کد خبر: 49436 A

شیرزاد:

ارتباط اصلاح‌طلبان با مقام معظم رهبری حتی رده‌های پایین‌تر مدیریت کشور، می‌‌تواند راهگشای طرح بهتر ایده‌ها و نظرات آن‌ها باشد. شاید حداقل خاصیتی که بر این رویداد مترتب باشد این است که دریچه‌ای در میان سیم‌خارداری که تصمیم‌گیران اصول‌گرای کشور به دور اصلاح‌طلبان کشیده‌اند بگشاید و هیبت هولناکی را که از عده‌ای از آن‌ها از اصلاح‌طلبان ترسیم کرده‌اند زایل کنند.

یک ملاقات، یک دریچه عنوان یادداشت احمد شیرزاد است كه در آن آمده است:
خبر ملاقات آقایان مجید انصاری، موسوی‌لاری و اسحاق جهانگیری با مقام معظم رهبری خبر خوشی است. اصلاح‌طلبان همواره مدافع و موافق گفت‌وگو و مفاهمه بوده‌اند؛ چه در سطح بین‌المللی، چه در سطح داخل کشور. این اصل رفتاری چه زمانی که آن‌ها در موضع قدرت نسبی بودند و چه زمانی که به هر شکل از کرسی قدرت پایین آمدند، همواره وجود داشته است. اصلاح‌طلبان معمولا برای گفت‌وگو پیش‌شرط نمی‌گذارند و شرط‌وشروطی برای آن‌که طرف گفت‌وگو چه کسی و در چه سطحی باشد، ندارند. نمایندگان اصلاح‌طلب مجلس ششم تلاش‌های گسترده‌ای برای مذاکره با نهادهای موثر بر تصمیم‌گیری‌های کلان کشور، نظیر بعضی از نهادهای نظارتی، داشتند که متاسفانه اغلب با بی‌اشتیاقی یا استنکاف طرف مقابل مواجه می‌شد. مقامات دولت اصلاح‌طلب نیز در سطوح مختلف در سال‌های 76 تا 84 همین رویه را دنبال کردند؛ هرچند متاسفانه در کلان قضیه موفقیت عملی در این زمینه کمتر وجود داشت. متاسفانه در آن سال‌ها بخش‌های عمده‌ای از اصولگرایان و به‌ویژه تصمیم‌گیران موثر (درعرصه‌هایی نظیر قوه‌قضاییه) بر سر آن نبودند که واقعیت اقبال جامعه به اصلاح‌طلبان را بپذیرند و به‌نوعی به مصالحه با آن‌ها در مدیریت کشور رضایت دهند. برخورد عمومی این قبیل تفکرات با اصلاح‌طلبان، انکار مشروعیت قانونی آن‌ها، تشکیک در حسن‌نیت آن‌ها، وابسته‌دانستن آن‌ها به بیگانگان و در یک کلام تحلیل انکارآمیز نسبت به ماهیت وجودی آن‌ها بود. این نگرش نوعا به برخوردهای قهرآمیز و شبه‌حقوقی و طرح ادعاهایی منجر می‌شد و می‌شود که تا به امروز ره به جایی نبرده‌اند. در این نوع تفکر، فعالان سیاسی در یک قطب‌بندی سیاه و سفید تقسیم‌بندی می‌شوند؛ افراد یا قابل اعتماد و منّا هستند یا غیرقابل اعتماد و علینا؛ یا در خط ما و مورد تایید ما هستند یا بیگانه‌پرست و عامل اجرای توطئه‌های دشمنان! واقعیت عرصه سیاست چه در ایران و چه در هر کشوری از جهان چیز دیگری است. با هر دیدگاه سیاسی، کسانی کم‌وبیش با شما موافق و هم‌جهت هستند در بعضی زمینه‌ها و کسانی با شما مخالف هستند باز هم در بعضی زمینه‌ها. هرگز نمی‌توان متحدی یافت که در همه زمینه‌ها با شما موافق باشد و هرگز هم نمی‌توان دشمنانی یافت که در همه زمینه‌ها با شما انسان‌ها متضاد باشند، به‌ویژه اهالی سیاست، در یک طیف از موافق تا مخالف دسته‌بندی می‌شوند. تجربه دوران پس از اصلاحات، از سال 84 به این سوء نشان داد آن‌ها که تصور می‌کردند از هر جهت با هم هماهنگ هستند در عمل تضادهای بسیاری داشتند. شاید گذر این دوران به بعضی از آقایان نشان داده باشد که آن‌قدر هم که فکر می‌کردند با اصلاح‌طلبان اختلاف همه‌جانبه نداشتند و چه‌بسا امروز از جهات بسیاری آن‌ها را دلسوز نظام و همسو با خود ببینند. نمونه‌های فراوانی می‌شود یافت که مخالفان دیروز به همراهان امروز تبدیل و همراهان دیروز به هم‌آوردهای امروز بدل شده‌اند.
در عالم سیاست هیچ دوستی و هیچ دشمنی همیشگی نیست. دوستی‌ها و دشمنی‌ها گذرا هستند و در زمان تغییر شکل می‌دهند. هرچند به جز اصل ملاقات سه چهره اصلاح‌طلب یادشده با رهبری نظام خبر خاصی از محتوای صحبت‌ها در رسانه‌ها منتشر نشده (و طبیعی هست که منتشر نشود)، اما اصل این خبر حاکی از آن است که نگاه دشمن‌انگارانه به اصلاح‌طلبان، یا لااقل به بعضی اصلاح‌طلبان، نمی‌تواند تحلیل رسمی نظام باشد. پرواضح است که از یک ملاقات نمی‌توان انتظار داشت که همه مشکلات حل شود، اما روشن است که ارتباط اصلاح‌طلبان با مقام معظم رهبری حتی رده‌های پایین‌تر مدیریت کشور، می‌‌تواند راهگشای طرح بهتر ایده‌ها و نظرات آن‌ها باشد. شاید حداقل خاصیتی که بر این رویداد مترتب باشد این است که دریچه‌ای در میان سیم‌خارداری که تصمیم‌گیران اصول‌گرای کشور به دور اصلاح‌طلبان کشیده‌اند بگشاید و هیبت هولناکی را که از عده‌ای از آن‌ها از اصلاح‌طلبان ترسیم کرده‌اند زایل کنند.

 

نرم افزار موبایل ایلنا
ارسال نظر