خانم افتخاری، افتخاری برای فراجا و پناهی برای مردم

دکتر افتخاری از آن انسان‌هایی بود که امنیت را تنها در نبود تهدید و برقراری نظم خلاصه نمی‌کرد؛ او باور داشت امنیت پایدار، در دل‌های آرام، خانواده‌های حمایت‌ شده، اعتماد مردم به پلیس و پیوند ناگسستنی اقوام و طوایف ریشه می‌دواند. به همین باور، در میدان خدمت حاضر می‌شد، پای صحبت معتمدان و مردم می‌نشست و برای حفاظت از کودکان، نوجوانان، زنان و سالمندان در برابر آسیب‌های جسمی، روحی و اجتماعی، راه آموزش، آگاهی‌بخشی و اعتمادسازی را دنبال می‌کرد.

او برای فرزندان این سرزمین، تنها یک مسئول انتظامی نبود؛ می‌توانست پناهی برای شنیده‌ شدن، راهنمایی برای آموختن و امیدی برای زیستن در جامعه‌ای امن‌تر باشد. دریغ که دست تروریسم، بانویی را از مردم گرفت که برای آرامش آنان قدم برمی‌داشت؛ انسانی که در مسیر پیوند دادن دل‌ها، قربانی خشونتی شد که جز تفرقه و ناامنی ثمری ندارد.

این اقدام ناجوانمردانه، نشان داد که تروریست‌ها حتی خدمتگزارانی را هدف می‌گیرند که مأموریتشان تقویت همبستگی اجتماعی و استوارتر کردن پایه‌های امنیت است. آنان باید بدانند که با حذف انسان‌های فرهیخته، اراده ملت و عزم پلیس برای پاسداری از نظم، امنیت و آرامش عمومی تضعیف نخواهد شد.

یادش جاودان و راهش پررهرو.