کد خبر: 305652 A

ایلنا: صنعت گردشگری و کشاورزی در مازندران، دو عامل اصلی در توسعه اقتصادی و اجتماعی به شمار می‌رود.

با اندکی تامل می‌توان دریافت که گستردگی ابعاد این دو شاخصه استان را به دهکده گردشگری بزرگی تبدیل کرده است که هرساله به صورت بالقوه گردشگران داخلی و خارجی بسیاری را به خود جذب می‌کند، متوسط حضور گردشگران در روستا‌ها از یک شب تا پنج شب اقامت می‌باشد این مهم باعث بوجود آمدن ارتباط اجتماعی و اقتصادی میان گردشگران و روستاییان می‌شود و این نیز به نفع گردشگر است چرا که هزینه کمتری را برای نیاز خود می‌پردازد.

در دهه‌های اخیر موضوع توسعه اقتصادی و اجتماعی در حوزه روستا و جلوگیری از مهاجرت روستاییان به شهر‌ها و کارآفرینی برای جوانان تحصیل کرده، توسعه و تولید و رشد کشاورزی، تجهیز روستا‌ها به امکانات رفاهی و... عمده‌ترین دغدغه مسوولان استانی بوده و می‌باشد.

طبق بررسی به عمل آمده از برنامه توسعه گردشگری توسط سازمان ذیربط استانی با توجه به هزینه بری تامین زیر ساختهای آن از اجرای طرح مناطق نمونه گردشگری استان گرفته تا تاسیس اقامتگاه‌ها و هتل‌ها در مراکز گردشگری با مشکلات اعتباری و یا تامین آن مواجه شده است.

همه این‌ها ما را به فکر چاره برای استفاده از توان بالقوه برای توسعه متعادل روستایی در سطح استان بخصوص مرکز مازندران می‌اندازد.

با کمی دقت و توجه می‌توان به ثروت عمده‌ای که در توسعه گردشگری روستایی نهفته است پی برد بهتر است از انگیزه عمده گردشگران روستایی شروع کنیم.

دوری از فضای شلوغ و تراکم و ترافیک شهر‌ها، همراهی با طبیعت، اقامت در محیط آرام و دلنشین و آزاد و ساده روستایی، تفریح و سرگرمی، ورزش و شنا، شکار، استفاده از غذاهای طبیعی به جای غذاهای بسته بندی شده فروشگاهی و آماده، پیاده روی و... نیازهایی است که شهرنشینان امروزی را به روستا‌ها سوق می‌دهد.

حضور گردشگران در روستا‌ها فرصتهای اقتصادی را برای روستاییان فراهم می‌کند که به درآمد ناشی از اقامت مکانی، تامین غذا، خرید محصولات کشاورزی و لبنیات، راهنمایی و ارایه خدمات پذیرایی و می‌ه‌مان نوازی می‌انجامد.

این تبادلات اقتصادی به همراه خود تبادلات فرهنگی را نیز بوجود می‌آورد تاثیراتی چون تغییر در برخورد اجتماعی روستاییان، ایجاد اعتماد میان روستاییان، تغییرات فرهنگ مصرف، پوشش، ترغیب به مشارکت در توسعه روستا، فرصت جذب سرمایه برای توسعه روستا و... همه از مواردی است که می‌تواند در توسعه اجتماعی روستا موثر باشد.

آنچه که مشهود است اینست که این دو متقابلا تاثیرات مثبت بر هم گذاشته و نیازمند مطالعات جامعتری می‌باشد. موفقیتهای چشمگیری در خود اتکایی روستا‌ها برای توسعه اقتصادی و اجتماعی وجود دارد.

به واسطه بهره‌مندی از راهکارهای علمی و تجربی در عرصه‌های بین المللی می‌توان از نمونه مطالعات انجام شده در کشورهای هند، ترکیه و چین و آمریکا در توسعه گردشگری روستایی و کشاورزی استان بهره‌مند گردید.

از راهکارهای موفق که می‌تواند دغدغه مسوولان استان را کاهش دهد و برای توسعه اجتماعی و اقتصادی روستا‌ها مفید باشد، راه اندازی خدمات خانه‌ها یا مزرعه‌های گردشگری در محیط روستا که توسط دهیاری‌ها و یا اعضای روستا ایجاد می‌شود اشاره کرد.

ایجاد چنین مجموعه‌هایی از یک طرف محیط فرهنگی روستا‌ها را سالم و سنت‌ها و ارزشهای آن را حفظ کرده و از طرفی پایگاهی برای ارایه خدمات مناسب و بهداشتی برای گردشگران را فراهم می‌سازد، برای ایجاد چنین خانه‌هایی خود روستاییان در صورت تمایل اقدام به معرفی مکان (خانه و مزرعه) خود برای تبدیل به مزرعه گردشگری روستایی از طریق دهیاری‌ها می‌کنند.

فعالیت این خانه‌ها با نظارت توام کار‌شناسان گردشگری و کشاورزی طبق استاندارهای توصیه شده برای تعریف مزرعه گردشگری روستایی احراز شرایط ایجاد آن و گذراندن آموزشهای لازم برای مدیریت و خدمه آن لازم می‌باشد، در استان مازندران این آموزش‌ها قابل ارایه توسط موسسات علمی کاربردی کشاورزی و گردشگری می‌باشد پس از تایید مکان مزرعه و خانه و اخذ گواهی آموزشی گردشگری کشاورزی توسط متقاضی مجوز لازم صادر و شروع به ارایه خدمات می‌کنند

گزارش: سپیده گلی گرمستانی

کشاورزی صنعت گردشگری
نرم افزار موبایل ایلنا