کد خبر: 57637 A

پیشكسوت كشتی باچوخه مطرح کرد:

در گذشته پهلوانان یك محله، شهر یا روستا امانتدار مردم بودند و جوانمردی و صداقت را جزء اصول زندگی خود می دانستند و علاوه بر توان جسمانی از قدرت معنوی بالایی نیز برخوردار بودند.

کشتی باچوخه یکی از مهم ترین ورزش های محلی ایران است که در میان ایلات کرد و ترک خراسان رواج دارد. از قدیم ترک ها و کردهای استان برای این کشتی اهمیت خاصی قائل بوده و در پرورش پهلوانان این رشته کوشیده اند.

به گزارش ایلنا، این کشتی به طور سنتی در جشن های عروسی و اعیاد مذهبی مانند عید قربان و غدیر، ایام نوروز و سیزده بدر در روستاها برگزار می شد که بعداً توسعه و رواج پیدا کرد و مسابقات آن تقریباً به طور مرتب در نواحی شمالی استان خراسان، مشهد، فریمان، ملارد، سرآسیاب، کرج و استان های مهاجرپذیر که مردمان خراسان را در خود می بیند، برگزار می شود.

ترتیب اجرای آن چنین است که کشتی گیران جُبه ای از پارچه ابریشمی خشن که به آن "چوخه" می گویند به تن می کنند، آستین ها را تا آرنج بالا می زنند، کمربندی پارچه ای به میان می بندند، دامن های چوخه را برای آن که مانع فعالیت دست و پا نشود به پشت برمی گردانند و زیر کمربند محکم می کنند. شلوار را نیز تا زانو بالا می زنند و با پاهای برهنه در گودی که با خاک نرم فرش شده است، کشتی می گیرند.

این ورزش برگرفته از نبردهای تن به تن در زمان جنگ های گذشتگان بوده و کسی در آن پیروز است که پشت حریف را به خاک برساند. در این مراسم ساز و دهل نیز می نوازند و تماشاگران زیادی کشتی گیران را تشویق می کنند، معمولاّ به برنده یک رأس گاو یا گوسفند جایزه می دهند. به بهانه نوروز و آغاز آیین های باستانی آن به ویژه برگزاری رقابت های کشتی باچوخه به دیدار یکی از پیشکسوتان این ورزش رفتیم.

حسین مهرافروزیان متولد اول مهر ماه سال 1329 در روستای مایوان شهرستان قوچان درباره روی آوردنش به این ورزش گفت: پدرم علی اكبر مهرافروزیان از قهرمانان کشتی آزاد و چوخه استان بود و به خاطر علاقه بسیار و تشویق وی، به كشتی آزاد و چوخه روی آوردم و این ورزش را در جوانی زیر نظر مربی ام قربان محمد بهادری آغاز کردم.

این پیشكسوت كشتی باچوخه خراسان رضوی كه دوران ابتدایی و دبیرستان خود را در قوچان گذرانده و بعدها به عنوان دبیر ورزش در این شهرستان مشغول به فعالیت شده است، افزود: كشتی آزاد را در باشگاه پهلوانی قوچان آغاز كردم و علاوه بر حضور در رقابت های كشتی آزاد استان در تمامی مسابقات كشتی باچوخه شهرستان نیز شركت می كردم.

وی با بیان اینكه در آن زمان برگزارکننده مسابقات باچوخه فقط اداره کل تربیت بدنی استان بود و این امر باعث انسجام رقابت ها می شد، ادامه داد: رقابت های كشتی باچوخه قهرمانی استان هم سالی یكبار در مراسم و آیینی خاص به میزبانی یكی از شهرستان ها برگزار می شد، اما درحال حاضر اینگونه نیست.

مهرافروزیان با تاکید بر اینكه كشتی باچوخه ورزشی است كه از آبا و اجداد ما به ارث رسیده است و آداب خاصی دارد، اظهار داشت: زمانی كه میزبان یك دوره از رقابت های كشتی باچوخه استان مشخص می شد از یكسال قبل پرچم مسابقات به مسوولان آن شهرستان تحویل داده می شد تا فرصت کافی برای تدارک برگزاری رقابتها به صورت ویژه را داشته باشد.همیشه در ابتدای مسابقات کشتی باچوخه مراسم افتتاحیه ویژه ای با برافراشتن پرچم قهرمانی در حضور مسوولان عالی رتبه كشور و استان برگزار می شد.

وی با ابراز نارضایتی از كم توجهی مسوولان و كم رنگ شدن حضورشان در رقابت های كشتی باچوخه نسبت به گذشته، افزود: در پایان مسابقات به تیم های برتر جام اهدا می شد و هر تیمی كه به مدت سه سال متوالی به قهرمانی می رسید، جام را برای همیشه به شهر خود می برد.

مهرافروزیان با بیان اینكه چوخه کاران شهرها و روستاها تمرینات آماده سازی خود را برای حضور در رقابت های نوروز، از اسفند ماه آغاز می كردند، گفت: با آغاز سال نو، مردم در محلی به نام عیدگاه تجمع می كردند و با پرداختن به رقص های محلی، نواختن دهل و سورنا و انجام ورزش های محلی همچون آب پشتك، پریدن از روی چوب های بلند و كشتی باچوخه، با نشاط و انرژی ای كه از ورزش می گرفتند به استقبال بهار می رفتند.

پیشکسوت ورزش کشتی خراسان رضوی با اشاره به برگزاری هر ساله مسابقات كشتی باچوخه در گود امام مرشد که در منطقه امام زاده مرشد در نزدیكی فاروج قرار دارد، عنوان كرد: قدمت این مسابقات که همه ساله به صورت ویژه در فروردین ماه برگزار می شد، شاید به زمان به وجود آمدن شهر قوچان برگردد.

وی از رمضان شكفته، علیرضا رستمی، سهراب سراب، محمود قشنگ، خدابخش عفت دار، شادروان علی روحانی، حسن راستگو، حسن علی درتومی، علی اصغر یزدانی، شادراون عزیز نظری، حسن خان حسن پور، احمد سویدی، اكبر شیدا و منصور خوشدل به عنوان چوخه كاران استان خراسان كه روزگاری با آنها كشتی می گرفت، نام برد و گفت: آن زمان در كنار این پهلوانان در گودهای كشتی چوخه استان نبرد تن به تن برپا بود.

مهرافروزیان ادامه داد: در دوران جوانی ما نیز پهلوانانی چون حاج احمد وفادار، عباس گلمكانی، قربان محمد محجوب، شادروان شورورزی و پهلوان خانی که از نام آوران ورزش کشور هستند، كشتی باچوخه می گرفتند.

وی با اشاره به یكی از رقابت های كشتی باچوخه كه در دوران دبیرستان در آن شركت كرده بود، عنوان كرد: در رقابت های استانی که در درگز انجام می شد به صلاحدید مربی ام آقای بهادری و رعایت اصول اخلاقی، كشتی را به رمضان شكفته كه پیشكسوت من بود، بدون هیچ رقابتی واگذار كردم و دوم شدم.

این پیشکسوت کشتی باچوخه خراسان رضوی با بیان اینكه در گذشته مسوولان به ورزش توجه زیادی داشتند، افزود: ورزشکاران همیشه جوایزشان را از مسوولان كشوری دریافت می کردند که این امر، انگیزه مضاعفی به آنها می داد.

وی ادامه داد: در دوره ای كه ما كشتی می گرفتیم رقابت ها 3 روزه انجام می شد، مدیرت تربیت بدنی قبل از انجام مسابقات از وضعیت خوابگاه، غذا و محل مسابقات بازدید می كرد و حتی برای رفاه حال ورزشکاران ارایشگر در اردوها در نظر می گرفتند. هم اكنون مسوولان ورزشی فقط رفع تكلیف می كنند و از رقابت های ورزشی بهره برداری های خاص خود را انجام می دهند.

این پیشکسوت کشتی باچوخه استان با یاد از كریم محمدیان پدر كشتی استان، گفت: تمام مسابقات کشتی استان زیر نظر وی برگزار می شد و در ابتدای رقابت های كشتی چوخه همیشه سرود ملی كشور خوانده می شد و حتما باید همه تیم ها عكس یادگاری می گرفتند، اما اكنون اینگونه جزئیات انجام نمی شود و انگیزه ها نیز كم رنگ شده است.

وی با اشاره به كسب مقام قهرمانی در آخرین مسابقه اش در اسفراین، عنوان كرد: بعد از آنكه به استخدام آموزش و پرورش درآمدم به كشتی آزاد پرداختم چون دیگر قهرمانی در كشتی باچوخه انگیزه ای برایم ایجاد نمی کرد اما می توانستم با درخشش در مسابقات كشتی آزاد به رقابت های برون مرزی راه یابم و شرایط بهتری را تجربه کنم. كشتی باچوخه آنقدر مظلوم است كه هنوز تمام كشور این ورزش را نمی شناسند. بعدها علاوه بر فعالیت در تمام عرصه های كشتی آزاد به عنوان سرپرست مسابقات، سرپرست فنی و داور کشتی چوخه فعالیت نمودم و ارتباطم را با این ورزش کهن قطع نكردم.

مهرافروزیان با اشاره به تدوین آیین نامه كشتی با چوخه با همكاری قدیر نخودچی و علیرضا رستمی، بیان كرد: با تلاش فراوان مدیركل وقت اداره تربیت بدنی و رییس هیات كشتی خراسان رضوی درسال90 اساسنامه كشتی با چوخه جهانی تهیه و به رئیس فدراسیون جهانی كشتی مارتینیتی در ترکیه ارائه شد كه مورد استقبال قرار گرفت و مقدمات تشكیل فدراسیون جهانی آن در مشهد مهیا شد.

وی با گلایه از وزارت ورزش و جوانان به دلیل انتقال فدراسیون جهانی کشتی باچوخه به تهران در حالیکه كلنگ احداث آن در مشهد زده شده بود، گفت: مسوولان باید پاسخگو باشند و حداقل بگویند الان نشانی فدراسیون جهانی كشتی با چوخه كجاست؟

این پیشکسوت کشتی باچوخه استان با بیان اینكه تدوین آئین نامه كشتی با چوخه این ورزش را شناسنامه دار كرد، افزود: در سال های اخیر با برگزاری رقابت های جهانی در هندوستان و جام جهانی جوانان در مشهد اصول این ورزش به دنیا عرضه شد. تمام كشورهایی كه كشتی چوخه در آن رونق گرفته دارای فدراسیون و تشکیلات خاصی هستند و این جای سوال است كه پس از 2 سال كه دنیا ما را قبول كرده اما متولی تشکیل فدراسیون با چوخه را نداریم و این ورزش تنها با عنوان یک كمیته زیر نظر فدراسیون ورزش های سنتی و بازی های بومی محلی اداره می شود.

وی وضعیت ورزش چوخه در حال حاضر را به مراتب بهتر از گذشته دانست و افزود: اكنون شاهد حضور ورزشكاران تحصیلكرده در گودهای چوخه هستیم که قانونمند شدن این ورزش را به دنبال داشته است.در گذشته گاهی یك رقابت كشتی بین دو نفر یك ساعت طول می كشید چون قانونی برای جلوگیری از كم كاری وجود نداشت و جذابیت آن برای تماشاچی کم تر بود.

وی با تاكید بر جدیت مسوولان در اجرا شدن قوانین جدید كشتی باچوخه برای رشد و بالندگی آن، عنوان كرد: قوانین و بخشنامه های مدون باید در رقابت های چوخه رعایت شود اما برخی اوقات هر كسی ساز خود را می زند که این امر مانع پیشرفت این ورزش می شود.

مهرافروزیان با اشاره به كمرنگ شدن منش های اخلاقی و پهلوانی در میان ورزشكاران، گفت: در گذشته پهلوانان یك محله، شهر یا روستا امانتدار مردم بودند و جوانمردی و صداقت را جزء اصول زندگی خود می دانستند و علاوه بر توان جسمانی از قدرت معنوی بالایی نیز برخوردار بودند.

این پیشكسوت كشتی باچوخه خراسان رضوی با بیان اینكه اهمیت دادن به پیشكسوتان نقش موثری در پرورش جوانان ورزشکار دارد، اظهار داشت: جوانی كه امروز در عرصه قهرمانی تلاش می كند با دیدن این توجهات، به گونه ای عمل خواهد کرد كه او نیز مانند پیشکسوتان الگوی خوبی برای دیگران باشد.

این پیشكسوت كشتی باچوخه خراسان رضوی منش و سیره حضرت علی(ع) را بهترین الگو برای جوانان عنوان كرد و گفت: ورزش همراه با ارزش های اخلاقی مانع از هر لغزش و توجه به اعتقادات دینی در رشد و تعالی ورزشکاران بسیار موثر خواهد بود.

مهرافروزیان از علی پهلوان كاظمی دارنده بازوبند پهلوانی كشور در سال 1320 یاد کرد و گفت: الگوی من برای زندگی و ورزش این پهلوان قوچانی بود كه همیشه اقتدا به مولا علی(ع) را به ما گوشزد می كرد.

وی با بیان اینكه مسوولان باید كشتی باچوخه را كه نمایانگر فرهنگ و آداب و سنن اجداد مان است، سرو سامان بدهند، افزود: اكنون کشتی باچوخه بی صاحب است باید چوخه دوباره احیا شود و این امر زمانی میسر می شود كه تشکیلاتی به نام فدراسیون داشته باشد.

نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر