کد خبر: 358951 A

یادداشتی از بعیدی‌نژاد:

ایلنا: حمید بعیدی نژاد در کانال تلگرامی خود ضمن تایید آغاز مراودات بانکی با سیصد بانک خارجی به شرح مشکلات موجود بر سر مراودات بانکی بانک های ایران با بانک های معظم خارجی پرداخت و جریمه های کلان ناشی از همکاری های اقتصادی و بانکی با ایران در دوران تحریم را عامل اصلی محافظه کاری بانکهای جهانی در ایجاد ارتباط با ایران خواند

به گزارش ایلنا، حمید بعیدی‌نژاد عضو تیم مذاکره‌کنندگان هسته‌ای ایران و مدیر کل اداره امور خلع سلاح و مدیرکل سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه ایران طی یادداشتی در کانال تلگرامی خود به توضیح مسائل مرتبط با ارتباطات بانکی ایران با بانک‌های جهانی پرداخت.

متن یادداشت به شرح زیر است:

الف- بعد از ابتکار بموقع بانک مرکزی برای فراهم کردن امکان بازدید رسانه‌ها از مرکز سویفت بانک مرکزی، رسانه‌هایی که تردید داشتند، هر چند دیر اما به هر حال اعلام کردند: بله سویفت وصل است، ولی بلافاصله اعلام کردند تبادلات بانکی کم است.

ب- با توضیحات روشنگرانه آقای دکتر عراقچی اینک باید روشن شده باشد که مشکلات اجرایی موجود بر سر راه عادی شدن کامل ارتباطات بانکی، بعلت باقی ماندن تحریم‌های ملی موسوم به تحریم‌های اولیه آمریکاست که اصلا در شمول مذاکرات هسته‌ای قرار نداشت. جمهوری اسلامی ایران بنا بر سیاست اصولی خود اصلا در چارچوب مذاکرات هسته‌ای قصدی برای ورود به بحث لغو تحریم‌های ملی آمریکا علیه ایران که نیاز به ورود به بحثهایی از جنس روابط دو جانبه دارد، نداشت.

پ- باید روشن باشد که لغو تحریمهای فرا ملی آمریکا علیه دیگر کشور‌ها و همچنین لغو تحریم‌های اتحادیه اروپا و تحریم‌های شورای امنیت که در روز اجرای برجام محقق شده است به معنای برقراری خودبخود ارتباطات بانکی بین ایران و دیگر کشور‌ها نیست. برقراری ارتباطات بانکی نیاز به برقراری ارتباط کارگزاری میان تک تکِ بانکهای ایرانی و بانکهای خارجی دارند. در این نباید تردید داشت که تحریم‌ها لغو شده‌اند، اما بانک‌ها که موسسات خصوصی هستند خود برای برقراری ارتباطات کارگزاری تصمیم می‌گیرند. عنصر اصلی اشتیاق بانک‌ها در کار با ایران است و موضوع اصلی آنست که تحریمهای بانکی هم لغو شده‌اند.

ت- در زمان تحریم‌ها تمامی ارتباطات بانکی ایران با بانکهای اروپا و آسیا بتدریج یکی پس از دیگری قطع شدند و فقط چند بانک خیلی محدود که چون هیچگونه مراوده خارجی نداشتند، حاضر بودند هر گونه ریسکی را درکار با ایران بپذیرند. این بانک‌ها که واقعا بانکهایی بودند که به اصطلاح همکاران بانکی، بانکهای زیر پلّه‌ای محسوب می‌شدند در اثر کار با ایران البته به ثروتهای میلیاردی رسیدند ولی خب اثر آن ایجاد فساد اداری در ایران هم بود، که از جمله به ظهور میلیاردرهای جوان انجامید.

ث- در دوره پس از اجرای برجام و لغو تحریمهای بانکی تلاش جدیدی برای برقراری روابط کارگزاری با بانکهای خارجی آغاز شد و تاکنون حدود سیصد رابطه کارگزاری میان بانکهای ایرانی و بانکهای خارجی از جمله بانکهایی در اروپا برقرار شده است، که بمعنای آنست که تبادلات ارزی میان بانکهای ایرانی و این بانک‌ها برقرار است. بنابر این طرفهای تجاری ایرانی می‌توانند از این مبادی انتقالات مالی خود را انجام دهند.

