کد خبر: 238874 A

مدیرعامل اتحادیه سراسری تکثیر و پرورش میگو؛ ماهی و آبزیان:

ماهی تیلاپیا به دلیل رشد سریع در دیدگاه تولیدی مورد قبول است؛ اما چون این گونه گوشتخواری است ممکن است به اکوسیستم ضربه وارد کند به همین خاطر اتحادیه نیز موافق تولید این گونه نیست.

اختلاف نظر سازمان حفظ محیط زیست و سازمان شیلات بر سر پرورش ماهیان تیلاپیا به دلیل تکثیر بالا و رشد سریع این گونه است، زیرا در صورت ورود تیلاپیا به آب‌های آزاد، حیات گونه‌های ارزشمند آبزیان ایرانی را به خطر می‌اندازد.

گونه‌های مهاجم و غیربومی که در سال‌های گذشته آسیب های جدی و غیرقابل درمانی را بر محیط‌زیست آبی و دریایی کشور وارد کرده‌ است و سازمان شیلات کشور بدون توجه به ملاحظات محیط زیستی و حتی اقتصادی و اجتماعی اصرار بر واردکردن ماهی مهاجم تیلاپیا به اکوسیستم‌های آبی و دریایی کشور دارد.

مدیرعامل اتحادیه سراسری تکثیر و پرورش میگو؛ ماهی و آبزیان در گفتگو با خبرنگار ایلنا در این رابطه، اظهار کرد: در پرورش ماهی تیلاپیا دو دیدگاه وجود دارد، این دو دیدگاه، دیدگاه تولیدی و دیدگاه محیط زیستی می‌باشد.

ارسلان قاسمی افزود: ماهی تیلاپیا به دلیل رشد سریع از دیدگاه تولیدی مورد قبول است؛ اما چون این گونه ماهی گونه ای گوشتخواری است ممکن است به اکوسیستم ضرله وارد کند به همین خاطر اتحادیه نیز موافق تولید این گونه نیست.

وی تاکید کرد: نظر اتحادیه موافق با نظر سازمان حفظ محیط زیست است و ضروری است که مانع از تولید این گونه از ماهی شد.

مدیرعامل اتحادیه سراسری تکثیر و پرورش میگو؛ ماهی و آبزیان، در رابطه با گونه‌های دیگری از ماهی که می‌تواند جایگزین تولید تیلاپیا شود، اظهار کرد: گونه‌های بومی مختلف و متنوعی برای جایگزینی تولید تیلاپیا وجود دارد؛ بنابر این می‌توان با بررسی و مطالعه در تولید گونه‌هایی که به محیط زیست صدمه‌ای وارد نکند در تولید و پرورش ماهی سرمایه گذاری کرد، بهتر است به جای تولید گونه ای که ممکن است در اکوسیستم مشکل ایجاد کند برای پرورش ماهیانی بومی سرمایه گذاری کرد که تعداد آن ها کم هم نیست.

آب های آزاد اقتصادی و اجتماعی پرورش ماهی رشد سرمایه گذاری محیط زیست ماهی گونه تیلاپیا آبزیان
نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر