ها كه در آن زمان از وجود استخرهای مجهز بهره می بردند، بسیار زیاد بود. وقتی سال 42 به عنوان مربی تربیت بدنی از تهران بازگشتم تصمیم گرفتم به دلیل علاقه بسیار زیاد به شنا و صرفا با هدف پیشرفت استانم در این رشته ورزشی فرح‌بخش و مفید، به كشف استعدادها بپردازم و از این راه سطح شنا را تا اندازه‌ای ارتقا ببخشم.

نادری ادامه داد: یكی از دغدغه‌های فكری در آن زمان توجه نکردن به مقوله بهداشت و تصفیه آب استخرها بود كه قطعا با رفع این دو مشكل، استقبال خانواده‌ها برای تشویق فرزندان به این ورزش بیشتر می‌شد و با پرورش ناجیان غریق كه مایه دلگرمی خانواده‌ها و جوانان را فراهم می‌کرد راه برای گسترش شنا هموار می‌گشت.

مربی كهنه كار شنای خراسان خاطر نشان كرد: 2 سال طول كشید تا به آنچه در سر داشتم جامه عمل بپوشانم و در نهایت با پرورش چند شناگر ماهر در تنها استخر مشهد یعنی منبع آب ورزشگاه تختی كه با سرد شدن هوا یخ زده می‌شد، شنای استان از كسالت و ركود خارج گشت. البته نباید زحمات حسینی مسئول این استخر در آن زمان را نادیده گرفت.

نادری در سال 1346 برای اولین‌بار در طول تاریخ ورزش استان توانست تیم منتخب شنای خراسان را در مسابقات قهرمانی كرمانشاه شركت دهد. این تیم هرچند موفق به كسب عنوان نشد اما با توجه به امكانات کم خراسان این اقدام در نوع خود بی نظیر تلقی می‌شد و خبر از آمدن دوره‌ای جدید می‌داد.

وی که به دلیل تلاش های شبانه‌روزی در راستای گسترش شنا و پرورش شناگران و ناجیان غریق استان در سال 1352 به پیشنهاد فدراسیون شنا، مدرس ویژه شد، پرورش شناگران و رشد شنا در استان را حاصل كار فشرده، منظم و پیوسته دانست. وقتی به عنوان ناجی غریق در كنار استخر می ایستادم همزمان افرادی كه از لحاظ بدنی فیزیك مناسب ورزش شنا را داشتند انتخاب می‌كردم و پس از متقاعد كردنشان به صورت روزانه و گاها با هزینه‌های شخصی به تعلیم آن ها می پرداختم.

مدرس با تجربه فدراسیون شنا و واترپولوی كشور ادامه داد: وقتی شاگردانم به حد ایده آل می‌رسیدند، به هر یك از آنها ماموریت می‌دادم تا پایان سال بعد حداقل 2 شناگر كاملا حرفه‌ای معرفی کنند و از این طریق افزایش شناگران استان را هدف قرار داده بودم.

وی كه نزدیك به 50 سال از عمر خود را صرف آموزش و گسترش شنا در سطح استان و كشور كرده، عشق و علاقه را مهم‌ترین دلیل پیشرفت در هر رشته ورزشی دانست و بیان كرد: اگرچه در حال حاضر امکانات ورزشی كشور افزایش چشمگیری كرده اما در سال‌های نه چندان دور، ورزشكاران بدون هیچ چشمداشتی به ورزش می‌پرداختند و همین امر باعث مستحكم‌تر و ارزشمندتر شدن جایگاه ورزش در میان قشرهای مختلف جامعه می‌شد.

پیشكسوت شنای خراسان رضوی میدان دادن به جوانان را از دیگر عوامل رشد و توسعه ورزش به ویژه شنا معرفی و خاطرنشان كرد: تجربه نشان داده توجه به جوانان همواره مثمرثمر واقع شده و نتایج گرانبهایی را به همراه داشته است.

وی روند توسعه استخرها در مشهد را اینگونه تشریح کرد: با تغییر نگرش خانواده‌ها به مرور زمان و روی آوردن عموم مردم به شنا، نیاز به وجود استخرهای تخصصی بیش از پیش احساس می‌شد و کم کم استخرها یكی پس از دیگری در اقصی نقاط مشهد و حتی سایر شهرستان ها كه امكان پیشرفت در آن ها بیشتر به چشم می خورد، احداث و خیلی سریع به بهره برداری رسید.

نادری تبلیغات در دهه 50 را یكی دیگر از ابزارهای گسترش شنا معرفی كرد و اظهار داشت: با توجه به ارتباطات قوی با مسوولان وقت رسانه‌های ملی و محلی توانستیم حرف‌های‌ خود را تمام و كمال به گوش مسوولان برسانیم كه یكی از مهمترین آن ها احداث استخر سرپوشیده ویژه شناگران حرفه‌ای استان بود. اولین استخر سرپوشیده خراسان قبل از پیروزی انقلاب اسلامی احداث شد و پس از آن به بهره‌برداری رسید و بعدها با عنوان شهید هاشمی‌نژاد نامگذاری شد كه تاثیر زیادی در پیشرفت رشته شنا در استان داشت.

وی افزود: شنا در سال‌های نه چندان دور در انحصار مشهد قرار داشت و این موضوع اصلا قابل قبول نبود از همین رو تصمیم گرفتیم با تشكیل كلاس‌های مختلف و موظف كردن مسوولان ورزش شهرستان‌ها به حضور در این كلاس‌ها، شنا را در سایر شهرستان‌ها فعال كنیم و همزمان به برخی شهرستان‌ها كه ظرفیت بیشتری در این ورزش داشتند، مساعدت‌های مختلف به منظور احداث استخر ارائه دادیم.

این مربی كه در طول دوران حضورش در سطح اول شنای استان و كشور صدها شناگر برجسته از جمله محمد عامل، حمید ولی‌زاده و... را به جامعه ورزش معرفی كرده، فرصت آموزش شنا به دیگران را یكی از بزرگترین نعمت‌های خداوند به خود دانست و اظهار داشت: از اینكه می بینم شاگردانم نیز با عشق به شنا می پردازند به خود افتخار می كنم و از اینكه 5 دهه از زندگی خود را صرف شنا كرده‌ام، افسوس نمی‌خورم.

نادری با بیان اینکه بهترین دوره شنا همزمان با سال‌های آغازین پیروزی انقلاب اسلامی كه میزان آشنایی با مردم افزایش می‌یافت، بود، تصریح كرد: در حال حاضر هم شنا در بهترین دوران خود به سر می‌برد چراكه هر روز شاهد احداث استخرهای خصوصی و دولتی مجهز به امكانات روز هستیم و همزمان با آن میزان علاقه‌مندی افراد نیز افزایش می‌یابد و این یعنی روزگار خوش شنا.

وی استان خراسان را در زمره استان‌های در حال پیشرفت و موفق در زمینه شنا دانست و جایگاه این ورزش در استان‌های خوزستان، اصفهان، شیراز و تهران را نیز در سطح كشور برجسته عنوان كرد.

رییس اسبق هیات شنای استان، جایگاه استان در كشور را عالی توصیف كرد و دلیل آن را حضور همیشگی شناگران خراسانی در تركیب تیم ملی شنا و واترپولوی كشور معرفی كرد.

نادری كه علاوه بر فوتبال و شنا مدرس بین‌المللی رشته‌های ورزشی والیبال، بسكتبال و بدمینتون نیز می‌باشد، بنیانگذار سبك داوری قطری در استان خراسان است و در برهه ای از زمان رییس كمیته داوران فوتبال استان نیز بود و خدمات ارزنده‌ای را از این طریق به جامعه فوتبال تقدیم كرد.

مدرس بین‌المللی شنای استان با بیان اینکه استعدادهای این ورزش در ایران بسیار زیاد است، گفت: تنها راه بهره مندی از توان این استعدادها كه سطح شنای كشور در مجامع بین المللی را ارتقا می دهد، توجه خاص مسوولان است.

نادری از مسوولان خواست به ورزش شهرستان‌ها بیش از پیش توجه نمایند تا آنها نیز همپای ورزش پایتخت و سایر شهرهای بزرگ پیشرفت نمایند و در راه رسیدن به اهداف ایران گام بردارند.

مربی اسبق نجات غریق استان موفقیت خود در تمام عرصه های زندگی را مرهون دعای خیر آنهایی دانست كه به دلیل بروز برخی از حوادث جانشان به مخاطره می‌افتاد و با دستان او، از مرگ حتمی نجات می‌یافتند و در این زمینه اظهار داشت: همگی ما به اعمال خیر و شر خود وابسته‌ایم و با گشایش هر گره‌ای از كار مردم حتما گره‌ای نیز از كار و زندگی مان باز خواهد شد.

وی تغییرات ناگهانی در هسته هر فدراسیون را ویران كننده خواند و توضیح داد: باید در هر زمینه ای كمی صبر داشت و به فردی كه به عنوان نماینده ورزش بر مسند مسوولیت تكیه كرده است اجازه داد آنچه در سر دارد را به مرحله اجرا بگذارد.

نادری نقش مربی در پویایی ورزش را انكارناپذیر دانست و گفت: مربی تا آخرین لحظه از زندگی خود یك مربی است همانگونه كه یك معلم تا آخر عمر یك معلم باقی خواهد ماند. اعتقاد دارم باید منش و رفتار یك مربی الگو و سرمشق تمام كسانی باشد كه خودشان را شاگردان او قلمداد می كنند، از این رو خوشحال هستم كه شاگردانم، با دل و جان به شنا خدمت می كنند و نه تنها از اشتیاقشان كم نمی‌شود بلكه هر روز افزون‌تر و پر فروغ‌تر می‌گردد.

وی تنها شرط بقا در ورزش را صبر دانست و گفت: با صبر می‌توان همسو با نیاز جامعه ورزش، پیش رفت و شایستگی رسیدن به جایگاه مطلوب خود در ورزش را بدست آورد.

معاون اسبق تربیت بدنی آموزش و پرورش استان موفقیت تمامی ورزشكاران كشور را آرزوی قلبی خود خواند و اظهار داشت: موفقیت هر فرد در گرو زحمت اوست و آینده از آن كسانی است كه برای رسیدن به اهدافشان زحمت می‌كشند و در این راه از هچ كوششی فروگذار نیستند.

وی در ادامه از بی‌توجهی برخی از مسوولان به بزرگان و پیشكسوتان ورزش گله كرد و گفت: نباید فقط زمانی كه یك ورزشكار آماده است و با تمام وجود در راه اعتلای كشورش سختی‌ها و ناملایمات را به جان می‌خرد به یادش بود، بلكه مهم این است كه در روزگار دوری وی از میادین نیز به همان اندازه مورد دقت نظر قرار گیرد و باید دانست هر چند نمی‌توان از توان فیزیكی یك پیشكسوت استفاده کرد اما از تجربیات و تفكرات او می توان به نفع ورزش بهره برد.