ج- اما ایجاد ارتباط کامل کارگزاری میان بانکهای ایرانی و برخی بانکهای معظم اروپایی و آسیایی به کار بیشتری نیاز دارد. چرا که در آن دوره جریمه بانکهای بزرگ و معظم اروپایی توسط آمریکا چنان با حدّت و شدّت انجام شده است که هیچکس قصد کار بانکی با ایران را نکند. فهرست جریمه‌های عمده بانکهای اروپایی و آسیایی خود در این جهت گویاست:

١- بانک HSBC بدلیل کار با ایران، سودان، برمه، عراق و مکزیک در سال ۲۰۱۳، جریمه به میزان یک میلیارد و نهصد میلیون دلار،

٢- بانک آلمانی کومرتز بانک، جریمه به میزان یک و نیم میلیارد دلار در سال ۲۰۱۵ به اتهام کار با ایران،

٣- دویتشه بانک از آلمان در سال ۲۰۱۵ جریمه به میزان ۲۵۸ میلیون دلار به اتهام کار با ایران و سوریه،

۴- بانک فرانسوی پاریبا در سال ۲۰۱۴ به اتهام کار با موسسات تحت تحریم جریمه به میزان وحشتناک هشت میلیارد و نهصد میلیون دلار،

۵- بانک انگلیسی استاندارد چار‌تر انگلیس بترتیب در سالهای ۲۰۱۲ و ۲۰۱۴ جهت کار با ایران، سوریه، برمه، لیبی و سودان، جریمه به میزان ششصد و شصت و هفت میلیون دلار و همچنین سیصد میلیون دلار، که پرونده هنوز هم باز است.

۶- بانک فرانسوی کردیت اگریکول در سال ۲۰۱۴ به اتهام کار با ایران و سودان، جریمه به میزان تقریبی یک میلیارد دلار،

٧- بانک ژاپنی توکیو می‌تسوبیشی در سالهای ۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ به اتهام مربوط به کار با ایران بترتیب جریمه به میزان دویست و پنجاه میلیون دلار و سیصد و پانزده میلیون دلار.

٨- بانک انگلیسی RBS به اتهام کار با ایران، سودان، برمه و کوبا در سال ۲۰۱۳ جریمه به میزان صد میلیون دلار،

٩- بانک انگلیسی لویدز به اتهام کار با ایران، لیبی و سودان در سال ۲۰۰۹ در دو مقطع جریمه به میزان سیصد و پنجاه و دویست و هفده میلیون دلار،

١٠- بانک انگلیسی بارکلیز در سال ۲۰۱۰ به اتهام کار با ایران، لیبی و کوبا جریمه به میزان حدود سیصد میلیون دلار،

١١- بانک هلندی ABN/AMRO در سال ۲۰۱۰ به اتهام کار با ایران، لیبی و سودان جریمه به میزان پانصد میلیون دلار،

١٢- بانک سویسی کردیت سویس به اتهام کار با ایران در سال ۲۰۰۹، جریمه به میزان پانصد و سی و شش میلیون دلار،

١٣- بانک سویسی UBS در سال ۲۰۰۶ به اتهام کار با ایران، کوبا و لیبی، جریمه به میزان چهار صد و چهل میلیون دلار،

۱۴- بانک هلندی ING در سال ۲۰۱۲ به اتهام کار با ایران و کوبا، جریمه به میزان حدود صد و هفتاد میلیون دلار.

چ- بدیهی است که این بانک‌ها این جریمه‌ها را برای این پرداخته‌اند که کماکان دسترسی به تجارت و سیستم بانکی آمریکا را از دست ندهند. بر این اساس این بانک‌ها قبل از ریسک دیگری در تصمیم به کار با ایران مایلند که با انجام مشورت‌ها و کار بیشتر با آمریکا از این کشور در خصوص تعریف کار خود با ایران به تعریف مشخصی برسند. این گفتگو‌ها شروع شده و هم اینک در سطوح مختلف بین ایران، اروپا و آمریکا در جریان است و این یک مطالبه جدی از سوی ایران است که بانکهای اروپایی و آسیایی باید ضمانتهای کافی برای کار با ایران را بدست آورند.

این کار البته ممکن است بدلایل مسائل پیچیده فنی که دخیل در موضوع است به زمان معقولی نیاز داشته باشد، اما یک مطالبه جدی از سوی ایران و اروپاست که در این موضوع با یکدیگر موضع مشترک دارند. بی‌شک پیگیری این موضوع از اولویتهای مهم و اصلی مذاکرات ایران با کشورهای پنج بعلاوه یک در چارچوب اجرای برجام است.

حمید بعیدی نژاد سوییفت
نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر