ورزش زندگی من را متحول کرد

کامران شکری‌سالاری از ملی‌پوشان لرستانی جوان تیم دو و میدانی است که در رقابت‌های پارالمپیک 2012 فاصله‌ای کوتاه تا کسب نشان طلای ماده پرتاب نیزه داشت، اما کسب نشان نقره نیز افتخار کمی نیست که نصیب شکری شد.

به گزارش ایلنا، کامران شکری 13 ساله بود که فهمید دیگر نمی‌تواند همانند قبل به راحتی فوتسال بازی کند و فعالیت‌های روزمره‌اش را انجام دهد. غده سرطانی که بی رحمانه در پای کامران پیش روی و رشد می‌کرد، امانش را بریده بود. او اما هنوز امید داشت و می‌دانست باید با بیماریش مقابله کند، در تهران و با همیاری موسسه محک، دوره درمان او آغاز شد و شرایطش روبه بهبودی گذاشت.

سرانجام غده‌ای که کامران را رنج می‌داد برداشته و عمل پیوند استخوان برای او انجام شد. طولی نکشید که بیماری او دوباره و از نقطه ای دیگر شروع شد و اینبار کامران باید تصمیمی بزرگ می گرفت. تصمیم به اینکه زنده باشد اما بدون یک پا.

کامران زندگی را انتخاب کرد و یک پایش را از دست داد. اکنون کامران شکری 14 ساله، با یک پا زندگی جدیدی را شروع کرده بود و به مرور به فعالیت های گذشته اش بازمی گشت.

آقای موسیوند، مربی فوتسال کامران، فردی بود که با توجه به شرایط جدید فیزیکی‌اش، او را به هیات ورزش‌های جانبازان و معلولین لرستان معرفی کرد تا در یکی از رشته های مناسب فعالیتش را آغاز کند.

مصطفی بهرامی، اولین فردی بود که در کسوت مربیگری دو و میدانی با کامران روبه رو شد و این آشنایی تا امروز نیز ادامه دارد، تا جائیکه که وی تمامی موفقیت‌های ورزشی‌اش را مرهون زحمات این مربی ارزنده می‌داند.

5- 6 ماه نخست ورود شکری به رشته دو و میدانی جانبازان و معلولین، برای او عادی و بدون در نظر داشتن هدف خاصی می گذشت، تا اینکه مربی اش او را متوجه مسابقات قهرمان کشوری جوانان کرد و به او گفت که اگر رکورد مورد نظر را ثبت کند به مسابقات جهانی اعزام خواهد شد.

از این پس، تمرینات برای کامران رنگ و بوی دیگری داشت و با انگیزه ای قوی به فعالیت هایش ادامه داد. سرانجام تلایش هایش به ثمر نشست و پس از برگزاری مسابقات قهرمانی کشور و ثبت رکوردی قابل قبول، به رقابت‌های پارآسیایی نوجوانان در توکیو ژاپن اعزام شد. در این مسابقات بود که کامران موفق به کسب نخستین نشان های برون مرزی‌اش شد: نشان طلا در ماده پرتاب دیسک، دو نشان برنز در پرتاب نیزه و وزنه.

حالا با ورود به دنیای ورزش حرفه‌ای، مسیر زندگی او کاملا تغییر کرده بود. انگیزه مضاعف برای تداوم قهرمانی‌ها، سختی‌ها و مرارت‌های پیش رو را برای شکری آسان می‌کرد.

ایستگاه بعدی، برای کامران شکری 18ساله، رقابت‌های پارآسیایی گوانگجو در سال 2010 بود. اینجا نیز خوش درخشید و با ثبت رکورد 46 متر و 84 سانتیمتر و دست یابی به نشان طلا، در جایگاه نخست رنکینگ جهانی قرار گرفت.

حضور در رقابت‌های پارالمپیک، برای کامران جوان تبدیل به آرزویی بزرگ و هدفی مهم شده بود. حالا وی با داشتن مدال طلای رقابت‌های گوانگجو، مجوز حضور در مسابقات پارالمپیک لندن را دریافت کرده بود و از این پس می‌بایست نیرویش را برای این میدان بزرگ متمرکز کند.

در رقابت های جوانان جهان امارات 2011، در ماده تخصصی اش پرتاب نیزه، رکورد 47 متر و 74 سانتی متر را ثبت کرد و به نشان طلا دست یافت، تکرار موفقیت های او د رمسابقات بزرگسالان نیز اتفاق افتاد و نشان نقره رقابت های بزرگسالان را که در همان سال در کشور امارات برگزار شد، از آن خود کرد.

حالا نه تنها کامران، بلکه تمام ورزشکارانی که مجوز حضور در رقابت های پارالمپیک لندن را داشتند، با نیروی مضاعف و انگیزه ای بالا برای افتخار آفرینی و کسب نشان های رنگارنگ تلاش می‌کردند.

حضور در تمرینات سخت و فشرده کامران را خسته نمی‌کرد، در این میان تشویق مربیان و ترفندهای آنها برای تغییر نوع تمرینات به جهت تنوع، باعث می‌شد تا دلزدگی و خستگی ناشی از تمرینات سخت و مداوم، از بین برود.

سرانجام پس از انتظاری طولانی، کامران شکری سالاری در میدان بزرگ پارالمپیک لندن حضور دارد، روز سرنوشت ساز مسابقه فرارسیده، کامران تا لحظات آخر نفر اول گروه خود است، اما آخرین پرتاب حریفش او را از دست یابی به نشان طلا باز می دارد.

دستیابی به نشان نقره پارالمپیک نیز افتخاری بزرگ است در چهارمین سال شروع فعالیت‌های ورزشی کامران شکری 21، بدست می‌آید. وی از همراهی پدر و مادر و خانواده‌اش و نیز از حمایت‌های مربی‌اش آقای بهرامی قدردانی می‌کند و می‌گوید: بدون حمایت‌های این عزیزان هرگز قادر به ادامه مسیر نبودم.

کامران که به تازگی تشکیل خانواده داده می‌گوید که به آرزوهای بزرگ زندگی‌اش رسیده و آرزوی دیگر ندارد. اولین آرزویش کسب مدال در پارالمپیک و دومینش تشکیل خانواده بوده که به لطف خداوند به هر دوی آنها رسیده است.

او در حال حاضر تمرینات خود را برای حضور در مسابقات جهانی فرانسه که تیرماه امسال برگزار می‌شود، انجام می‌دهد و امیدوار است تغییرات ایجاد شده در قوانین رشته دوومیدانی و تغییرات کلاس‌های پزشکی برای پارالمپیک 2016 برزیل، مانع از حضور مجدد وی در این رویداد مهم جهانی نشود.