کد خبر: 99663 A

سایه بی‌برنامه‌گی بر سر لیگ واترپلو؛

لیگی که هر سال از تیم‌های شرکت کننده در آن کاسته می‌شود و تنها تغییرش تعویض در جایگاه ریاست سازمان لیگ و طی کردن سیر نزولی است.

با گذشت 6 ماه از سال 92 تاکنون فدراسیون شنا هیچ رویداد داخلی نداشته، اما انگار بالاخره قرار است امروز طلسم این بی‌برنامه‌گی‌ها شکسته شود.

به گزارش ایلنا،‌ از قراین پیداست بعد از به وجود آمدن ماجرای تعلیق بعضی فدراسیون‌ها و برگزار نشدن مجمع انتخاباتی، برخی از سرپرستان به طور کل دست از کار شسته‌اند و در انتظار تعیین تکلیف و جایگاه خودشان از سوی وزارت ورزش و جوانان نشسته‌اند که در این میان فدراسیون شنا هم از این حیث مستثنی نبوده و کلا از برگزاری مجمع عمومی و تصویب یک تقویم ورزشی ساده با حضور مسئولان هیات‌ها، که حداقل عملکرد یک مدیر ورزشی را در خود جای می‌دهد نیز حذر کرده‌اند، تا جایی‌که برنامه‌هایشان را تنها در رقابت‌های برون مرزی به اجرا در آورده‌اند. حال آنکه نیمی از سال می‌گذرد و تازه مسئولین تصمیم گرفته‌اند لیگ بیست و سوم را قرعه‌کشی کنند.

لیگی که هر سال از تیم‌های شرکت کننده در آن کاسته می‌شود و تنها تغییرش تعویض در جایگاه ریاست سازمان لیگ و طی کردن سیر نزولی است.

به هر روی قرار است سازمان لیگ واترپلو با تشکیل جلسه‌ای به ریاست محمد هادی‌بیک تصمیم‌گیری را درخصوص لیگ بیست و سوم آغاز کند. سال گذشته ریاست سازمان لیگ را علی گرامی بر عهده داشت که امسال این مسئولیت بر دوش محمد هادی بیک گذاشته شد که در طول عمر ورزشی اش چنین سمتی را تجربه کرده بود. اما آنچه امروز مورد اهمیت است مسئول سازمان لیگ نیست بلکه تعداد تیم‌های شرکت کننده و کیفیت لیگ است.

لیگ واترپلو یکی از قدیمی‌ترین لیگ‌های کشور است که می‌توان گفت قدمت آن حتی از لیگ فوتبال هم بیشتر است و دوران طلایی خود را در روزهای ریاست وحید مرادی طی کرده است. روزهایی که بیشترین تعداد تیم‌ها در لیگ حضور داشتند و قرارداد ورزشکاران لیگ واترپلو اگر بیشتر از ورزشکاران دیگر رشته‌های توپی گروهی نبود، اختلاف فاحشی هم نداشت.

محسن رضوانی سرپرست موقت این فدراسیون، خود یکی از ورزشکارانی بود که در دوره ریاست وحید مرادی مبلغ قراردادش در تیم نفت و گاز گچساران در لیگ واترپلوی کشور زبانزد خاص و عام بود. حتی والیبالی‌ها...(!)

اما امروز شاید مبلغ قرارداد بعضی ورزشکاران ملی شنا و واترپلو حتی به دو رقم هم نرسد و هر سال از تعداد تیم‌های حاضر در لیگ کاسته می‌شود. همین پارسال بود که لیگ واترپلو را با 8 تیم آغاز کردند و با کنار رفتن یک تیم در اول فصل و یک تیم در نیمه فصل به 6 تیم بسنده کردند و پرونده قدیمی‌ترین، اما یکی مظلوم‌ترین لیگ‌ها را با همین 6 تیم بستند.

شایان ذکر است سال گذشته و در جریان لیگ بیست و دوم واترپلو حتی یک تیم هم از پایتختی به این عریض و طویلی حضور نداشت و این در حالی است که با نگاهی به گذشته می‌بینید روزگاری آنقدر تعداد تیم های شرکت در لیگ زیاد بود که نه تنها تهران 2 یا 3 تیم شرکت کننده داشت بلکه که خوزستان هم با داشتن دو تیمدر لیگ دربی برگزار می‌کرد.

سوال اینجاست؛ اشکال کار کجاست و مسئولش کیست؟ آیا رضوانی می‌تواند با وجود داشتن سوابق قهرمانی در رشته واترپلو لیگ امسال هر چند با تاخیر زیاد، اما متفاوت‌تر از سال‌های گذشته برگزار شود؟

نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر