ايلنا:مجموعه داستان هفت اولين نوشته مختار عبداللهي كه به تازگي توسط نشر مرواريد منتشر شده است، روز گذشته در محل انتشارات مرواريد نقد و بررسي شد.
به گزارش خبرنگار ايلنا، در اين جلسه علاوه بر نويسنده كتاب فرشته نوبخت و محسن فرجي به عنوان منتقد حضور داشتند. اين كتاب بازي با عدد اسطوره‌اي هفت است.
فرشته نوبخت منتقد اولين اين جلسه كه داستان‌هاي خودش به زودي منتشر خواهد شد سخنان خود را با انتشار به اهميت اولين كار هر نويسنده‌اي آغاز كرد و گفت: كارهاي هر نويسنده تئاتر از كار اول او خواهد بود غير از وسواس كاري، بايد از شانس خوبي هم برخوردار باشد كه كتاب موفق شود. گاهي هم كتاب‌هاي اول نويسنده‌ها قرباني بي‌نام و نشاني مي‌شوند.
وي افزود: اين كتاب را با دو نگاه كلي و جزئي بررسي مي‌كنم، اين كتاب از داستان تشكيل شده كه هفت قصه آن به هم مرتبط است و همه اين ارتباط در داستان اول شكل مي‌گيرد.
نوبخت اظهار داشت:‌اين كتاب به نوعي بازي با اسطوره‌هاي عددي 7 و 8 است كه هفت نشان خوش‌بختي و هشت نشان بدبيني است و اين كاملا در داستان هشت كه شبيه يك مانيفست است مشهود است.
وي خاطر نشان كرد: لايه اثر طنز است و در جاهايي از داستان‌ها واقعيت محور و رئال است. از طرفي حادثه و تعليق در داستان‌ها و ايجاد سئوال بعد چه مي‌شود در پايان قصه‌ها از ويژگي‌هاي بعضي از اين داستان‌هاست.
اين منتقد در ادامه به راوي پنج داستان كتاب اشاره كردو گفت: در بعضي از داستان‌ها راوي اول شخص است كه بهتر بود راوي كل باشد. از سوي ديگر انسان استهاله شده و مسخ شده دنياي مدرن امروزي اين قصه‌ها ديده مي‌شود.
وي در بخش دوم صحبت‌هاي خود با نگاه جزئي‌تري به داستان‌ها پرداخت و چند داستان كتاب را با جزئي‌نگري مورد بررسي قرار داد و گفت: داستان هفتم بسيار مهم است و مثل ريسماني همه داستان‌ها را به هم پيوند مي‌دهد.
وي در پايان به نام پرمعناي مجموعه و بازي با اعداد هفت و هشت اشاره كرد و گفت:‌جبر و ناگريزي انسان مدرن را به خوبي مي‌توان در اين قصه‌ها ديد.
اين كتاب نوعي فراروي از ادبيات سنگين شرق است
محسن فرجي نويسنده و منتقد بعدي اين جلسه بود كه صحبت‌هاي خود را در سه جنبه تقسيم كرد و گفت: در جنبه اول من در يك تقسيم‌بندي ادبي شرقي و غرب را مقايسه مي‌كنم. ادبيات شرق اصولا ادبيات سنگين و ادبيات غرب سبك است.
وي افزود:‌ادبيات سبك ادبياتي است كه روايتي ازاتفاق ارائه مي‌دهد و خيلي دغدغه نرم و زبان ندارد، طنز هم در آن پررنگ است. و هدف عمده آن به شوخي گرفتن و بازي كردن با عادات و كليشه‌هاي فرهنگي و تاريخي است. از جمله اين افراد برتيگان ، بوكوفسكي هستند.
فرجي درباره ادبيات شرق گفت: با زبان و ساختار پيچيده و فضاي مه‌آلود و مبهم روبرو هستيم مثل نوشته‌هاي گلشيري شهريار مندني پور و ابوتراب خسروي نام ببريم.
وي فضاي حاكم بر ادبيات ما را اين‌گونه توصيف كرد و گفت:‌مجموعه داستان هفت از جايي كه تحت تاثير فضاي ادبيات و به سمت ادبيات سبك رفته خيلي مهم است.
وي اظهار داشت:‌روايت‌هاي كتاب بسيار ملموس و راحت است و دچار ابهام و سرگيجه نخواهيم شد و اين فراروي شما از ادبيات سنگين به معناي عام است.
اين نويسنده و روزنامه‌نگار دومين نكته تمايز كتاب را فضاي داستان‌ها ذكر كرد و گفت: مقوله داستان‌هاي كوتاه در فضاهاي سربسته و آپارتمان‌ و كافه‌ها مي‌گذرد و در محيط باز جامعه اتفاق نمي‌افتد ولي اين كتاب اين فضاي بسته را شكسته است.
وي ادامه داد:‌نكته ديگر مهم اين كتاب اين است كه ما هميشه رئاليسم اجتماعي را در داستان‌ها داشته‌ايم و نوعي هراس خود‌آگاه در نويسنده‌هاي ماست كه اگر سراغ فقر و بيكاري و مشكلات اجتماعي بروند دچار كليشه در نوشتار مي‌شوند. فضاي داستان‌هاي كتاب خيلي سرخوشانه روايت مي‌شود اما سراغ سوژه‌هايي رفته كه كمتر سراغش رفته‌اند، آدم‌هاي قصه‌هاي جديد به تازگي انگار مقوايي هشتند و هيچ تفاوتي آزارشان نمي‌دهد. اما كتاب شما اين حسن را دارد كه افراد با دغدغه‌ها و موضوعات واقعي روبرو هستند.
وي افزود: نبايد در اين كتاب از كنار ضعف‌ها گفت و فرد زبان را خيلي جدي نگيريم. متاسفانه داستان آخر كه مشخص است با فاصله زيادي از ديگر داستان‌ها نوشته شده است بسيار ضعيف است افتهاي دروني آن كاملا ديده مي‌شود ولي ساختار و زبان داستان بسيار خوب است.
پايان پيام