کد خبر: 109364 A

پرویز تناولی، پیشرو‌ترین مجسمه ساز خاورمیانه، عصر جمعه ۱۲ مهرماه با مجموعه‌ای از «مجسمه‌های کوچک» دیده نشده‌اش و رونمایی از کتاب تازه‌اش به گالری ماه مهر بازمی گردد.

ایلنا: پرویز تناولی که با فروش ۸/۲ میلیون دلاری مجسمه پرسپولیس در آوریل ۲۰۰۸ در حراج کریستیز دوبی، همچنان رکورد گرانقیمت‌ترین هنرمند خاورمیانه را به نام ایران ثبت کرده است نمایشگاهی تازه از «مجسمه‌های کوچک» خود را برای نخستین بار به تماشا می‌گذارد که حاوی آثاری از چهار مجموعه درخشان وی هیچ، شاعر، پرنده و عشاق است. همچنین همزمان با افتتاح این نمایشگاه، کتاب تازه استاد با نام «تاریخ مجسمه سازی در ایران» که توسط «نشر نظر» به زیور طبع آراسته شده است رونمایی می‌شود که در این مراسم دکتر علیرضا سمیع آذر و محمودرضا بهمن‌پور مدیر نشرنظر سخنرانی می‌کنند.
استاد پرویز تناولی در تمام سالهای اخیر در کنار تمرکز بر آفرینش‌های هنری تلاش وافری در امر تربیت نسل نوی مجسمه سازی ایران داشته که در همین مؤسسه هنرهای تجسمی ماه مهر ۱۱ کلاس آموزشی برپا کرده که ماحصل آن معرفی ۴۰۰ هنرجوی مستعد در این زمینه است که برخیشان به موفقیت‌های شایان توجهی در داخل و خارج کشور دست یافته‌اند و بسیاریشان در قالب گروههای مجسمه سازی موفقی نظیر زرک، معکوس، ورق… انرژی و نشاطی درخور توجه به جامعه تجسمی ایران علاوه نمودند؛ تحقیق و پژوهش و تألیف کتب درباره پیشینه هنری ایران زمین دیگر دل مشغولی ایشان است که در این زمینه می‌توان به آثاری مثل فرش، آتلیه کبود، گرافیک سنتی ایران، طلسم، سرامیک‌ها… اشاره کرد. استاد پرویز تناولی، خود در کاتالوگ این نمایشگاه در یادداشتی می‌نویسد: یکی از صفات خوب هنرمندان و صنعتگران گذشتهٔ ایران ساختن اثر در ابعاد کوچک بود. وقتی در کار جمع آوری قفل بودم، متوجه شدم هرگاه قفل سازی به اوج و استادی می‌رسید، دست به ساختن قفلی کوچک می‌زد. چنانکه استاد حسن نوری قفل ساز زمان شاه طهماسب قفل‌هایی از فولاد ساخته بود که در پوست پسته جا می‌گرفتند. نقاشی ایران یا مینیاتور نیز خالی از این تفکر نبود و استادی در کوچک سازی بود. اخلاق فوق علاوه بر اینکه ریشه در تواضع داشت، معانی دیگری را هم به دنبال می‌آورد و آن» بیان مطالب در حجم کم» بود.
تناولی در ادامه می‌آورد: «بزرگ سازی که امروز ذهن اکثر هنرمندان را مشغول داشته، پدیده‌ای تازه‌ای است و ریشه در مکتب نیویورک و اواسط قرن بیستم دارد و بی‌ارتباط با ابر قدرت شدن آمریکا نیست. این پدیده مطلوب فضاهای بزرگ، چون موزه‌ها، بانک‌ها و ورودی برج‌های بلند است و هدفش تأثیرگذاری بیش از حد بر بیننده و تحمیل ابعاد غول آسای خود بر اوست؛ پدیدهٔ بزرگ سازی امروزه به صورت امری جهانی درآمده و تمایل به ساختن احجام بزرگ همه گیر شده، حال آنکه جثهٔ انسان تغییری نکرده است. در گذشتهٔ دور هم احجام بزرگ چون بت‌ها و بودا‌ها و معابد و کاخ‌ها بر مبنای همین افکار ساخته می‌شدند و هدفشان سلطه بر بیننده از طریق به نمایش گذاشتن عظمت بت و بنا در مقابل کوچکی انسان بود. به رغم آگاهی بر همهٔ این‌ها، مجسمه‌های کوچک من بر مبنای هیچ یک از آنچه در بالا آمد ساخته نشده‌اند، بلکه در بینابین کارهای بزرگ‌تر و وقفه‌های کوتاهی که پیش می‌آمده شکل گرفته‌اند. مجسمه سازی - به ویژه نوعی که من می‌سازم - نیاز به وقت زیاد دارد و ابعاد بزرگش به زمانی طولانی که‌گاه از ماه و سال فرا‌تر می‌رود. در فاصلهٔ این دوران طولانی و وقفه‌هایی که پیش آمده، این نمونه‌ها را ساخته‌ام. این درست است که مجسمه‌های کوچک، آن گویایی‌ای را که بزرگتر‌ها دارند، فاقدند، اما در «ثبت افکار» چیزی از بزرگتر‌ها کم ندارند و اگر فرصتی یابند، آمادگی بزرگ شدن دارند. هیچِ بزرگ در مدح بزرگیِ هیچ است و هیچِ کوچک در وصف کوچکی آن. نه آن مردود است و نه این مقبول، هر دو هستند، چنین است شاعر و عشاق و دیگران.»
نمایشگاه مجسمه‌های کوچک پرویز تناولی به مدت یک ماه در گالری ماه مهر واقع در بلوار آفریقا، کوچه نیلوفر، پلاک ۷ دایر خواهد بود.

گالری ماه مهر
نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر